Drie prachtige romans van Verbogt, filmisch geschreven in een melancholieke stijlVerkeerde sneeuw (1994), waarin een reünie en een jonge geliefde de hoofdpersoon dwingen stil te staan bij gebeurtenissen uit het verleden, is een beklemmende roman over de vraag welke waarden uiteindelijk houdbaar blijken, de alledaagse waanzin, de schoonheid van troost en de duistere krachten van erotiek.
Voor de lichtvoetige verhalen die Thomas Verbogt in Echt iets voor jouverzamelde, hoeft hij alleen maar de deur uit te gaan. Op straat, in winkels, bij instellingen, de werkelijkheid van alledag gedraagt zich vrijwel meteen als een tegenstander waarmee je duchtig rekening moet houden. Er is altijd wel iemand die vraagt: ‘Is er soms iets?' Die vraag lijkt klein, maar is meestal nauwelijks te beantwoorden. Of het antwoord moet zijn: ‘Ja, er is altijd iets.' Lichtvoetige, komische en vaak absurde verhalen.
Boudewijn Nagthuys is hoofdredacteur van een opinietijdschrift. Op zijn drieënvijftigste verjaardag wordt zijn beste vriend begraven. Tijdens de plechtigheid ontmoet hij een vrouw, een goede kennis van zijn gestorven vriend. Ze is psychiater, en bijna zestig. De twee krijgen een hartstochtelijke relatie. Is zij de vrouw van zijn leven? En zou zij dat geweest zijn als ze beiden twintig jaar jonger waren? Intussen worstelt Nagthuys op zijn werk met een ingewikkelde kwestie. Hij kan een onthulling publiceren die veel stof zal doen opwaaien, maar hij wordt verscheurd door twijfel.
Gelukkig heel anders van toon is de verhalenbundel My Generation van Thomas Verbogt. Met overgave schrijft Verbogt over zijn belangstelling voor de popmuziek. Hoe het begon met Hello Josephine van The Scorpions en hoe het eindigt met Leonard Cohen, ooit aanbeden, ooit verworpen, maar tenslotte weer in genade aangenomen. Als iemand de zelfspot niet uit de weg gaat en op ironische wijze verslag doet van zijn twijfels en verwarring dan is het Thomas Verbogt wel.
In de herfst van 2010 was schrijver Thomas Verbogt Artist in Residence in het Nijmeegse Besiendershuis. Tussen de eerste dag van de oktoberkermis van 2010 en de eerste sneeuw van dat jaar zocht hij naar het Nijmegen uit zijn jeugdjaren. Hij liep door herinneringen aan de stad waar hij lang geleden zo vaak met zijn vader wandelde en kwam als het ware weer thuis in zijn geboortestad, die hij eind jaren zeventig had verlaten.
