Een bescheiden café aan de rand van de Vlaamse stad Gent. Einde van de ochtend. Ik zit aan een grote tafel diep in gedachten verzonken. Ineens plaatst een hand een geplastificeerd kaartje op die tafel. De hand hoort bij een grote vrouw met en vriendelijk, verweerd gezicht. Op he... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Levenslied
Een tuincentrum bezoek ik met grote tegenzin. Ik moet dit nuanceren, want er zijn twee soorten tuincentra. Er zijn tuincentra die zich ver van bebouwde kommen bevinden. Daar is de natuur de baas is en gaat het alleen maar om wat er groeit en bloeit. De mensen die er werken, maken de indruk zelf ook uit de aarde in het tuincentrum te zijn gegroeid, en hebben een ernstige uitstraling. Ze beschouwen iedereen als een enorme leek met haast aanstootgevende belangstelling voor wat er onder hun handen vandaan komt. Vind ik allemaal uitstekend. Ik kom er niet graag, maar het is niet zo’n straf als een bezoek aan het andere type tuincentrum. Er klinkt bijna altijd nare muziek, vooral levensliederen, en er zijn veel te veel bijzaken voor tuin te koop, dingen die je in het andere tuincentrum nooit ziet, nee zeg. Uitsluitend lelijke spullen, geinige beeldjes, siertoestanden om in de grond te steken, ga zo maar door, zo lelijk dat je er zwaarmoedig van wordt. Het ruikt er ook naar die lelijkheid, wat komt doordat er ook geurkaarsen verhandeld worden. In zo’n tuincentrum moest ik zaterdag zijn. Ik dacht: ik ga zo vroeg mogelijk, dan heb ik daarna nog iets aan mijn dag. Zo vroeg mogelijk was záterdags vroeg, half tien. Daar aangekomen zag ik dat het pas om tien uur open was. Er waren meer mensen op het idee zo vroeg mogelijk te komen. Woedend stonden en zaten ze voor de gesloten deur te wachten. Sommigen rookten nerveus. Uit het tuincentrum klonk al een jankerig levenslied. De natuur maakt veel van ons zeer zichtbaar.
Columns
-
-
Mensen bij ik op bezoek was, hadden onder de ochtendkrant een boek liggen dat Hoe red ik mijn huwelijk?heette. Misschien iets anders, maar zoiets. Ik zag de titel in een fractie van een seconde, want schrok en liet het ochtendblad er weer op vallen. Mocht ik weten dat... lees meer
-
Voor iemand die, zoals ik, niet altijd van woordspelingen houdt, is het een vervelend woord: Stoptober. Natuurlijk, het gaat om een goed doel, per 1 oktober stoppen met roken, maar toch. Het heet trouwens nog erger: Nationaal Stopmoment Stoptober. Het is nog niet zo onaantrekkel... lees meer
-
De SIRE (Stichting Ideële Reclame) voedt ons al jaren op, niet gaan schreeuwen tegen elkaar, niet met alcohol achter het stuur, mensen helpen die hulp nodig hebben, dat soort gedrag. Niet iedereen komt daarop, dus nuttig.
Gisteren begon een campagne die ons moet aansporen... lees meer -
Komt door een warme jeugdherinnering dat ik negatief nieuws over paling meteen langs me heen laat waaien. Is niet goed, dat weet ik, ook niet verantwoord. Bij die jeugdherinnering hoort het mooie licht boven de tafel die midden in onze kamer stond. Het is begin oktober, kermis i... lees meer
-
Niet belangrijk, of misschien toch wel, maar ineens wist ik waarom ik graag boodschappen doe in winkels waar een bel klinkt als je er binnenkomt, waarna een winkelier (m/v) van achteren komt, duidelijk met iets anders bezig dan de winkel. Gaat me niet om het praatje, want ik hou... lees meer
-
Wil ik de meedenktandenborstel die binnenkort op de markt komt? Philips doet dat en daar hebben ze er jarenlang aan gewerkt. De tandenborstel poetst niet alleen, maar controleert ook of we dat goed doen. Dat kun je nakijken op je mobiel. Appje. Daar lees je waar en hoe het beter... lees meer
-
Grappig – een woord waarvan de betekenis aan het vervagen is. We gebruiken het wanneer iets nauwelijks grappig is, alleen maar opmerkelijk. Jammer van het woord.
-
Een straat verder is een supermarkt voor verwende mensen. Ik koop er dikwijls mijn levensmiddelen, want ben ook verwend mens. Sinds wanneer ik dat ben, weet ik niet, zo erg is het inmiddels. Veel biologische producten, speciaalbiertjes (woord dat zelfs voor een verwend mens als... lees meer
-
De dinsdag na de volgende is het alweer de derde in september. Ja, als de r in de maand komt, is er geen houden meer aan het jaar. Over de pepernoten wil ik het niet hebben, maar vast wordt ergens al een oliebollenkraam gebouwd en nog voor het eind van de week is er in een praat... lees meer
-
Tijdens het opruimen van mijn bureau vond ik het trouwboekje van mijn ouders. Toen ik het zag, wist ik meteen wat ik ook geweten had zonder dat boekje: gisteren was hun trouwdag.
-
In grote gezelschappen kan ik steeds minder goed met mezelf uit de voeten. Soms moet het. Er was een Zomerborrel op de uitgeverij die mijn boeken uitgeeft. Op een Nieuwjaarsborrel of Verjaardagsborrel weet je wat de bedoeling is, op een Zomerborrel is dat onduidelijk. Je wenst e... lees meer
-
Rakkers en stakkers – voor het eerst kwam ik deze grappig klinkende tegenstelling tegen. In een interview met Hugo de Jonge, de minister van volksgezondheid. Vicepremier. Kandidaat om de nieuwe leider van het CDA te worden. Over dat laatste zegt hij dat hij er alleen maar over n... lees meer
-
Post van het Centraal Justitieel Incassobureau is altijd verrassend. Niet dat ik roep `Hoera, een bekeuring’, maar ben telkens wel benieuwd: waar, wanneer, waarom? Natuurlijk ook: hoeveel? Kijk ik het eerste naar: 149,-- Daaronder in kleine letters: Dit bedrag is inclusief 9,00... lees meer
-
Hebben we het er weleens over hoe het is weer thuis te zijn? De meeste scholen zijn begonnen, maandag is De Wereld Draait Door er weer en tijdens de barbecues laten we op onze mobieltjes tientallen vakantiefoto’s zien. Natuurlijk wenkt de grote vinger van de herfstvakantie al l... lees meer