Kraaltjes

Wanneer het begon, weet ik niet meer, ergens ver weg in de vorige eeuw, maar ineens was die er: koopzondag. Vond het een érg lelijk woord. Veel mensen waren blij dat die er was gekomen, niet omdat het makkelijk was, maar om van de zondag wat te maken, tot dan toe een dag vol geeuwende verveling.
Die eerste koopzondag staat me nog bij. Was druk in de stad. Mensen keken verbaasd en vol verwachting naar winkels die ze vaak bezochten, maar nog nooit op zondag. Ja, dan ook maar wat kopen, anders ging je niet goed om met de koopzondag.
Deed me denken aan toeristen die op een verregende vakantiedag doelloos door een stadje dwalen en lang naar de etalages staren waarin weinig te zien is. Toch maar naar binnen. Hé, wat een apart doosje met een spiegel op het deksel en kleurrijke kraaltjes daaromheen. Leuk voor thuis, kunnen allerlei dingetjes in. Zullen we nu aan de overkant in dat gezellig volle café een kopje koffie gaan drinken? 
Koopzondag in Nederland.
Ik hoorde over het manifest van protestante organisaties die pleiten voor de herinvoering van zondagsrust: hét medicijn tegen de hypernerveuze samenleving.
Ik heb dat manifest niet gelezen maar voel dat ik het er enorm mee eens ben, niet om religieuze redenen, maar vanwege de kalmering van de samenleving waarin alles de hele tijd maar door en door moet gaan.
Ik schreef er hier vaker over: het hoeft niet per se de zondag te zijn. Dinsdag is ook oké. Er mag best wat gebeuren, maar graag winkels dicht. Weet zeker dat het ons goed doet. Ideaal zou zijn als er ook niet digitaal gewinkeld kon worden. Misschien op de rustdag een geplande storing.
Velen zullen niet weten waar ze het moeten zoeken, maar ineens kan dat verfrissend zijn.