Jano van Gool

In de Pers

Nieuwe roman van Thomas Verbogt, een wrokloze boomer - Thomas Verbogt zoekt naar manieren om van het leven te houden en er zin aan te geven.... - Rob Schouten in: Trouw lees meer
De nieuwe roman van Thomas Verbogt is wijs, ontroerend en spannend - Is Thomas Verbogt weleens negatief besproken?... - Dries Muus in: Het Parool lees meer
Prettig verzinken in de herinneringen van Thomas Verbogt - Je zou bijna elk boek van Thomas Verbogt (1952) kunnen o... - Bo van Houwelingen in: De Volkskrant lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Verhaal

Wanneer de trein op station Den Bosch bijna vertrekt, roept de conducteur om dat er op het perron nog een plastic zak staat, met daarin twee cadeautjes. Of de rechtmatige eigenaar die even kan pakken. 
Eergisteren, een stille, grijze, vroege zondagmorgen. Ik ben op weg naar Eindhoven waar ik op tijd moet zijn, wat niet gaat lukken, en dat is niet mijn schuld. En dan zijn er ineens die cadeautjes, twee. En een rechtmatige eigenaar. Dat `rechtmatige’ had er niet bij gehoeven, maar veel personen die openbare mededelingen doen, geven die graag iets plechtigs. Is helemaal niet erg, maar ja, over bijna ieder woord denk ik even na. Gebeurt automatisch, ik vind het niet hinderlijk. Kun je nog een ander soort eigenaar van cadeautjes zijn dan een rechtmatige? Ben je trouwens wel eigenaar van cadeautjes? Ja, heel kort, maar ze zijn voor iemand anders bestemd.
Je kunt jezelf natuurlijk ook cadeautjes geven, maar dan is het tragisch als je die op een perron in Den Bosch laat staan. 
Wanneer de trein gaat rijden, zie ik de plastic zak staan op een bank. De rechtmatige eigenaar heeft ze dus niet meegenomen. Of het omroepbericht niet gehoord. Kan ook natuurlijk. Dadelijk arriveert hij op het verjaardagsfeest, kust de jarige en dan, hé, ik had toch cadeautjes voor je gekocht!
Misschien zijn ze wel achtergelaten door iemand die op het laatste moment besloot lekker naar huis te gaan. En dat die zo opgelucht was over het besluit dat de cadeautjes er niet meer toe deden. En daar staan ze dan, loos en ongegeven. Dadelijk is er iemand die ze aan een stationsfunctionaris overhandigt en dan gaan ze naar Gevonden Voorwerpen. Eind december worden ze verloot en komen ze in een volgend verhaal terecht.