Handeling

In mijn omgeving kreunt een kleine klacht: een uur minder slaap! Er zijn ook mensen die zeggen dat er een uur wég is, maar dat is natuurlijk onzin: al die tijdsaanduidingen hebben we ooit zelf bedacht om het leven overzichtelijk te houden, zonder dat we in de gaten hebben dat het leven zich helemaal niet overzichtelijk laat máken. Het gaat eigenzinnig en grillig met ons om. We willen graag doen of wij het voor het zeggen hebben, maar volgens mij word je een stuk rustiger als je beseft dat dat écht niet zo is.
Ik heb het natuurlijk over de zomertijd die vannacht ingaat. De klok zetten we een uur vooruit. Dat uur is dus niet verdwenen, we doen alleen iets met de klok, een simpele handeling. En ja, je weet dan zeker dat het jaar begint op te schieten.
Dinsdag stond er in deze krant een stuk van longarts en slaapdeskundige Manu Sastry. Erboven de vraag: wat als je van slag bent door de zomertijd?
Wist niet dat het een kwestie was, van slag raken van de zomertijd. Maar we raken van veel van slag en daar moet ik nog steeds aan wennen. Ik heb het niet zo, maar ben ook niet  bezig met wat dan heet `de biologische klok’ in mij. Die schijnt moeilijk te doen.
Het stuk van de slaapdeskundige las ik snel en oppervlakkig, want ik houd niet zo van tips, omdat ik het een permanent avontuur vind bijna alles zelf uit te maken.
Als bij een hittegolf de tip is een koele ruimte op te zoeken, denk ik: laat me alsjeblieft met rust.
Niet te veel alcohol en cafeïne, begrijp ik oppervlakkig. 
Een van de laatste mededelingen is dat de omschakeling naar de wintertijd minder moeilijk is. We vinden snel veel moeilijk. Zuchten en zeuren. Maar de wintertijd valt dus mee. Denk daar maar aan. We zijn er zo.