Oproep

Behalve de sportvraag ‘Wat ging er door je heen?’ is er een nog ergere. Maar ‘Wat ging er door je heen?’ is al erg. Er zijn varianten van: ‘Wat doet het met je?’ en ‘Hoe voelt het nu?’. Misschien nog wel een paar, maar die heb ik verdrongen.
Ik schreef er al vaker over, verbaasd als ik ben dat het maar niet ophoudt. Niet door mij, nee, er moet toch een hoofdredacteur zijn die er een punt achter zet.
Je moet een sporter die net een adembenemende prestatie heeft geleverd zo’n vraag niet stellen. Zou zeggen: laat die even met rust. Maar de Nederlandse televisie wil graag dat succes ook geluid maakt: ‘Wat ging er door je heen?’
Ook als het allemaal niet gelukt is en de sportman of -vrouw asgrauw tegen tranen staat te vechten: ‘Hoe voelt het nu?’
Maar er is nog een ergere vraag. Nee, geen vraag, het is iets anders. Ik had het vast vaker gehoord, maar voor het eerst bewust toen een schrijver van een dramatisch boek tijdje geleden in Goedemorgen Nederland gast was. Daniël Krol is zijn naam en zijn zoon Yoran was verdwenen en twee jaar later werd er een voet teruggevonden. Titel boek Zoon, waar ben je?
De presentatrice van het ochtendprogramma vertelde waar het boek over ging, herhaalde die titel en zei daarna ze tegen Daniël Krol: ‘Leg eens uit.’
Dus geen vraag, soort oproep.
Zondag kwam het Nederlands reddingsteam terug uit het door een aardbeving getroffen Venezuela. Al dagen zien we de verschrikkelijke beelden, wanhopige mensen. Slachtoffers zijn niet te tellen, onbeschrijflijk veel puin. Vaak is het commentaar: ‘De dood is in de straten te ruiken.’
In het journaal wordt aan de leider van het team gevraagd: ‘Was het pittig?’
De man beaamt dat. Pittig ja.
Verslaggeefster: ‘Leg eens uit.’