Jano van Gool

In de Pers

Vogel, met Bram van der Vlugt - Vijfentachtig is Bram van der Vlugt, bijna dan, maar zijn hoofd weigert dat feest te vieren. Liever leert het nog lange teksten.... - DICK VAN TEYLINGEN, theaterkrant in: Theaterkrant lees meer
Hoe alles moest beginnen - Twee kinderen, Thomas en Licia, gaan met elkaar het verzonnen leven aan, want het echte leven vertrouwen ze niet.... - Thomas Verbogt in: Uitg. Nieuw Amsterdam lees meer
Wat is precies de bedoeling? - Van tijd tot tijd vraagt iemand wie de opvolger is van Carmiggelt. De vraag is even onzinnig als begrijpelijk.... -  in: Boekensalon lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Verhaal

Wanneer de trein op station Den Bosch bijna vertrekt, roept de conducteur om dat er op het perron nog een plastic zak staat, met daarin twee cadeautjes. Of de rechtmatige eigenaar die even kan pakken. 
Eergisteren, een stille, grijze, vroege zondagmorgen. Ik ben op weg naar Eindhoven waar ik op tijd moet zijn, wat niet gaat lukken, en dat is niet mijn schuld. En dan zijn er ineens die cadeautjes, twee. En een rechtmatige eigenaar. Dat `rechtmatige’ had er niet bij gehoeven, maar veel personen die openbare mededelingen doen, geven die graag iets plechtigs. Is helemaal niet erg, maar ja, over bijna ieder woord denk ik even na. Gebeurt automatisch, ik vind het niet hinderlijk. Kun je nog een ander soort eigenaar van cadeautjes zijn dan een rechtmatige? Ben je trouwens wel eigenaar van cadeautjes? Ja, heel kort, maar ze zijn voor iemand anders bestemd.
Je kunt jezelf natuurlijk ook cadeautjes geven, maar dan is het tragisch als je die op een perron in Den Bosch laat staan. 
Wanneer de trein gaat rijden, zie ik de plastic zak staan op een bank. De rechtmatige eigenaar heeft ze dus niet meegenomen. Of het omroepbericht niet gehoord. Kan ook natuurlijk. Dadelijk arriveert hij op het verjaardagsfeest, kust de jarige en dan, hé, ik had toch cadeautjes voor je gekocht!
Misschien zijn ze wel achtergelaten door iemand die op het laatste moment besloot lekker naar huis te gaan. En dat die zo opgelucht was over het besluit dat de cadeautjes er niet meer toe deden. En daar staan ze dan, loos en ongegeven. Dadelijk is er iemand die ze aan een stationsfunctionaris overhandigt en dan gaan ze naar Gevonden Voorwerpen. Eind december worden ze verloot en komen ze in een volgend verhaal terecht.