Verwachting

Afgelopen weken moest ’s ochtends twee keer in een radioprogramma zijn. Beide keren stond ik op het station van Amsterdam op een trein te wachten die niet kwam. De NS heeft een vast zinnetje dat luidt: ‘Plan uw reis in de app.’
Had ik gedaan. Paar keer gecontroleerd of ik het wel goed had gezien. Had ik. Maar die planning bleek een fata morgana. Dus snel in een taxi gestapt. Naar het Media Park in Hilversum, dat weinig heeft van een park, het is een neerslachtig stemmend landschap van gebouwen waarvan het niet voor te stellen is dat er binnen de muren iets creatiefs kan gebeuren. De eerste rit was 260 euro, de tweede 120, opmerkelijk verschil.
De eerste taxichauffeur was uiterst vriendelijk, maar zoals iedereen weet die weleens opgelicht is (wie niet?): de meeste oplichters lijken vriendelijke mensen. Hij zag natuurlijk de lichte paniek in mijn ogen en mijn wilde haast en dacht: die gaat ervan lusten.
Allemaal eigen schuld, Ik had natuurlijk ook met mijn auto kunnen gaan, maar dat doe ik zo min mogelijk en bovendien blijf ik graag op de trein rekenen, terwijl ik niet meer begrijp waar dat vertrouwen vandaan komt. Waarschijnlijk mijn kinderlijke verwachting dat uiteindelijk alles goed komt.
Door die kinderlijke instelling had ik ook nog even vaag gedacht dat die staking vast niet door zou gaan, maar ik kreeg maandag een brief van de NS: het echt zo. Ze schreven erbij dat ze verwachten dat donderdag, vandaag dus, de treinen weer volgens de normale dienstregeling zouden rijden. Verwachting, geen belofte. Ervaren reizigers weten dan genoeg. Normale dienstregeling!
Ik moest dinsdag met de trein naar het zuiden des lands. Was een zenuwslopend karwei. De NS oefende voor woensdag.