Jano van Gool

In de Pers

Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer
Nieuwe roman van Thomas Verbogt, een wrokloze boomer - Thomas Verbogt zoekt naar manieren om van het leven te houden en er zin aan te geven.... - Rob Schouten in: Trouw lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

De Gelderlander

Brand

Mijn vader schreef altijd zijn naam in een boek dat hij kocht of kreeg. En de datum. Toen ik gisteren hoorde dat Jan Cremer was overleden, pakte ik uiteraard Ik Jan Cremer uit mijn boekenkast. Zijn exemplaar. 
4 november 1964 staat er voorin, zijn verjaardag, hij werd 41. Een cadeau van mijn moeder. Ik zie haar het boek nog geven, besmuikt lachend, want het was een boek dat niet leek op alle andere boeken die in huis waren.

Kortingsbon

Voorspelbaarheid kan geruststellend, zelfs troostrijk zijn, maar ook verzet oproepen dat zich moeizaam laat kalmeren.
Op het station sta ik na te denken over volstrekt ontregeld treinverkeer. Ik probeer daar niets van te vinden, maar wil toch graag op mijn bestemming arriveren. Achter het loket waar je je kunt laten informeren over trajecten en tijden, zit niemand, wat me een logische maatregel lijkt.

Psychiater

Er is een nieuw woord aan me toegevoegd. Zou het best graag uit mijn hoofd willen krijgen, maar dat lukt niet. Hier komt het: besefmomentje.
Ik hoorde het zondag na de wedstrijd van Nederland tegen Polen. Er was een kort gesprek met doelman Bart Verbruggen die voor het eerst meedeed in het Nederlands elftal. Belangrijkste vraag luidde: “Had je tijdens het Wilhelmus een besefmomentje?”

Denkfout

Is het een uitstekende eigenschap als je van nature optimistisch bent? Denk het wel. Kan het inspirerend zijn? Vast en zeker. Is het reëel? Weet ik niet. 
Vaak kan er een ontregelende spanning ontstaan tussen wenselijkheid en werkelijkheid? Ja, onze verwachtingen kunnen een probleem zijn. Als wat je verwacht niet uitkomt, waar wringt het dan? Bij jezelf omdat je het niet had moeten verwachten? Of bij de persoon of omstandigheden die niet aan je verwachtingen voldoen?
Prima kwestie voor de maandag.

Gemiddeld

Paar dingen weten we niet zeker. Of Geert Wilders met de andere formatiepartners overlegt wie hij naar voren schuift. Als dat zo is kunnen we ons afvragen waarom er gebeurt wat er gebeurt. Ook is het niet duidelijk hoe het precies zit met het politieke spel dat hij speelt. Kan interessant zijn in de politiek. Dat veel een spel is.

Gealarmeerd

Films die zich in Parijs afspelen, hebben altijd mijn belangstelling. Hoeft niet eens een goede film te zijn. Als het verhaal me niet interesseert of slecht wordt verteld, dwaal ik lekker door de straten die ik zie, ga zo nu en dan een bar binnen of neem op een bankje plaats in een van de grote parken, of in de kleine, waarvan je er in Parijs gelukkig heel veel hebt, van die buurttuintjes waar het aangenaam dagdromen is.

Trots

Weten we nog dat we bang waren dat Mona Keijzer premier zou worden? Ik zeg nu wel `we’, maar dat komt doordat we in een voetbalperiode zitten en dan heb je het al snel over `we’. We waren natuurlijk niet allemaal bang. In mijn omgeving wel. Bang is trouwens een te groot woord: bezorgd.

Leger

Iedereen kent het: de wekker gaat, je opent met tegenzin je ogen en denkt op hetzelfde moment aan alles wat er die dag moet gebeuren. Zelf kan ik me vaak op veel verheugen, ik houd van mijn werk, maar er zijn ook bezigheden die we `karweitjes’ noemen (alsof het verkleinwoord helpt) waartegen ik behoorlijk opzie, zelf zo erg dat ik geen zin heb die hier op te sommen, want dan komen ze onmiddellijk veel te dicht bij me in de buurt.

Opgeschort

Ergens moet een korte, zeer korte film zijn waarin te zien is hoe ik aan het vechten ben, fysiek, met een studente van de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Op haar verzoek. De film maakte deel uit van een `performance project’ voor haar eindexamen.
Jaar of vijftien geleden, of langer, gaf ik één middag in de week les op die Hogeschool voor beeldende kunst en vormgeving.
Nog nooit maakte ik zo veel chaos mee, maar veel fascineerde enorm. Overal in het gebouw gebeurde iets ongekends. 

Trompetje

Wanneer ben je een gewone jongen? Je hoort het dikwijls: “Hij is een gewone jongen gebleven.” Bijvoorbeeld een enorm geslaagd zakenman, vier landhuizen in zonnige landen, eigenaar van een voetbalclub, een kolossaal jacht in de haven van Nice en aan iedere arm een betoverend mooie, mislukte zangeres: “Hij is een gewone jongen gebleven.”
Is een gewone jongen wat anders dan een gewoon meisje? Over een vrouw hoor je niet zo vaak: “Ze is een gewoon meisje gebleven.” Maar misschien is geen enkel meisje gewoon. De meeste jongens in principe wel.

Pagina's