Jano van Gool

In de Pers

Thomas Verbogt voegt met deze ontroerende roman een kunststukje toe aan zijn rijke oeuvre - Thomas Verbogt heeft met zijn ontroerende nieuwe roman Foto’s van zonnige dagen een prachtig kunststukje toege... - Vivian de Gier in: Het Parool lees meer
Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Geraas

Terwijl de wind gisteren steeds harder door de bomen begon te waaien (hier in huis zelfs waaide de wind), moest ik alles nog regelen voor het heerlijk avondje. Ieder jaar neem ik me voor dat anders te gaan doen, zoals mijn moeder vroeger. Die had volgens mij in oktober alles al in huis. Nu vind ik dat wat vroeg, maar op de laatste dag is weer het andere uiterste. Over iets wat mijn eigen schuld is, klaag ik nooit. Nu dus ook niet, waarom zou ik, ik vind het ook wel iets hebben. Laten we het alsjeblieft aangename nervositeit noemen. Er zijn mensen die het vandaag of dit weekeinde vieren. Dus niet chagrijnig worden, gewoon denken `ik ben gezellig bezig’. Het schept bovendien een band: wanhopig in een warenhuis om je heen kijken en dan iemand zien die dat ook doet, eventueel een kort gesprek met een zenuwachtige grap als toetje en dan hup weer verder, paardje in galop, met uitsluitend wild geraas in je hoofd. En ondertussen wat dichtregels in elkaar knutselen. In mijn familie hoeft het allemaal gelukkig niet mooi te zijn. Hoe krommer, hoe beter. Om een surprise voor te bereiden (die ik niet kan uitleggen) moest ik in een ijzerhandel zijn. Een mevrouw die bij de ijzerhandel hoorde en er ook zo uitzag, was al bezig de etalage vol kerstsfeer te pompen. Ik vond dat net iets te vroeg, maar voelde dat ik hierover geen gesprek moest beginnen. `Over een paar jaar bestaat Sinterklaas niet meer,’ zei de vrouw. `Dan is het alleen maar Kerstmis.’ Haar stem klonk als een klopboor. `Ik hoop het niet,’ zei ik veel te tam.

Columns

  • Begin jaren 80 was ik in het prachtige Praag, toen nog een neerslachtige stad. Een groot deel van Europa werd nog het communistische Oostblok genoemd. Daar mocht je niet te veel plezier en praatjes hebben.

  • Niet de hele dag, maar we maken wel vaak geluid. Dat geluid is een uiting van iets, vrolijkheid, vermoeidheid, ontstemming (zwaar zuchten). 

  • Wanneer hier in huis onverwacht de bel gaat, is het of een bezorger van een pakje, meestal voor buren die niet thuis zijn, of iemand die me bij een goed doel wil betrekken, in veel gevallen een student die van het goede doel een bijbaantje heeft gemaakt. Soms ook bezoek, maar da... lees meer

  • Vorige week werd ik in een zaaltje geïnterviewd over mijn laatste boek en ook over eerdere. Wat altijd aan de orde komt, is de vraag of het ‘echt gebeurd’ is. Nu vind ik ‘echt gebeurd’ een breed begrip. Ik bedoel: ik kan zeggen dat het echt gebeurd is, want ik heb het bedacht, h... lees meer

  • Wanneer ik zeg dat ik soms, vaker dan soms, diep in gedachten verzonken ben, is dat een misleidende aanduiding. Die gedachten hoeven helemaal niet zo diep te zijn, ze trekken me alleen de diepte in en daar kan ik nooit 1,2,3 uitkomen.

  • Of ik het me goed herinner, weet ik niet, maar volgens mij is het een bellenblazende dwerg die bezoekers van de grootse kerstshow in een tuincentrum meteen na binnenkomst zien. Misschien doet die dwerg wat anders, maar wel iets in die sfeer. Is trouwens geen echte dwerg, maar va... lees meer

  • Van spreekwoorden en gezegden houd ik niet zo, maar een floept soms in mijn gedachten op: regeren is vooruitzien. Dan denk ik niet aan onze regering en het landsbelang, nee, aan de regie over mijn eigen leven. Daar ben ik niet altijd tevreden over. Ik moet mezelf vaker tot de or... lees meer

  • Wat er precies anders aan me wordt, weet ik niet begrijpelijk, maar wel een beetje. Ik heb het over bezoek aan ziekenhuis, niet om naar het bed van een vriend of kennis te gaan, hoewel dat ook best erg kan zijn, nee, voor mezelf, onderzoek(je), controle. Voor niemand is dat een... lees meer

  • Van de 75 jaar dat er televisie in Nederland is, heb ik er best veel meegemaakt. Ik was 10 toen er in ons huis een toestel kwam te staan, een vrij lelijk bakbeest. Fanatiek kijker ben ik nooit geweest, maar ik ben me natuurlijk wel bewust van de invloed van televisie op mijn lev... lees meer

  • Zaterdag kocht ik de pas verschenen luxe-editie van Rubber Soul van The Beatles. Met zo’n aankoop loop ik met het beste humeur van de wereld naar huis. In dat vrolijke humeur gloeit ook de opwinding van toen de plaat verscheen, begin december 1965. Paar weken later had... lees meer

  • Altijd hetzelfde: bij een controle-onderzoek in de polikliniek word ik gewogen en gemeten. Nog niet zo lang geleden vond ik het gewicht licht confronterend: ‘Thuis zegt de wegschaal toch iets anders.’ Raar zinnetje. De verpleegkundige knikt vriendelijk. Wordt waarschijnlijk een... lees meer

  • Je hoort vaak ‘De wereld staat in brand en…’ Dan volgt er iets waarover we ons druk maken, terwijl het eigenlijk belachelijk is dat we ons daar druk over maken. We moeten ons bezighouden met de wereld die in brand staat.

  • Hoewel ik tot mijn spijt geen verstand heb van vogels, lees ik er wel graag over. Daardoor krijg je er niet meer verstand van, daarvoor moet je ze meemaken in de vrije natuur, maar toch heb ik het gevoel dat ik vanuit een verre marge toch een beetje in de buurt ben.
    Ik houd... lees meer

  • Zin

    Beetje bizarre samenloop van omstandigheden: vandaag begint de Kinderboekenweek en vanmiddag nemen we afscheid van kinderboekenschrijver Sjoerd Kuyper die vorige eeuw overleed.
    Veel van zijn boeken vertelden hoe zijn kinderen opgroeiden, over hun vragen, hun stamelende geda... lees meer

  • Soms snap je pas wat er met je aan de hand is als je erover leest. Nu is dat over een onderzoek naar de verhuftering van de samenleving. Wordt steeds erger, wat niemand zal ontgaan. De onderzoeker is Gerben Bakker en die zegt: ‘Dit gaat over het idee dat we met elkaar geen prett... lees meer

Pagina's