Gezien

Van voetbal heb ik niet veel verstand. Ben wel liefhebber en zie veel. Maar als het gaat over de fijne kneepjes van techniek, houd ik mijn mond. Ik sla het op, maar weet dat ik zelf alsjeblieft geen duit in het zakje moet doen, want voor die duit geeft niemand een cent. Vind het niet erg. 
Ik heb ook geen behoefte veel te veranderen aan dat gebrek aan inzicht, misschien gebeurt het gewoon, misschien ook niet, maar als er voorafgaande aan een wedstrijd en in de rust en na afloop deskundigen aan het woord komen, de analisten, ga ik meestal wat anders doen. Ook omdat ik niet goed tegen ernst kan wanneer ernst niet per se hoeft.
Woensdagavond keek ik en de wedstrijd daarvoor was twee weken geleden op een zaterdagochtend. SDZ (Samenspel Doet Zegevieren) speelde tegen een club uit de nabije omgeving, waarvan ik de naam vergeten ben. SDZ was al kampioen in hun klasse en waar die klasse precies zit binnen het grote geheel, geen idee. Mijn favoriete middenvelder, die wekelijks de eer van onze familie hoog probeert te houden, zal dat een keer verteld hebben, maar die informatie klonk vast slordig. Doet er bovendien niet toe, gewoon lekker voetballen.
Daarom was het een topwedstrijd: er werd lekker gevoetbald. Tactisch kon het beter, maar ze wilden laten zien waarom ze kampioen waren. 8-1 gewonnen. Daarna was er taart, snoep en harde frisdrank.
Woensdagavond zette ik een minuut of tien voor rust de televisie uit. Hier past de uitdrukking: het voor gezien houden. Ik had gezien wie er in de selectie zaten, maar dat wist ik al. Er mag wel wat meer dan alleen die zichtbaarheid. De bondscoach zei na afloop dat ze minder met hun hart speelden. Minder dan wanneer? Nog een lange weg te gaan.