Maken

Van spreekwoorden en gezegden houd ik niet zo, maar een floept soms in mijn gedachten op: regeren is vooruitzien. Dan denk ik niet aan onze regering en het landsbelang, nee, aan de regie over mijn eigen leven. Daar ben ik niet altijd tevreden over. Ik moet mezelf vaker tot de orde roepen. Deed ik gisteren met een dwingend woord: winterjas!
De laatste jaren maken we vreemde, wat karakterloze winters mee. Je weet niet wanneer die begint of afgelopen is. Is allemaal onze eigen schuld. We hebben het klimaat behoorlijk in de war gemaakt.
Toen ik eerder dit jaar gokte dat de winter voorbij was, hing ik mijn winterjas opgelucht in een uithoek van de kapstok. Die winterjas is een uitgeput kledingstuk vol zwakke plekken. In het vroege voorjaar, waarvan het onduidelijk was of we echt wel van een voorjaar mochten spreken, nam ik me voor een nieuwe winterjas te kopen en meteen dacht ik daarbij: dat zien we tegen die tijd wel.
Daar heb je het dus: als je het hebt over de regie van je eigen leven, moet je beginnen niet te vaak te denken dat je iets tegen die tijd wel ziet. Gisteren vond ik dus dat die tijd gekomen was.
Winkels waarin kleding te koop is, zijn niet goed voor mijn humeur. Zeker niet wanneer je daar een kledingstuk zoekt dat niet meer gangbaar is. In dit geval een lánge winterjas. Korte zijn er in overvloed, maar die wil ik niet.
‘We kunnen er wel een voor u laten maken,’ zei de verkoper in de derde winkel. Hij toonde me een boek vol mogelijkheden. Ik informeerde naar de kosten en hij noemde een bedrag waarvan je in een warm land kunt overwinteren. 
Ik vroeg of ik er even over mocht nadenken. Dat vraag ik bijna nooit. Het mocht gelukkig. Laf haastte ik me de lekkere herfst in.