Stamelend

Paar dagen geleden zag ik in, ik meen, Nieuwsuur, een kwestie die we maar niet met rust kunnen laten: fooien in de Nederlandse horeca. Moet beter. Naar Amerikaans model, want daar is een fooi verplicht. Ja, dat is zo, maar dat komt doordat bijna overal de bediening het moet hébben van de fooien, want ze krijgen daar geen salaris. Vandaar ook die enorm vrolijke en soms verlammende dienstbaarheid.
Is hier niet het geval. Niemand werkt zonder dat de werkverschaffer er wat tegenover moet stellen, ook al is dat misschien niet veel. Fooien zijn natuurlijk altijd welkom. Je kunt er als klant zelfs een gewoonte van maken, maar wat blijft gelden: je moet het wel leuk of in ieder geval een beetje leuk hebben. En het is niet verplicht, maar in veel horeca is er op het schermpje van de pinautomaat te zien dat je 5% procent fooi kunt aantikken of 10% of 15% of meer en ook Geen fooi. Ik kan het niet helpen, maar vind het een zeurderige gang van zaken.
In Nieuwsuur was plaats van handeling een strandpaviljoen op een zonnige dag. Als je daar iets wilde drinken of eten, moest je het zelf halen aan de bar. Daarachter stonden vriendelijke meisjes die voor de afhandeling zorgden. Je zag dus recreanten met een vol blaadje licht stamelend van de bar naar het terras lopen, maar niet nadat ze een prettige fooi hadden gegeven. Maar waarvoor?
Ik ben een groot voorstander van vrolijke meisjes en wil ze best om de haverklap iets toestoppen omdat ze bestaan, maar in dat strandpaviljoen leken me fooien niet aan de orde, behalve als je er een aan jezelf wilde geven. Waarom niet trouwens? Je spaart ze lekker op en als je een fijn bedrag bij elkaar hebt, ga je in een strandpaviljoen heen en weer lopen. Zomer!