Er zijn een paar Goede Doelen waaraan ik graag geld geef. Ik heb dan ook het gevoel dat ik aan iets meedoe. Noem het De Wereld Beter Maken, maar dat vind ik erg grote woorden. Soms komt er een nieuw Goed Doel bij en dan denk ik wel: steun ik niet al genoeg Goede Doelen? Ben er n... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Leeftijd
Regelmatig zit ik in een taxi, maar zelden tref ik een vrouw als chauffeur. Toch weet ik dat ze er zijn. Gisteren had ik er een, een vrolijke. Openingszin: `Ja, kom maar gezellig naast me zitten.’ Soms is waakzaamheid dan geboden, maar nu niet. Haar woorden zijn goed voor mijn humeur. Ze hoort bij de lentezon. Dat zeg ik niet, ik denk het alleen, maar het lijkt alsof ze in die gedachten kan kijken, want ze begint over haar moeder in Brabant met wie ze zojuist belde, en die zei dat het daar met bakken uit de hemel kwam. Bij ons is dat dus niet zo, integendeel. Ik heb voor het eerst het gevoel dat ik vaag zicht heb op de zomer. `We hebben geluk,’ zegt mijn chauffeur. Ze spreekt het woord `geluk’ gul uit. Je krijgt er nog meer zin in de dag van. Nadat ze nogal geestig medegebruikers heeft becommentarieerd, stelt ze een vraag die ik niet verwacht: `Zijn we van dezelfde leeftijd?’ Ik moet even over het antwoord nadenken, want wil nu geen fout maken. Geen idee trouwens waarom ze het vraagt, maar ik heb er ook geen last van – daarvoor zit ik veel te gezellig naast haar. Ik denk dat ik ongeveer twee keer zo oud ben: `Ik ben al 61.’ Ze zegt dat ze dacht dat we even oud waren: `Ik ben 50.’ Het klinkt snel als geslijm, maar toch zeg ik dat ik me dat nauwelijks kan voorstellen. Ze lacht, een mooie, heldere lach. Dan zegt ze, nu op een geheimzinnige toon: `Laten we maar zeggen dat we weer geluk hebben.’ Weer krijgt `geluk’ een gulle klank. Daarom begon ze er natuurlijk over: om het nog een keer over geluk te hebben.
Columns
-
-
Natuurlijk las ik gisteren ook het interview met de voorzitter van de werkgeversorganisatie VNO-NCW. Nou ja, of dat zo natuurlijk is, weet ik ook niet, ik lás het. Die voorzitter, Hans de Boer, is een man van duidelijke taal. Met wat er in duidelijke taal beweerd wordt, hoef ik... lees meer
-
Op welk traject hij werkzaam is, weet ik niet precies – in de buurt van Zwolle hoe dan ook, maar ik ben geïnteresseerd in de NS-conducteur die reizigers die geen kaartje hebben, laat kiezen tussen een boete of lichamelijke oefeningen. Of het een grap is, geen idee, maar ik zag e... lees meer
-
Waar denk je aan, als je leest: Lang leve het verschil, weg met de fragmentatie. Zelf denk ik dan aan een ouderwets cabaretprogramma, met krukken (om op te zitten) en strooien hoedjes. En veel olijke knipogen. Het is de titel van een rapport van het wetenschappelijk instituut va... lees meer
-
O, wat houd ik van een genuanceerde benadering van alles. En ook van de absurditeit in het alledaagse. Deze week word ik op mijn wenken bediend. De BTW-tarieven! Onderscheid tussen het hoge en lage tarief! Voer voor siervogels. Ik noem maar wat. Als dat voor 5 procent uit olieho... lees meer
-
Gisteravond is er veel in achterkamertjes bekokstoofd. Woord hoort bij achterkamertjes: bekokstoven. Duidelijk dat het hier over politiek Den Haag gaat. Bekokstoofonderwerp: herziening belastingstelsel. Daar doen ze allemaal ontzettend geheimzinnig over en wat er gisteravond in... lees meer
-
Paar dagen geleden zag ik in een krant een artikel dat ik alsjeblieft niet wilde lezen. Het handelde over melk. Een paar zinnen eruit waaiden naar me toe en daarin vielen de woorden `ongezond’ en `gevaarlijk’ nogal op. Daarom wilde ik met deze berichtgeving niets te maken hebben... lees meer
-
Toen ik zondag hoorde dat Drs. P was overleden, vond ik natuurlijk meteen dat ik iets over hem moest schrijven voor de krant van maandag, een eerbetoon. Iemand die zo virtuoos met taal is omgegaan, verdient immers een diepe buiging. En die maak ik van harte. Het kwam er niet van... lees meer
-
Je komt iemand tegen die je nauwelijks kent, en kunt niet onder een kort gesprekje uit. Wat zeg je dan? Ik las er een artikel over, uiteraard met tips. Je kunt tegenwoordig niet meer iets behandelen zonder tips. Het vermogen zelfs tips te bedenken, is een beetje verpieterd. Een... lees meer
-
Mijn werk hoop ik te blijven doen totdat de boel in mijn hoofd uitvalsverschijnselen begint te vertonen. Ik kan mezelf dus niet voorstellen als werkzoekende. Zojuist beving me een vaag verlangen het wel te zijn, niet lang, even, net lang genoeg om van de overheid geld te krijgen... lees meer
-
In sommige kranten stond dat James Last deze week in Palm Springs overleed. Dat is in Californië. Maar het is Palm Beach in Flordida. Niet dat het belangrijk is, maar Florida is een betere omgeving voor de befaamde orkestleider. Niet alleen orkestleider, maar nog een heleboel me... lees meer
-
Soms hoor je mensen zeggen dat `hier niets te beleven is’. Vind ik altijd een treurige mededeling. Alsof beleving iets is wat je moet worden aangeboden. Je kunt er ook zelf voor zorgen. Misschien lukt het niet meteen, maar als je even doorzet, komt het vast in orde. Vandaag word... lees meer
-
Tweede Kamerlid Pieter Duisenberg (VVD) vindt dat het afgelopen moet zijn met leraren die saai lesgeven. Niet dat ze geliquideerd hoeven te worden, maar het is beter dat ze naar een andere baan zoeken. Ze hebben nog vijf jaar de tijd hun leven te beteren. Uiteraard probeer ik me... lees meer
-
Soms hoor je mensen zeggen dat `hier niets te beleven is’. Vind ik altijd een treurige mededeling. Alsof beleving iets is wat je moet worden aangeboden. Je kunt er ook zelf voor zorgen. Misschien lukt het niet meteen, maar als je even doorzet, komt het vast in orde. Vandaag word... lees meer
-
Heimwee is een zware emotie. Ook een dwarse. Je doet er meestal wat vaag over, ik bedoel dat je zelden zegt: `Ik heb heimwee. Dát is er aan de hand.’ Iemand heeft immers die érge vraag gesteld: `Is er iets?’ Heimwee dus. Uit mijn jeugd herinner ik me dat je zwak gevonden werd a... lees meer