Wanneer het begon, weet ik het niet meer, maar ineens waren ze er, vriendelijk ogende boekenkastjes ergens in een straat, met daarin boeken die je gewoon mag meenemen. Monter stemmend verschijnsel. Troostrijk op dagen die maar niet op kleur kunnen komen.
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Systeem
De streekbussen gaan langzaam uit deze provincie verdwijnen. Dat is jammer, want een streekbus hoort zo bij het landschap, vooral als die niet al te snel rijdt. Ik heb het dan over de streekbus die als streekbus functioneert, niet over de streekbus als vervangend vervoer voor een trein die stuk is geraakt. Dan zit die vol teleurgestelde en gespannen mensen. De chauffeur heeft meestal ook geen zin in dit soort transport. De sfeer wil er maar niet in komen. Nee, ik doel op de streekbus waarin een stuk of tien mensen zitten, verspreid, allemaal verdiept in gedachten die zich nauwelijks laten verwoorden. Maar ik kom nu, geloof ik, tot de kern van het probleem: tien mensen zijn te weinig. Er komt een nieuw systeem dat FlexNet heet. Ik heb geprobeerd me erin te verdiepen, wat maar ten dele lukte en dat is het gevolg van tegenzin. Mijn reis in de regio kan beginnen op een elektrische fiets, als ik een station tegenkom stap ik op trein of snelbus (?) en voor het laatste gedeelte moet ik een taxi bellen. Ik weet het niet zeker, maar ik meen dat de kosten dezelfde zijn als die van een rit in de streekbus. Kom ik tussen Velp en Duiven een station tegen? Om een of andere reden zie ik me dat traject niet op een elektrische fiets afleggen. Natuurlijk, het is hartstikke gezond, maar als er elektriciteit in het spel is, kan die er ook mee ophouden. Over regen en felle tegenwind wil ik het nog niet hebben. Sta je ergens in niemandsland op een taxi te wachten en ondertussen denk je ritmisch: FlexNet, FlexNet, FlexNet
Columns
-
-
Natuurlijk mag ik niet uitgaan van mijn eigen omgang met regels, maar het moeten er volgens mij niet te veel zijn. Veel te veel regels zorgen ervoor dat je nauwelijks meer nadenkt over je gedrag. Daardoor ga je steeds minder over álles nadenken. Je karakter kan er behoorlijk van... lees meer
-
Het meeste hevige nieuws dat ik in kranten lees, kan me lang bezighouden. Soms lees ik het vaker dan één keer, niet omdat ik wat ik eerder las vergeten ben, maar omdat veel, steeds meer gebeurtenissen slechts met moeite te bevatten zijn.
-
Mijn moeder overleed zes jaar geleden. Ze was negentig, wat ze een mooie leeftijd vond. Dus al zes jaar heb ik niets meer met Moederdag. Daarvoor trouwens ook niet, want mijn moeder vond het een onzinnig feest. Misschien is feest niet het goede woord, de bedoeling is dat moeders... lees meer
-
Op de hoek passeer ik twee mannen, ouder dan ik en blozend boos. Toen ik hen naderde hoorde ik al dat ze het met veel oneens waren. Aan sommige mensen is dat ook sterk te zien. Uit alles spreekt afwijzing, hoe ze bewegen, hoe hun mond staat, hoe ze kijken, niet is goed en zij ku... lees meer
-
Kinderen van ouders die de oorlog meemaakten, zijn inmiddels ook behoorlijk oud. Graag denk ik aan de eerste Bevrijdingsdagen van mijn leven. Ik zal een jaar of vijf zijn geweest toen het goed tot me doordrong wat er op 5 mei gevierd werd, late jaren vijftig.
-
Vorige maand kwamen er voor het huis hiernaast twee kleine monumentjes voor een echtpaar dat in de oorlog uit hun huis werd gehaald door de nazi’s. Het zijn twee struikelstenen, `Stolpersteine’. Ze zijn nog op te weinig plekken in Nederland te zien, bakstenen waarvan de bovenkan... lees meer
-
Zelf heb ik nooit bij- of omscholing overwogen, maar ik snap het belang van het aanbod. Stond ik weer eens bij stil tijdens het lezen van een interview met Karien van Gennip, minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Ze heeft al een tijdje een potje waaruit mensen een schol... lees meer
-
Gisteren was het én de Dag van de Arbeid én de Internationale Dag van de Lach. Jammer dat het zondag was, maar ik geloof dat de lachdag altijd op de eerste zondag van mei is. De maandag is veel meer een dag voor de Dag van de Arbeid, de week begint, we gaan aan het werk.
-
Vaak ben ik deze column begonnen met dat ik in mijn werkkamer uitkijk op een binnenplaatsje waar niets gebeurt, wat maar goed ook is, want in mijn hoofd gebeurt al genoeg.
-
Johan Derksen zegt `geen enkele aanleiding’ te zien excuses aan te bieden. Geen enkele aanleiding. Je zou toch zeggen dat hij een beetje aanleiding toch moet voelen. Kan je nog zeggen dat je er niet over denkt met excuses te komen, maar als je beweert geen énkele aanleiding te z... lees meer
-
Raar dat je er toch even over nadenkt: klein beduimeld boek uit de eerste jaren van de vorige eeuw over hoenderteelt. Ik schreef het woord nog nooit op, sprak het ook nog nooit uit: hoenderteelt.
-
De muziek die Henny Vrienten voor films schreef vind ik erg goed. Vaak staat die op als ik aan het werk ben. Gaat betoverend in je gedachten zitten.
Veel hoor, drie in één week: Henny Vrienten, Jan Rot en Arno Hintjens uit Oostende. -
Graag had ik geweten dat het gisteren Wereld Pinguïn Dag was. Er zijn heel veel dagen voor iets, De Dag van het Brood of Complimentendag of De Dag van de Koortslip, weet ik meestal ook te laat, maar daar raak ik verder niet bedrukt van. De Wereld Pinguïn Dag is natuurlijk iets a... lees meer
-
Koningsdag zal deze week meedogenloos in tweeën splitsen. Ik hoor dat veel landgenoten de dag nu al als een `uitlaatklep’ beleven, geïnspireerd door de gedachte dat het eindelijk allemaal weer mag. Als je zelf geen uitlaatklep nodig hebt, kun je best een beetje gaan tobben over... lees meer
