Opvolger

Dat is nu precies wat de koning moet doen: namens ons allemaal in een sportief toptrainingspak op de tribune lekker staan juichen. Uit zijn dak gaan, zoals de oer-Hollandse uitdrukking luidt. Supporter tussen de supporters. Zijn rol is een verbindende. Nou, die vervult hij daar met aanstekelijk enthousiasme.
Dan moet je hem niet vragen wat hij vindt van de aanwezigheid van ICE in Milaan en of hij van mening is dat de Nederlandse voetballers deze zomer niet in Amerika moeten gaan spelen. Heeft hij helemaal geen gedachten over.  En als hij die toch heeft, en waarom niet, moet hij die voor zich houden. Dat weten de vragenstellers ook wel, maar dan toch daarnaar vissen. Wordt onderhand een beetje slap. Laat hem alsjeblieft.
Je mist voormalig premier Rutte daar. Niet vanwege zijn meningen, want daar ging hij altijd wat glazig mee om, nee, qua juichgedrag. Kon hij als de beste. Je kreeg vaak de indruk dat hij het land alleen maar regeerde omdat het zulke sporters voortbracht.
De heer Schoof, die gelukkig voor hem en voor ons nog maar even premier is, bakte er sportief weinig van. Hij was wel bij evenementen, maar omdat hij door zijn werkgever Wilders zo gedrild was iedere opvatting voor zich te houden, etaleerde hij zelfs met juichende armen een compromis. Ook dan hadden we medelijden met de man, ook daar star verdwaald in een verkeerd verhaal.
Premier Jetten zie ik op een tribune als een uitmuntend opvolger van Rutte, maar eerst gunnen we hem het bordes op 23 februari. Er kan nu niets meer tussen komen. Ook al hoop je dat mevrouw Yesilgöz tegen mevrouw Boekholt-O’Sullivan zegt: `Zullen we ruilen, want dat lijkt me reëel.’ Maar dat zegt ze niet. O nee.
Snel terug naar de sport.