Bikinitopje

De belangrijkste en moeilijkste vraag die we ons kunnen stellen is hoe te leven. Die vraag is niet te beantwoorden, anders zou de wereld er anders uitzien. Maar je kunt wel in de buurt komen van een antwoord dat niet bestaat.
Daarom lezen we bijvoorbeeld. Mag best even opgemerkt worden nu het einde van de Boekenweek in zicht komt. Ik leer veel over het leven door over de levens van anderen te lezen. Daarom kijk ik ook films en ga ik vaak naar het theater. Je wordt er altijd wijzer van, soms maar een beetje, maar een beetje kan ook veel zijn. Een kleine stap is ook een stap.
Soms kom je niet toe aan de vraag hoe te leven, omdat alles om je heen te overrompelend is. Je hebt je handen vol dat te begrijpen, terwijl het dikwijls niet te begrijpen is, maar je wilt het, want je wilt erover kunnen nadenken. Je kunt natuurlijk ook besluiten alles langs je heen te laten waaien en ik heb de indruk dat veel mensen dat ook doen, omdat ze wel wat anders aan hun hoofd hebben, het vertrek van Frank Lammers uit de Jumbo-reclame, om maar eens wat te noemen.
Gisteren las ik in deze krant over de zangeres Jet van der Steen die blijkbaar in een bikinitopje optreedt. Er zijn landgenoten die dan haatberichten gaan verzenden. Ik kan daar neerslachtig van worden zonder dat ik weet wat ik met die stemming moet. Je gaat je wel steeds minder thuis voelen in alles om je heen.
Het stof van de verkiezingen daalt neer. Het is weer wat duidelijker wat de staat van het land is. Of je die hoopvol kunt noemen, weet ik niet. Als ik lees over de overwinning van het nare Christelijk Verbond Oldebroek, heb ik zin om hard tegen een kartonnen doos te schoppen. 
Doe ik niet. Heb stilte nodig voor de vraag hoe te leven.