Zeker weten doe ik het niet, maar iets in mij zegt dat ik niet alsnóg gevraagd word als Minister van Emotionele Zaken. Over een week staat `de ploeg’ op het koninklijk bordes, popelend `de klus’ te klaren en daar denkt vast niemand aan het balletje dat ik misschien iets te wijsn... lees meer
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Decoratie
Voor het raam van een café hangen Zwarte Pieten. Geen echte, versiering. Die hebben er zin in, denk ik, maar ineens dringt tot me door dat het ook wel een standpunt kan zijn: wij zijn hier in dit café niet tegen Zwarte Piet. Ik lees dat er in een ziekenhuis in Amsterdam juist geen Zwarte Pieten-versiering wordt opgehangen, want ze willen daar niemand schofferen. Er komt wel decoratie, maar die is neutraal. Graag zou ik even een kijkje nemen, want ik ben benieuwd naar hoe die neutrale decoratie eruitziet (iets met leuke kurken?). Op de radio hoorde ik een interview met een tegenstander van Zwarte Piet en die zei dat hij de intocht komend weekend niet zou verstoren. Een fractie van een seconde knikte ik tevreden, maar toen vond ik het bericht even deprimerend als wanneer hij bekend had gemaakt dat hij wél zou gaan rellen. Ik wil het er helemaal niet meer over hebben, heb ook geen zin meer in redelijk argumenten voor en tegen. Het enige wat me nog interesseert is waarom het dit jaar een groter punt is dan vorig jaar en een paar jaar daarvoor. Toen was het ook al een kwestie, maar nog niet zo’n nare als nu. Ik vraag me altijd af wat het over deze tijd zegt. En dat ik me dat afvraag komt ook doordat ik het gevoel heb dat ik een beetje wegzak in de tijd waarin ik leef, dat ik niet weet waar ik moet beginnen als ik er kanaliserend over wil nadenken. Naar het Sinterklaasjournaal heb ik nog gekeken. Ik ben tégen, want ik vind dat er te veel gedoe in voorkomt, maar misschien moet het me dit jaar meer interesseren.
Columns
-
-
Wist niet dat het hebben van rood haar nog een kwestie was. Kleine kwestie, dat wel. Er verscheen een boek over, van Rosie Coetsier. Titel vind ik beetje ongemakkelijk: De waarheid over roodharigen ontkruld.
Boek las ik niet, wel erover, maar concentratie bleek nie... lees meer -
Voor de liefhebber is het een drukke dag vandaag. Eerst laat je hier en daar wat rozen bezorgen, met een kaartje erbij waarop je wat spannende Valentijnswoorden schrijft. En daarna trek je je carnavalskostuum aan (een uitmuntend clownspak dit jaar) en dan dans je de straat op, m... lees meer
-
Dat is nu precies wat de koning moet doen: namens ons allemaal in een sportief toptrainingspak op de tribune lekker staan juichen. Uit zijn dak gaan, zoals de oer-Hollandse uitdrukking luidt. Supporter tussen de supporters. Zijn rol is een verbindende. Nou, die vervult hij daar... lees meer
-
Op woensdag mag je best nog even terug naar maandag gaan. We hoeven ons niets aan te trekken van de tijd die veel te snel gaat, minstens zo snel als Jutta Leerdam.
Ik kwam die avond pas laat thuis, veel te veel bezigheden buitenshuis en tijdens die bezigheden had ik al geho... lees meer -
In bijna ieder praatprogramma schoof hij aan, in bijna iedere krant werd hij geïnterviewd, opinieonderzoeker Peter Kanne die een boek schreef dat de titel heeft Lang zal ik lekker leven. En daaronder: De genotzuchtige Nederlander: van ik-verslaving naar wij-gevoel... lees meer
-
Zaterdag besloot ik weer eens naar een wedstrijd te gaan van het team waarin mijn favoriete spits speelt. Ik heb het over voetbalvereniging SDZ, Samenspel Doet Zegevieren – zou ook een prima motto voor het nieuwe kabinet zijn geweest. Ik begreep dat de tegenstander een team van... lees meer
-
Zinnen waarin het woord `stukje’ voorkomt, vind ik altijd zielig. Niet: `Je hebt een stukje spinazie tussen je voortanden.’ Ook niet: `Wie wil er een stukje taart?’ Ook niet: `Zullen we een stukje lopen?’ Allemaal prima. In dit verband is er een strikt persoonlijke uitzondering:... lees meer
-
Misschien is de tijd er nog niet rijp voor. Kan ook zijn dat het een gepasseerd station is. Ik heb het over een ministerie waarvan ik weleens droomde, een droom die ik me bleef herinneren: het Ministerie van Emotionele Zaken. De bewindspersoon die over dat ministerie gaat, moet... lees meer
-
Bijna overal waar ik moet zijn, ben ik te vroeg. Komt doordat ik niet te laat wil komen. Voor de zekerheid bovendien: dan bén ik er alvast, is dáár tenminste niets tussen gekomen.
Nu in het ziekenhuis, voor een onderzoek dat ik vaker had. Ze willen daar graag dat je je meld... lees meer -
Het hád wat, in de rij staan voor een theater of concertzaal. We deelden de vrolijke, spannende, verbijsterende sensatie die we dadelijk gingen meemaken. Ik houd niet zo van het woord voorpret, maar zoiets was het wel.
Maar we kunnen niet zo goed meer tegen voorpret, het mo... lees meer -
In deze krant las ik gisteren in de column van Kitty Herwijer dat diensplicht goed is voor het psychisch welzijn van jongeren. Het stond er zelfs boven waardoor die woorden op de vroege maandagochtend niet mis waren.
In het coalitieakkoord is wat geschreven over een selecti... lees meer -
Hoewel ik Nederland geen gaaf land vind, houd ik er wel van. De typering `gaaf land’ krijg ik niet uit mijn hoofd, waarschijnlijk omdat ik zo verbaasd was dat Mark Rutte er destijds mee kwam, zonder met de ogen te knipperen.
-
Soms is het lastig, maar vaak ook grappig: heel veel zie ik meteen ontzettend concreet voor me. Lekkende Kamerleden bijvoorbeeld. Zo worden genoemd, onze volksvertegenwoordigers die vertrouwelijk informatie niet voor zich kunnen houden en stiekem De Telegraaf bellen: lekkende Ka... lees meer
-
Graag maakte ik mee dat het anders was, maar dat gebeurt niet: voor de simpelste karweitjes in huis moet ik hulp vragen of een ontzéttend duidelijk en door en door hanteerbaar advies. Ga ik bijvoorbeeld naar mijn bevriende buurman. Of er komt een vakman die met één vinger één di... lees meer
