Eiland

Toen ik gisterochtend hoorde dat de schrijver Herman Pieter de Boer was overleden, moest ik niet aan zijn boeken denken, maar wel aan de teksten die hij voor liedjes schreef, met name aan twee ervan: `Op een onbewoond eiland’ en `Visite’. Later op de dag schoot me een veel betere tekst te binnen en dat was die Ramses Shaffy zong, `Laat me’, een vrije vertaling van een Frans lied. Dat laatste lied past beter bij me op de eerste ochtend van het jaar dan die andere twee. Van de andere kant is het ook niet verkeerd op 1 januari aan een onbewoond eiland te denken, want daar lijkt zo’n nieuw, lang en onbekend jaar ook wel een beetje op. Je moet het weer naar eigen inzicht gaan inrichten. Daar heb je gelukkig enige ruimte voor, want januari en februari zijn nogal lege maanden. Van die maanden krijg ik zin in wilde avonturen en roekeloze beslissingen. Dat overdacht ik allemaal in de keuken gistermorgen, terwijl ik staarde naar het apparaat waarmee ik koffie kan produceren. Naast dat apparaat stond een bord waarop nog een oliebol lag, glanzend in de ochtendzon. Daaraan wilde ik geen aandacht besteden toen een dierbaar familielid de keuken binnenkwam, nog vol van diepe slaap. Hij pakte een bordje, legde daar de oliebol op en plaatste die in de magnetron. Ik volgde die handelingen aandachtig. `Klein beetje warm maken,’ zei hij. Daarna sneed hij de oliebol in twee stukken en vervolgens besmeerde hij de helften met pindakaas. Zoiets had ik nog nooit gezien. Hij begon gretig te eten, echt waar. Gelukkig nieuwjaar.