Ruimte

Toen ik er hier voor het eerst over schreef, veronderstelde ik met tegenzin dat het verschijnsel in schoonheid zou sterven, maar dat is gelukkig niet zo. Ik heb het over de Silent Book Club. Waarom het in het Engels moet, komt doordat het een internationaal initiatief is, maar de Stille Boekenclub had natuurlijk ook gemogen.
Gang van zaken is duidelijk: mensen komen bij elkaar om in stilte boeken te lezen. En na afloop kun je er dan over praten, als je daar zin in hebt. Kan op allerlei plekken, in een zaaltje in de bibliotheek, in andere zaaltjes, in een speciale ruimte in een boekhandel, er zijn ook cafés voor.
Ik ben hier een groot voorstander van, ook al zal ik er zelf niet zo snel heen gaan. Een groot deel van mijn leven breng ik lezend door en ik weet mijn eigen stilte te vinden.
Maar ik zeg er meteen bij dat ik het aangenaam vind in een ruimte te lezen waar meer mensen dat doen. In het openbaar vervoer bijvoorbeeld. Je treft daar vooral reizigers aan die opgeëist worden door hun mobieltje, maar toch zie je soms nog iemand lezen, een tafereel dat goed ik voor mijn humeur. Doordat ik het zelf ook doe, voel je verbondenheid die ik kan uitleggen: je maakt iemand mee die ook in een andere wereld is. En je kunt niet vaak genoeg beseffen dat er een andere werkelijkheid is naast die waarin we ons van A naar B verplaatsen, boodschappen doen, de belasting regelen, dus het zeer alledaagse alledaagse leven. Daar valt ook veel in te beleven, maar er is meer, en dat lucht op en maakt je wijzer, je krijgt er meer ruimte door.
Die inspirerende sensatie delen kan dus in een Silent Book Club. We doen allemaal ons best zo gelukkig mogelijk te zijn. In de stilte daar kom je in de buurt.