Jano van Gool

In de Pers

Thomas Verbogt voegt met deze ontroerende roman een kunststukje toe aan zijn rijke oeuvre - Thomas Verbogt heeft met zijn ontroerende nieuwe roman Foto’s van zonnige dagen een prachtig kunststukje toege... - Vivian de Gier in: Het Parool lees meer
Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Voorziening

Kan best zijn dat ik weer niet goed heb opgelet, maar het verschijnsel kende ik niet. Ik kwam het tegen in België waar ik de afgelopen dagen was. In het Waalse gedeelte. Ik praat er niet makkelijk over, moet even ergens doorheen, maar het kan niet anders, al zeg ik er meteen bij dat ik het in Nederland nog niet zag, maar nogmaals, kan aan mij liggen, ogen in de zak. Voor de draad ermee: kinderwagen voor honden. Het woord `kinderwagen’ is hier niet op zijn plaats, maar dat komt omdat ik het eerst dacht. Ik dacht dus een gewone kinderwagen te zien waarin een hond was gezet. Hond was geblesseerd of zoiets, kon in ieder geval niet goed lopen, er staat nog een kinderwagen in de gang, dus waarom niet. Maar dat was niet zo. Ineens zag ik er meer en ik begon ook op die wagentjes te létten. En het waren helemaal geen kinderwagens! Nee, hondenwagens! Er zat een plateautje in dat ongeschikt was als zitplaats voor een klein kind, maar niet voor de hond, want die kon er lekker op gaan liggen. Onder een soort zeiltje. Ik meld wel meteen dat het een voorziening is voor een niet al te grote hond, maar die zag je daar ook weinig, misschien juist doordat er geen wagentjes voor waren. Ik werd er niet alleen een beetje treurig van, maar ook bezorgd, want zoiets rukt natuurlijk ook op naar ons land. Kinderen kunnen hier al niet meer naar school lopen. Daarom sterft het van de fietsen met een kinderkoetsje eraan. Overdekt, want o jee, die regen. En daar komen dus vast de hondenwagentjes bij. Even de opwelling: en ik dan?

Columns

  • Soms zegt iemand iets tegen je dat hartstikke waar is, terwijl je het niet per se wilt horen. Hoe ga je daarmee om? Gisteren begon het met de verwarmingsketel. Toen die 4 jaar geleden werd geplaatst, zei de installateur dat het de Rolls-Royce onder de verwarmingsketels was. Van... lees meer

  • Was het niet van plan en misschien had ik het wel van plan moeten zijn, maar ik was het niet en waarom niet kan ik niet zeggen. Maar toch deed ik het! Maandag naar het eerste Sinterklaasjournaal kijken! Natuurlijk omdat ik Dieuwertje Blok graag zie. Ik vind haar enorm geruststel... lees meer

  • Tot vlak voor haar dood zei mijn moeder vaak tegen me: “Doe wel verstandig, jongen.” Nu zij het niet meer zegt, zeg ik het een paar keer per dag tegen mezelf: “Doe wel verstandig, jongen.” Er is vaak aanleiding toe, soms een ingewikkelde, meestal een simpele. 

  • Nog niet zo lang geleden dacht ik aan het begin van een week als deze: ha, eindelijk weer de Sinterklaastijd! Misschien had ik zelfs zo’n Sinterklaas bij de blokkeerfriezen grappig gevonden. Op de radio hoor ik hem raar knauwen en ik begreep dat hij op klompen liep. En ik herinn... lees meer

  • Natuurlijk koop ik de heruitgave van het witte album van The Beatles, The White Album, vijftig jaar geleden verschenen, en nu in een versie die de opnamen van toen het meest recht doen. Dat laatste heb ik van horen zeggen, ik moet nog luisteren. 

  • Weten we nog wanneer Halbe Zijlstra de politiek moest verlaten? En waarom ook alweer? Dat laatste herinner ik me nog maar vaag. Iets mooier gemaakt dan het was, leugentje. Maar wanneer? Ik dacht dat het lang geleden was, ergens vorig jaar. Is niet zo, begin dit jaar. 

  • Gelukkig vindt 90 procent van het Nederlandse volk dat het echt niet kan, filmen bij ongelukken. Ik had verwacht dat minder mensen er een punt van maakten en moet uitkijken dat ik in sommige opzichten niet al te pessimistisch word.

  • Dat ik ineenkrimp, is te veel gezegd, maar ik heb het er niet zo op als iemand zegt naar Appie te gaan, in plaats van naar Albert Heijn. Bieb vind ik ook moeilijk, maar dat komt omdat ik bibliotheek een mooi woord vind.

  • Hij was er altijd ineens, een man, nooit een vrouw. De meester zei: “Nu allemaal naar buiten voor de foto!” Dan liepen we de klas uit, blij dat er iets anders gebeurde dan tijdens de rest van de schooldag. Even niet opletten en netjes zitten (want dat moest enorm: netjes zitten)... lees meer

  • Dus uit bed springen en dan even een Lindaatje doen. Dat wil zeggen niet langer dan één minuut douchen. Linda doet het ook. Voor een goed doel, `Minderen voor kinderen’. 

  • Misschien moet ik ophouden toe te geven dat ik iets niet weet terwijl ik het misschien had kunnen weten. Je hoeft niet alles te weten! Ik wist niet dat prins Bernhard junior (wordt er altijd bij gezegd: junior) mede-eigenaar is van het circuit van Zandvoort. De prins zegt dat ee... lees meer

  • In Duitsland zijn, nog even in theorie, treinen in de maak waar je meteen in wil. Met een fitnessruimte, een cabine alleen voor jezelf met overal om je heen ramen, een ruimte waar je naar films kunt kijken en ga zo maar door. In Duitsland pakken ze zoiets meedogenloos voortvaren... lees meer

  • Behalve medicijnen die moeten van de dokter, slik nog van alles. Vitamine A en B, vitamine D (zuigtablet) en ook iets dat Man 50+ heet. In de winkel stond ik over dat laatste te twijfelen. Dat je een man van boven de 50 bent, is natuurlijk te zien, maar blijkbaar ontbreekt er ie... lees meer

  • Je hoort soms zeggen: “Ik zou best weer kind willen zijn.” Mijn kindertijd vond ik in veel opzichten (niet in álle) een prachtige periode, maar het lijkt me een karwei in deze tijd kind te zijn. Kan ik verder nauwelijks verklaren, maar die gedachte schiet door me heen. Misschien... lees meer

  • De afgelopen weken heb ik het al tientallen keren gehoord, een dreigende keiharde stem die uit de radio knalt: “WIE DENK JE DAT IK BEN? PIPO DE CLOWN?” Eerst dacht ik dat het reclame was voor een product dat ik niet kende, en vroeg ik me af wat het zou kúnnen zijn. Heb ik met ve... lees meer

Pagina's