Vooruit

Prettige foto, met geruststellend uitstraling: premier Jetten in een Caribisch ziekenhuis, vrolijk Caribisch pyjamajasje aan, duim omhoog, omringd door vijf lachende verpleegkundigen. Allergische reactie is bezworen, geen vuiltje meer aan de lucht.
De premier was vroeg op de dag gaan zwemmen, werd gestoken door een diertje dat tot nu toe onbekend is, en daarom moest hij naar het ziekenhuis en wat afspraken afzeggen.
Woensdagavond tijdens ‘het gesprek met de minister-president’ was mevrouw Yesilgöz, vervangend minister-president, blij daarover te kunnen beginnen: gaat weer goed met hem. Ze vatte de situatie nog even luchtig samen. Als iets in orde is, kunnen we het niet vaak genoeg horen. Ja, positief onderwerp waarover ze helder en concreet kon zijn.
Hield daarna op.
Want ja, Loosdrecht.                     
De interviewer probeerde haar wat uitspraken te ontlokken, maar verder dan wat er al gezegd was (afschuw, geen demonstratie meer, ‘kan echt niet’) kwam ze niet of wilde ze niet gaan. Het leek haar niet wenselijk op van alles vooruit te lopen. Oordelen die ertoe doen, liet ze over aan de rechter.
Nergens op vooruit lopen. Erg Haags is dat. Zo bangig. Wat zou het inspirerend zijn als de leiding van het land eens vooróp ging lopen. Waarom het geweld niet extreemrechtse criminaliteit noemen?
Iemand schiet een geweer leeg op iemand anders. Slachtoffer overlijdt net niet. We mogen vaststellen: poging tot moord. Natuurlijk, moet de rechter een uitspraak doen, maar we hoeven niet te zeggen dat we nergens op vooruit willen lopen.
Hufters steken een gebouw aan met mensen erin. Ze zorgen er vervolgens voor dat  de brandweer er niet bij kan komen. Toch meer een poging tot moord dan een standpunt. Zég dat.