Jano van Gool

In de Pers

The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer
Nieuwe roman van Thomas Verbogt, een wrokloze boomer - Thomas Verbogt zoekt naar manieren om van het leven te houden en er zin aan te geven.... - Rob Schouten in: Trouw lees meer
De nieuwe roman van Thomas Verbogt is wijs, ontroerend en spannend - Is Thomas Verbogt weleens negatief besproken?... - Dries Muus in: Het Parool lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

De Gelderlander

Piet

Zaterdag hoorde ik radionieuwslezer bekendmaken dat de oliebollenkramen dit jaar niet op 1 november in werking treden, maar al op 1 oktober. Waarom dat is, zei de nieuwslezer er niet bij. Waarschijnlijk omdat we steeds ongeduldiger worden. Ik wist trouwens niet dat oliebollenverkopers dat niet zelf mochten bepalen, maar dat de overheid een vinger in het vet heeft.
De laatste volle week van augustus begint, volgende week zit de r al in de maand, de pepernoten komen in de schappen van de supermarkt, het jaar begint op te schieten. 

Briesje

Of het een probleem is, weet ik niet, maar voor sommige reclame ben ik gevoelig. Nee, géén probleem, er zijn ergere dingen. Als je trouwens je eigen gevoeligheid in de gaten hebt, is er niets aan de hand. 

Trekken

Wat is dat nu weer, dacht ik toen ik een nieuwe term tegenkwam: het Diederik Gommers-effect. We weten allemaal wie Diederik Gommers is. Als medisch specialist in intensieve zorg was hij de afgelopen maanden vaak in praatprogramma’s te zien. Er zijn van die mensen naar wie je meteen luistert, bijvoorbeeld omdat je hen zo betrouwbaar vindt, geloofwaardig. Diederik Gommers is zo iemand. Toch is dat niet het Diederik Gommers-effect.

Gangkast

Zelf vind ik zes mensen op bezoek al best veel. Dat meer niet mogen is geruststellend. Met zes mensen over de vloer is de kans dat ze gaan dansen minder groot dan wanneer het er meer zijn. We moeten trouwens van tevoren afspreken dat het geen feestje wordt. Hoeft niet moeilijk te zijn. Uit recente berichtgeving begrijp ik dat de behoefte fors te feesten schreeuwend en haast onstuitbaar is, maar onder eigen dak kan ik mijn grenzen stellen. Geen polonaise, heeft de premier duidelijk gezegd.

Dopje

Er is veel waarover we ons enorm druk moeten maken, grote en kleine kwesties, in heden en toekomst. Ik pleit ervoor de kwesties die nog kleiner dan klein zijn ook de ruimte te geven. Ook die hebben recht op drukmakerij. Bijvoorbeeld het tabletje dat tandpasta moet vervangen. Je moet er even op kauwen en dan met de borstel in de weer gaan. Dan kan die tandpastatube weg, want die belast het milieu behoorlijk, immers: plastic en aluminium. Bovendien zijn de tubes die we weggooien haast nooit helemaal leeg. Vaak blijft er zo’n 15 procent pasta achter.

Raadplegen

De televisie zet ik niet dagelijks aan, maar als ik dat wel doe en langs de zenders zwerf, tref ik altijd wel ergens Ali B. Dat komt uiteraard  doordat de Nederlandse omroepen graag de hele tijd dezelfde mensen uitnodigen. Hoeven ze tenminste niet over andere mogelijkheden na te denken en qua nadenken wordt dan van de kijkers ook niet het uiterste gevraagd, want ze weten wat al die bekende gezichten zeggen, je hoeft echt niet per se te luisteren. 

Uitzicht

Dat het waar is, kan ik haast niet geloven, maar er zijn kinderen die het fijn vinden dat ze vandaag weer naar school moeten. Ze hebben behoefte aan structuur, zo heet dat. Ik kan me er iets bij voorstelen, maar niet alles. Je moet dat als kind trouwens wel in de regio Noord wonen. Kinderen in de regio Midden en Zuid worden pas later in de klas verwacht.

Zin

Aardige vrouw houdt me staande: “Ik wil u even zeggen dat ik zo van uw boek genoten heb.” Het is geen weer om ergens te blijven staan, maar nu vind ik het geen probleem. Het zijn woorden waarvan ik zacht ga spinnen. Ze zegt: “Ja, ik ging met vakantie en toen dacht ik: nu is het tijd voor De zomer en het meisje. Was het al zo lang van plan.” 

Blij

Soms zijn er verschijnselen die maar ten dele tot me doordringen. Dat zijn er steeds meer, terwijl ik toch goed oplet. Voordat de president van de Verenigde Staten zich er druk over maakte, was ik nog niet blijven haken aan de activiteit die Tik Tok heet. Ik weet wel wanneer ik er voor het eerst getuige van was. Láát, paar maanden geleden. Uit een huis kwam een meisje dat een zeer ongelukkige indruk maakte. Ze was een jaar of 13, denk ik, en meisjes van die leeftijd zijn váák ongelukkig. Ze weten zich met niets en niemand raad, vooral met zichzelf niet.

Plaatsing

De straat hier is nu een dikke maand autovrij. Ik heb er al paar keer over geschreven, want vind het een interessant verschijnsel. Het is natuurlijk prettig: er is meer ruimte, ook de parkeerplaatsen zijn aan de straat toegevoegd. Er rijden dus geen auto’s meer doorheen en terwijl je dat voorheen normaal vond, lijkt die gang van zaken langzamerhand ver weg in de tijd. Je voelt je bevoorrecht, want in de straten om je eigen straat heen is het druk en daardoor ook chaotisch, bij jou voor de deur niet meer: mensen worden er vriendelijker en rustiger door.

Pagina's