Whisky

In deze krant las ik gisteren in de column van Kitty Herwijer dat diensplicht goed is voor het psychisch welzijn van jongeren. Het stond er zelfs boven waardoor die woorden op de vroege maandagochtend niet mis waren.
In het coalitieakkoord is wat geschreven over een selectieve opkomstplicht. Dat die wordt overwogen of zoiets. Klinkt niet of het echt menens is.
Hoe het zit met het psychisch welzijn van jongeren, geen idee. Maar volgens mij zijn er al zolang ik leef zorgen over hun welzijn. En die zorgen leven dan vooral bij mensen die ouder zijn dan jong en die nooit stevige, fascinerende oordelen hebben over hun eigen gang naar de volwassenheid.
Misschien hoort het bij jongeren: dat ze erachter moeten komen hoe ze om moeten gaan met hun psychisch welzijn.
Als het over dienstplicht gaat: toen die in mijn tijd aan de orde was, hoorden we overal dat we daar `een kerel’ van werden. Ik teken erbij aan dat alleen jongens in dienst moesten. Dat we er kerels van werden, zei de generatie waar we nog niet bij hoorden. Ik herinner me niet dat de jongens die ik kende, de dringende behoefte hadden kerel te worden, ook niet de enorm stoere, maar misschien waren die al een beetje kerel.
Zal vast toeval zijn, maar in mijn omgeving ging bijna niemand `onder de wapenen’, ik ook niet. Een vriend besloot er het beste van te maken, werd hoog in rang en zei daar veel van geleerd te hebben. Een andere keerde van een basis in Duitsland terug met het inzicht dat hij voorlopig geen frikandellen meer zou eten. En dat whisky beter was dan bier, want daar werd je minder dik van. Je hoefde er minder van te drinken om te vergeten waar je was. Of dat onder psychisch welzijn valt, zou ik niet kunnen zeggen.