Jano van Gool

In de Pers

Hoe alles moest beginnen - Twee kinderen, Thomas en Licia, gaan met elkaar het verzonnen leven aan, want het echte leven vertrouwen ze niet.... - Thomas Verbogt in: Uitg. Nieuw Amsterdam lees meer
Wat is precies de bedoeling? - Van tijd tot tijd vraagt iemand wie de opvolger is van Carmiggelt. De vraag is even onzinnig als begrijpelijk.... -  in: Boekensalon lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

De Gelderlander

Karakter

Laatst hoorde ik iemand zeggen: “Hij is geen intellectueel, maar wel een slimme jongen.” De hier bedoelde jongen is een leeftijdgenoot, maar je zegt makkelijker slimme jongen dan slimme man. Hoe dat zit, weet ik ook niet. 

Duim

Een pakje is nogal een ding geworden. Vaak krijg je eerst paar keer digitale post. Dat het klaar staat voor verzending, dat het onderweg is en dat je het bijvoorbeeld morgen tussen dan en dan kunt verwachten. Van de meeste pakjes die ik ontvang, word ik blij, om dat woord maar weer eens te gebruiken, hoewel ik er een groot voorstander van ben het niet te vaak uit de kast te trekken. Vanwege die blijdschap zit ik tussen dan en dan ook een beetje klaar. Ik werk door, maar één oor concentreert zich op de deurbel. 

Nuttig

Pas gisteren zag ik het gesprek tussen Twan Huys en de vriendin van Alexander Pechtold, die zijn vriendin niet meer is, want als ze het nog wel was geweest had ze daar niet gezeten. Minnares is misschien een beter woord. Ex-minnares. Maar ja, ik vind minnares zo’n volle aanduiding. Alsof een vrouw die minnares is, de hele dag daarmee bezig is, met minnares zijn dus. Ze zal heus ook nog wel wat anders doen, naar de bakker gaan, de auto in de wasstraat zetten, dat soort dingen. Met een politicus is dat uiteraard ook zo.

Leek

Nog steeds doe ik graag iets wat ik nog nooit heb gedaan. Ik dacht dat het wel een keer over zou gaan, maar dat is niet zo. Waarom zou het ook? Ik schrijf nu wel `iets’, maar meestal is het meer dan dat. 

Lichtblauw

Veel is onzin, heel veel, en dat heeft alles met onszelf te maken. Wij zorgen voor onzin en houden ervan. Soms houden we ervan zonder dat we het in de gaten hebben. Ook houden we er vaak van zonder dat we kunnen zeggen waarom. De meeste onzin is onderhoudend en dat is maar goed ook. Natuurlijk moet je wel leren er de humor van in te zien. 

Gehoorzaam

Eerder deze week rijd ik in mijn auto een eenrichtingsweg in, in de richting die niet mag, en als ik probeer om te draaien, staan er ineens twee agenten bij mijn open raam. Een van hen vraagt: “Kun u een beetje uitleggen wat we precies aan het doen zijn.” Die vraag amuseert me zacht en ik zeg: “Ik begrijp waarom u dat vraagt, maar heb geen antwoord paraat.” De agent knik ernstig, zijn collega ook, en zegt dan: “Ik zou maar omdraaien als ik u was.” Nu knik ik, gehoorzaam, en de agenten vervolgen hun weg.

Huiswerk

De werkdruk in het eerste jaar van studenten moet lager. De minister die erover gaat, zegt dat ze onder meer moeten wennen aan een ander leven, voor het eerst van huis en zo. Ik ken de werkdruk niet, kan er niets over zeggen en toen ik zelf studeerde in de jaren zeventig, Nijmegen, was de werkdruk moeilijk in kaart te brengen, want je moest vooral discussiëren en daar vooral geen grapjes over maken. 

Decemberdrukte

Nu ik lees over de treurige gang van zaken binnen PostNL, denk ik aan tien, vijftien jaar geleden toen we elkaar nog brieven schreven. Ik had eens een brief niet ontvangen. Daarover schreef ik een brief aan de klantenservice. PostNL heette toen nog niet PostNL en mijn brief aan de klantenservice bereikte die klantenservice ook. Ik kreeg ook een brief terug. Daarin stond dat ik voortaan meteen aan de bel moest trekken als ik een brief niet ontvangen had.

Zakdoek

Paar minuten over 8, de bakkerswinkel is net open. Naast de deur staat een middelbare man in een donkerblauw driedelig pak, dat ruim om hem heen valt. Misschien is het op de groei gekocht en is hij die groei nu aan het bewerkstelligen, want hij eet met grote gulzige happen een roombroodje. De poedersuiker stuift gezellig rond zijn mond.

Steigers

Het zal voor veel mensen zo zijn, de week begint niet vandaag, maar op zondagochtend. Ik ben geen uitslaper, maar probeer voordat ik uit bed stap wel even over de komende week na te denken. Even. En als zich dan onrust van me meester maakt, wat vaak het geval is, loop ik naar de keuken en zet het radioprogramma Vroege Vogels aan. Dat maakt korte metten met de onrust van zojuist. Prettige kalmte vervult me. Het programma heeft een weldadig tempo. Ook hoor ik woorden voor het eerst.

Pagina's