Haasje

Je had erop kunnen wachten: voor het ochtendprogramma op televisie, gisteren, liep een verslaggeefster over een markt om een rondvraag te doen naar de betekenis van Pasen. Van de mensen die in beeld kwamen, wist niemand het. De antwoorden waren onwaarschijnlijk dom, bijna nog dommer dan de hoofden waaruit die antwoorden kwamen. Er zal vast iemand zijn geweest die het wél wist, natuurlijk, maar die is niet interessant genoeg voor zo’n kleine reportage. Is bovendien ook niet goed voor het ochtendprogramma, wat wie weet zijn er kijkers die erover nadenken, en die kunnen ze bij het ochtendprogramma niet gebruiken. Ik zie en hoor het en vraag me af wat ik eraan heb. Die vraag had ik me ook gesteld als ik gisteravond naar de Mattheüs Masterclass had gekeken, waarin zangers die niet klassiek geschoold zijn, stukken uit de Mattheüs zongen. Een Wolter Kroes, een Jamai Loman, populaire mannen. De bedoeling is dat we denken dat het knap is en misschien is dat ook zo, maar er zijn ook wél klassiek geschoolde zangers die het dus nog beter en echt indrukwekkend kunnen. Waarom die niet? Wat heb ik eraan Sabine Uitslag te horen, hoe aangenaam ik haar uitstraling ook vind? Er waaide een advertentie voorbij: `Haasje naar IKEA’. Van de meeste woordspelingen word ik een beetje verdrietig, maar aan deze oproep hebben we dus wel wat, want je kunt er voor bijna niks paasontbijten. Niet zo lang geleden begon na Pasen vaag de zomer in de lucht te komen, maar die tijd is voorbij. Nog een maand blijft het kil. Dat krijg je ervan.