Soms snap je pas wat er met je aan de hand is als je erover leest. Nu is dat over een onderzoek naar de verhuftering van de samenleving. Wordt steeds erger, wat niemand zal ontgaan. De onderzoeker is Gerben Bakker en die zegt: ‘Dit gaat over het idee dat we met elkaar geen prett... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Smulpaap
In mijn eentje in een restaurant eten vind ik echt niet vervelend, integendeel. Graag neem ik waar wat er om me heen gebeurt, niet al te opzichtig natuurlijk, want ik ken mijn manieren. Ons gedrag in een restaurant is interessanter dan bijvoorbeeld bij de slager of in een overheidsgebouw, hoewel het daar ook niet mis is. Omdat ik regelmatig over de boeken die ik schrijf, ergens in het land iets moet zeggen, zit ik vooraf bijna altijd in een restaurant. Gisteren overkwam me in een kleine Brabantse gemeente iets opmerkelijks voor de tweede keer. Ik heb een aktetas bij me, geen pretentieus ding, een eenvoudige voorziening, geschikt voor een paar boeken en een krant. Als ik in het restaurant ben gaan zitten en me in die krant wil verdiepen, voel ik ineens waakzaamheid ontstaan in de enorm open keuken en ook achter de bar. Twee dames van de bediening voeren verontrust overleg, terwijl ze zo nu en dan in mijn richting knikken. Een van hen komt informeren wat ik wil drinken. Ik houd van de Brabantse hartelijkheid, maar nu is die te intens, ze dompelt me er in onder, ik verdrink bijna. En dan vermoed ik wat er aan de hand is: misschien denken ze wel dat ik een, hoe heet het, keurmeester (?) ben die in opdracht van Michelin of de Gault Millau-gids hier de meedogenloze smulpaap komt uithangen. Ik weet niet of het waar is, maar het zou heel erg kunnen. Mijn subtiele aktetas maakt me verdacht. Hoe te handelen in deze status? Grommend sla ik het menu open, automatisch zoekt mijn hand in mijn tas naar een barse pen.
Columns
-
-
Hoewel ik nauwelijks iets met kabouters heb, voel ik lichte hoofdpijn als ik lees dat ze overal in het land door vandalen aan diggelen worden geslagen. In kabouterbossen. Wist niet dat ze bestonden, maar goed dat het wel zo is. Daar lopen dus mensen doorheen die de boel verniele... lees meer
-
We hebben het er nauwelijks meer over en wanneer toch doen we een beetje lacherig: het noodpakket in ieder huis. Wanneer het aan de overheid ligt, zeg ik er meteen bij. Zelf zijn we niet zo met rampzaligheden bezig. Ben kwijt hoe de overheid ons er ook alweer van probeerde te ov... lees meer
-
Dinsdag overleed Sjoerd Kuyper, schrijver van een lange reeks prachtige boeken, vooral voor kinderen. Ruim vijftig jaar geleden ontmoette ik hem voor het eerst, op een feestje van een uitgeverij. Iemand stelde ons aan elkaar voor en ik zag aan Sjoerd wat ik meteen wist en wat hi... lees meer
-
Blijkbaar is het steeds moeilijker te zien dat een bril een cameraatje heeft. Ja, als het cameraatje wordt aangezet, brandt er een rood lampje, maar dat zie je bij daglicht nauwelijks. Bril heet nu al gluurbril, dat zegt genoeg. Het is niet de bril die gluurt, maar het cameraatj... lees meer
-
Veel verschijnselen vragen dwingend dat je er meteen gedachten over hebt. Nieuwe verschijnselen bedoel ik. En ik ben meestal te laat, doordat ik denk: komt wel.
Destijds de opkomst van de sociale media. Had er helemaal geen zin in. Voordat ik er erg in had was iedereen erme... lees meer -
Gistermiddag zwaaide ik familie uit, wil weer naar binnen gaan en dan stopt er een man op een fiets, een fiets met veel erop en eraan. De man heeft een gedistingeerde grijze kuif en een parmantige bril op, grijs pak, zijn voeten steken in modieuze sandalen. Ze zijn bloot, die vo... lees meer
-
Vrijdagavond had ik op de bank succesvol meegedaan met de kennisquiz 2 voor 12. Moe van voldaanheid bleef ik daarom nog even zitten en belandde in het politieke programma Café Kockelmanndat heel weinig van een café heeft, terwijl het er toch gezellig aan toegaa... lees meer
-
November lijkt nog ver weg, maar na half september begint het jaar op te schieten. Herfstwinden voeren die snelheid nog op. Op 14 november komt Sinterklaas aan in Grave. Ik neem aan dat er al lichte onrust tintelt door het sympathieke vestingstadje. Er zal vast op volle kracht e... lees meer
-
Het was, meen ik de heer Paternotte, die woensdag tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen met het beeld kwam, het beeld van een kruispunt: ‘Je kijkt eerst naar links, dan naar rechts, weer naar links en dan pas steek je over.’
Helder. Over nagedacht. Misschien kon hij w... lees meer -
Was de laatste campagne van SIRE (Stichting Ideële Reclame) een die ons namens de overheid aanspoorde wat vaker zomaar een praatje met iemand te beginnen, met bijvoorbeeld als opening: ‘Wat een leuk hondje heeft u’? Moet er natuurlijk wel een hondje zijn, anders wordt het een an... lees meer
-
In het televisiejournaal van eergisteren werd aandacht besteed aan jongeren die na hun schooltijd een tussenjaar nemen, niet om op reis te gaan, maar om zich te oriënteren op een beroepsopleiding. Als ik het goed begreep, waren het allemaal beroepen in de technische sfeer, dus v... lees meer
-
Eerste keer dat ik het woord gebruik: sjeu. Heb er ook een zinnetje voor: De sjeu is wel een beetje af van Prinsjesdag. Ik betreur dat, want ben een voorstander van dagen met sjeu.
-
Wat bij mij maar niet overgaat, is de lichte of minder lichte paniek die er ontstaat als er iets in huis kapotgaat. Ik heb niet niet over vallend glaswerk, nee, elektriciteit, leidingen. Er komt dan een vakman die eerst een tijdje ernstig zijn hoofd schudt, soms, nee vaak, met d... lees meer
-
Gisteren zag in deze krant een stuk waarboven stond: De jeugd lui? Daar is geen bewijs van.