Jano van Gool

In de Pers

Thomas Verbogt voegt met deze ontroerende roman een kunststukje toe aan zijn rijke oeuvre - Thomas Verbogt heeft met zijn ontroerende nieuwe roman Foto’s van zonnige dagen een prachtig kunststukje toege... - Vivian de Gier in: Het Parool lees meer
Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Beschouwing

Vaderdag was in ons gezin altijd een wat onduidelijke manifestatie. Mijn moeder had een uitgesproken standpunt over Moederdag: uitsloverig gedoe. Ze zei dat het altijd Moederdag was als wij er waren. Helder. Mijn vader zou ons morgen graag bij elkaar hebben gezien opdat hij ons in alle rust duidelijk kon maken waarom hij er niets om gaf. Eerst had hij uiteraard tevreden de cadeaus uitgepakt, vierkante fles Bokma, boek, dat soort dingen. Het is minder moeilijk voor je moeder cadeaus te bedenken dan voor je vader. Op Moederdag gingen we ook weleens Ontbijt Op Bed organiseren, tot op zekere hoogte althans, want mijn moeder kwam altijd charmant ingrijpen als zich in de keuken rookontwikkeling voordeed. Ze zei dan dat ze goede bedoelingen soms meer kon waarderen dan een fantastisch resultaat. In iets simpele bewoordingen, maar we begrepen haar uitgangspunt. Mijn vader gaf niets om Ontbijt Op Bed. Dat vond hij onhandig, wat vooral kwam doordat hij zelf onhandig was. Maar goed, aandachtig beluisterden we zijn beschouwing over Vaderdag en we wisten ook dat hij aan het slot ervan zou zeggen dat het natuurlijk wel fijn was dat we allemaal waren gekomen. Dat we dat volgend jaar op Vaderdag vooral weer moesten doen. Niet alleen op Vaderdag uiteraard. Dat beloofden we en daar dronken we dan op en het werd weer een Vaderdag om nooit te vergeten. Ik heb helaas geen vader meer. Hij is al vijf jaar dood. Wat een onzin trouwens: natuurlijk heb ik wel een vader. Alleen is hij er niet meer. Is ook niet waar: hij is er wel.

 

Columns

  • Hoewel ik tot mijn spijt geen verstand heb van vogels, lees ik er wel graag over. Daardoor krijg je er niet meer verstand van, daarvoor moet je ze meemaken in de vrije natuur, maar toch heb ik het gevoel dat ik vanuit een verre marge toch een beetje in de buurt ben.
    Ik houd... lees meer

  • Zin

    Beetje bizarre samenloop van omstandigheden: vandaag begint de Kinderboekenweek en vanmiddag nemen we afscheid van kinderboekenschrijver Sjoerd Kuyper die vorige eeuw overleed.
    Veel van zijn boeken vertelden hoe zijn kinderen opgroeiden, over hun vragen, hun stamelende geda... lees meer

  • Soms snap je pas wat er met je aan de hand is als je erover leest. Nu is dat over een onderzoek naar de verhuftering van de samenleving. Wordt steeds erger, wat niemand zal ontgaan. De onderzoeker is Gerben Bakker en die zegt: ‘Dit gaat over het idee dat we met elkaar geen prett... lees meer

  • Hoewel ik nauwelijks iets met kabouters heb, voel ik lichte hoofdpijn als ik lees dat ze overal in het land door vandalen aan diggelen worden geslagen. In kabouterbossen. Wist niet dat ze bestonden, maar goed dat het wel zo is. Daar lopen dus mensen doorheen die de boel verniele... lees meer

  • We hebben het er nauwelijks meer over en wanneer toch doen we een beetje lacherig: het noodpakket in ieder huis. Wanneer het aan de overheid ligt, zeg ik er meteen bij. Zelf zijn we niet zo met rampzaligheden bezig. Ben kwijt hoe de overheid ons er ook alweer van probeerde te ov... lees meer

  • Dinsdag overleed Sjoerd Kuyper, schrijver van een lange reeks prachtige boeken, vooral voor kinderen. Ruim vijftig jaar geleden ontmoette ik hem voor het eerst, op een feestje van een uitgeverij. Iemand stelde ons aan elkaar voor en ik zag aan Sjoerd wat ik meteen wist en wat hi... lees meer

  • Blijkbaar is het steeds moeilijker te zien dat een bril een cameraatje heeft. Ja, als het cameraatje wordt aangezet, brandt er een rood lampje, maar dat zie je bij daglicht nauwelijks. Bril heet nu al gluurbril, dat zegt genoeg. Het is niet de bril die gluurt, maar het cameraatj... lees meer

  • Veel verschijnselen vragen dwingend dat je er meteen gedachten over hebt. Nieuwe verschijnselen bedoel ik. En ik ben meestal te laat, doordat ik denk: komt wel.
    Destijds de opkomst van de sociale media. Had er helemaal geen zin in. Voordat ik er erg in had was iedereen erme... lees meer

  • Gistermiddag zwaaide ik familie uit, wil weer naar binnen gaan en dan stopt er een man op een fiets, een fiets met veel erop en eraan. De man heeft een gedistingeerde grijze kuif en een parmantige bril op, grijs pak, zijn voeten steken in modieuze sandalen. Ze zijn bloot, die vo... lees meer

  • Vrijdagavond had ik op de bank succesvol meegedaan met de kennisquiz 2 voor 12. Moe van voldaanheid bleef ik daarom nog even zitten en belandde in het politieke programma Café Kockelmanndat heel weinig van een café heeft, terwijl het er toch gezellig aan toegaa... lees meer

  • November lijkt nog ver weg, maar na half september begint het jaar op te schieten. Herfstwinden voeren die snelheid nog op. Op 14 november komt Sinterklaas aan in Grave. Ik neem aan dat er al lichte onrust tintelt door het sympathieke vestingstadje. Er zal vast op volle kracht e... lees meer

  • Het was, meen ik de heer Paternotte, die woensdag tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen met het beeld kwam, het beeld van een kruispunt: ‘Je kijkt eerst naar links, dan naar rechts, weer naar links en dan pas steek je over.’
    Helder. Over nagedacht. Misschien kon hij w... lees meer

  • Was de laatste campagne van SIRE (Stichting Ideële Reclame) een die ons namens de overheid aanspoorde wat vaker zomaar een praatje met iemand te beginnen, met bijvoorbeeld als opening: ‘Wat een leuk hondje heeft u’? Moet er natuurlijk wel een hondje zijn, anders wordt het een an... lees meer

  • In het televisiejournaal van eergisteren werd aandacht besteed aan jongeren die na hun schooltijd een tussenjaar nemen, niet om op reis te gaan, maar om zich te oriënteren op een beroepsopleiding. Als ik het goed begreep, waren het allemaal beroepen in de technische sfeer, dus v... lees meer

  • Eerste keer dat ik het woord gebruik: sjeu. Heb er ook een zinnetje voor: De sjeu is wel een beetje af van Prinsjesdag. Ik betreur dat, want ben een voorstander van dagen met sjeu.

Pagina's