Scheerzeep

Weten nog veel mensen dat het vandaag Aswoensdag is? In mijn directe omgeving niemand! Zelf ben ik even terug in mijn kindertijd in het rooms-katholieke Nijmegen waar duchtig carnaval werd gevierd, terwijl niemand moeilijk deed over deze dag. In de vroege ochtend zat de kerk al vol.
Wij moesten van school. Aan de pastoor was te ruiken dat carnaval niet aan hem voorbij was gegaan. Streng zette hij een askruisje op je voorhoofd. In mijn omgeving leg ik niet meer uit wat dat is. En hij zei: `Gedenk mens, uit stof zij gij gerezen en tot stof zult gij wederkeren.’
Zware woorden voor een kind met een popelende toekomst voor zich. Bij ons thuis gingen we naar de optocht kijken en als Nijmegen toen een burgemeester had als nu, hadden we vast ook voor het stadhuis gewacht tot hij naar buiten zou komen, maar verder deden we er niets aan. Niet uit principe, ons hele gezin was er te verlegen voor.
We vormden een minderheid, daar in de kerk. De carnavalsvierders bleven niet weg vanwege een kater, nee zeg. Kwam niet in hen op. Ze waren goed te herkennen aan de rode wangen en waterige ogen. De mannen hadden bovendien ontzettend nat haar dat strak met een kam was behandeld. Ze liepen een beetje stamelend, terwijl ze dat vastberaden probeerden te camoufleren. Om hen heen de geur van scheerzeep en straffe koffie. De vrouwen zagen er vaag dromerig uit: even in een ander leven geweest, nu weer de veel te vertrouwde orde van de dag.
Maandag las ik in deze krant over de manieren de kater te bestrijden. Bijvoorbeeld de dag te beginnen met boerenkool. Je moet er wat voor over hebben. Of het toen speelde, geen idee. De kater hoorde erbij. Op de koop toe. Net als alle dagen tot het volgend carnaval.