Net als bijna ieder kind had ik destijds veel waarom-vragen. Die vragen bleven zich ook daarna aandienen, maar naarmate je ouder wordt, houd je ze vaak voor je of probeer je die zelf te beantwoorden. Dat laatste deed je als kind niet, ook omdat je niet wist hoe dat moest, ergens antwoorden zoeken of antwoorden bedenken.Vandaar dat je de vraag er gewoon maar uitgooide: ‘Waarom…?’Mijn ouders hielden ervan als ik vragen stelde, maar dat was niet overal zo. Je kwam ook weleens buitenshuis met een waarom-vraag.Er waren best veel vervelend antwoorden mogelijk, bijvoorbeeld: ‘Daarom!’