Afwasteiltje

Nu we wéér in warme dagen verzeild zijn geraakt, valt het toch aan te nemen dat we er inmiddels min of meer aan gewend zijn, in ieder geval weten wat ons te doen staat. Al die tips hoeven toch niet meer, zoals veel drinken, ventilator aanzetten, de schaduw opzoeken, niet voortdurend te veel lichamelijke inspanning verrichten, dat soort dynamiek. Ach, misschien vinden veel mensen de herhaling van die overbodige adviezen juist prettig. Herhaling kan een gevoel van veiligheid veroorzaken. 
Alsjeblieft ook niet van die veel te grote foto’s in de kranten van kwetsbare ouderen die met hun voeten in een afwasteiltje koud water blij met waterijsjes zwaaien. Foto’s kennen we door en door. Wil niet zeggen dat ze niet meer nodig zijn, die afwasteiltjes en waterijsjes, maar ze leveren geen nieuws meer op zoals nieuws bedoeld is.
En graag ook niet te veel klagen over de hitte. Niet te veel pffff. Niet te vaak aan een ander vragen hoe die het uithoudt.
Ik pleit voor een andere aanpak. Gisterochtend stond ik in de deuropening van de fitnessclub nog even met de coach te praten. Fel zonlicht prikte in onze ogen, de warmte hing loom in de straat en we zeiden waarom we ook van dit soort weer konden houden. Als je ergens van houdt, valt kern van die genegenheid niet altijd helder uit te leggen, maar het is aangenaam het gesprek daarover gaande te houden. Zeer aan te bevelen.
In Rome is het ook heet. Inwoners van die stad mogen gratis naar de bioscoop, want daar is het koel. En daar is iedere dag een andere film te zien, meestal een vrolijke. 
Of het nu gratis is of niet, fantastisch idee: lekker in de middag naar de film. Ja, laten we het over dat soort dingen hebben. Er van alles van maken.