Geconstipeerd

Steeds minder verstand heb ik van wat gezond is voor kinderen. Gisteren las ik in deze krant dat psycholoog Sarah Blom kinderen liever niet naar het Sinterklaasjournaal laat kijken: té spannend.
Ik kan daar niet over oordelen. De kinderen die ik ken, vinden het inderdaad spannend, maar kunnen het wel aan. Zelf ben ik blij dat door het Sinterklaasjournaal alles rond Sinterklaas weer veel voorstelt. Paar jaar geleden was ik bang dat het feest zou verpieteren.
Misschien is het probleem inmiddels opgelost, maar een dwingende vraag is waar Sinterklaas is. En voor de volwassenen wíe hij is. Kan best zijn dat dat laatste onderhand eindelijk bekend is.
Ik heb het losgelaten, maar mijn probleem was dat ik erachter kan komen wie de nieuwe Sint is. Ik heb twee lijnen en zeker aan het eind van één lijn is iemand die het me vast wil vertellen. Hij is dagelijks in de weer in het Sinterklaasjournaal en weet alles, maar het punt is: kan ik het hem wel vragen? Breng ik hem dan niet in een moeilijke positie?
Toen we een paar jaar geleden aan het einde van de zomer op een terras zaten, gaf hij best veel prijs omtrent Sinterklaas en het verhaal voor het Sinterklaasjournaal. Later die dag belde hij op: ‘Je zet het niet in je column!’
Maar goed, stél dat ik het weet en natuurlijk met de hand op mijn hart heb beloofd te zwijgen als het graf, wat dan? Ik popel zó het prijs te geven dat ik er haast ziekelijk onrustig van word. Enorm geconstipeerd loop ik rond met mijn ziel onder de arm en in die ziel zingt huilend de naam van de nieuwe Sinterklaas.
En stel dat de hoofdredacteur van deze krant erachter komt dat ik al die tijd op de hoogte was, nou, dan zijn de rapen hartstikke gaar.
Nee, ik weet van niks.