Jano van Gool

In de Pers

Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer
Nieuwe roman van Thomas Verbogt, een wrokloze boomer - Thomas Verbogt zoekt naar manieren om van het leven te houden en er zin aan te geven.... - Rob Schouten in: Trouw lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

De Gelderlander

Poncho

Mijn bevriende buurman sport op dezelfde fitnessclub als ik. Vaak lopen we er samen naartoe. Een korte afstand, maar het is prettig die samen te delen, bijvoorbeeld om elkaar te prijzen dat we het toch maar weer gaan doen in de vroege ochtend, terwijl er ook mensen zijn die nog lekker in hun bed liggen met een krant en espresso. 
Wanneer we na een uur weer naar huis lopen, beseffen we sterk dat we ontzettend opgelucht zijn. Daarover kunnen we ook gul van gedachten wisselen.

Hand

In de nieuwe premier van Engeland, Liz Truss, had ik me nog niet verdiept. Ik begrijp dat Margaret Thatcher haar grote voorbeeld is, dus dacht: komt nog wel. 
Vrijdag zag ik haar bij de nieuwe koning op bezoek gaan en dat was een fascinerend tafereel, dat sterk werd ingezet toen ze door de koninklijke gang liep, vergezeld door een kolossale lakei met kilt en bedachtzame tred. In mijn herinnering had Thatcher altijd een kordate handtas bij zich waar min of meer de hele wereld in kon, maar misschien was dat hier niet gepast.

Rijk

Opmerkelijk en fijn detail in het journaal gisterochtend: koningin Elizabeth kon moeiteloos een bougie in een auto vervangen. Of hiervan beelden bestaan weet ik niet, ik zou ze graag zien. Als ze iets informeels deed (paardrijden, wandeling met hondje), bleef ze toch haar koninklijke uitstraling houden. Tijdens het vervangen van een bougie verbleekte die ongetwijfeld niet. 

Kleingeld

Dat er geen treinen rijden en ook het busvervoer in de war is, kan gunstig zijn voor de vrijwilligers van KWF Kankerbestrijding. Zij gaan deze dagen met collectebussen langs de deur. O nee, juist niet met bussen. Met een QR-code.  Er zijn in ieder geval meer mensen thuis dan anders. Wie zal het geen goed doel vinden?

Schoonheid

Waarschijnlijk laat, maar gisteren vroeg ik me af wat ik vind van mannen die hun nagels gelakt hebben. Kwam door een artikel in Trouw over een nagelstudio in Nijmegen aan de straat waar ik geboren ben, de Graafseweg. Telkens als ik die straatnaam zie, loop ik daar meteen weer, een jongetje in de tweede helft van de jaren vijftig.
Uitgezocht heb ik het niet, maar volgens mij bestonden nagelstudio’s nog niet. In die jaren had iedereen wel wat anders aan het hoofd.

Stress

Er zijn kwesties waarover ik niet meer per se geïnformeerd hoef te worden. Voorbeeld dat nog steeds najeukt: Nick & Simon. Misschien heb ik het mis, maar ik heb de indruk dat er al zeker een dag of drie niets meer over hen wordt gemeld, terwijl daarvoor toch twee weken min of meer onophoudelijk. Nu het voorbij is vraag ik me twee dingen af: waarom volgde ik het niet? 

ntroverter

IGisteren begon er een nieuwe tijd in het jaar. Stond er niet zo bij stil tot ik in het radionieuws van acht uur de nieuwslezer tegen de verkeersberichtenman hoorde zeggen: “Alles als vanouds?” Die beaamde dat gul met de toevoeging: “Ook de files in Brabant zijn terug.”
Ja, als de files in Brabant er weer zijn, weten we hoe laat het is.

Plan

Mensen verliezen vreemde dingen. Of dingen, het zijn niet altijd dingen, op zaterdagmorgen ligt er hier in de straat een behoorlijk hoeveelheid gesneden uien. Niet verpakt, nee, los en geurig, zeker een volle kilo, wat best veel is voor gesneden uien. Door de ochtendzon is het net alsof die snippers en ringen licht geven.
Ik sta er even bij stil, denk erover na zonder dat ik weet wat ik denk, en op dat moment komt een buurvrouw naar buiten die mij dus naar de gesneden uien ziet kijken.

Cowboyhoed

Een lege stiltecoupé in een trein die op tijd vertrekt, soms is het leven een cadeau. Ben op weg naar Nijmegen, uitstekende bestemming, de zon schijnt innig, hier en daar zit al een spat herfst in het licht. Ik heb een boek bij me, maar daar kom ik niet toe want ik heb mijn handen vol aan momenten die ik niet los wil laten. Ik weet zeker dat dit niet lang kan duren, je moet niet het onderste uit de kan willen.

Dansje

Een grappig woord vind ik `huppelen’. Ik gebruik het helaas steeds minder en heb ook de indruk dat die manier van voortbewegen steeds minder te zien is. Af en toe een kind, maar ook kinderen lijken steeds ernstiger te worden.
Er zijn ook huppelende woorden. Gisteren kwam ik ze in deze krant tegen. Ze huppelden als het ware uit de pagina. In de vroege ochtend is dat prettig. 

Pagina's