Negeren

Gisteren nam ik me voor vandaag anderhalf uur eerder naar de sportschool te gaan. Ik ben altijd al vroeg, want ik houd van de stilte die hoort bij het begin van de dag, maar vandaag moet het maar nog vroeger. Meteen na openingstijd. Voor dag en dauw, terwijl het nog een beetje nacht is.
Ooit nam ik me voor zo min mogelijk te doen waar ik geen zin in heb, maar de werkelijkheid zit zo in elkaar dat dat voornemen helaas niet vol te houden is.
Over het voornemen voor vandaag heb ik geen praatjes. Blauwe Maandag immers, de meest deprimerende dag van het jaar, volgens kenners. Aanstellerij vind ik het, maar wel een dag om krachtig te beginnen. Altijd wanneer ik van de sportschool terugkeer, voel ik opluchting. Vandaag dus eerder dan anders. Kun je energie van krijgen.
Nuttig lijkt me op deze dag wat karweitjes te doen waartegen ik al een tijdje opzie. Bijvoorbeeld me buigen over het bericht van de Belastingdienst. Daarin staat hoeveel belasting ik alvast over dit jaar moet betalen. Voorlopige aanslag, heet het. Ik vind het inderdaad altijd een aanslag en die probeer ik af te wenden door de blauwe envelop te negeren. Die ligt op een stapeltje waarnaar ik liever niet kijk. 
Dit is een dag bij uitstek om na te denken over hoe ik aan hun dringende verzoek kan voldoen. Moet dus ook wat rekeningen versturen, want in mijn eenpersoonsbedrijf moet dat nu eenmaal ook gebeuren. Laat ik het samenvatten met: de administratie bijwerken. Betekent ook een nieuwe multomap kopen. De kantoorboekhandel hoort bij mijn favoriete winkels, maar dan graag voor een potje inkt of nieuw papier. Multomap nee.
Over de twee dagen is het Wereld Knuffeldag. Ga ik in de middag voorbereiden.
Kom op, Blauwe Maandag!