Jano van Gool

In de Pers

lekker tobben met de tragikomedie van Thomas Verbogt - Binnen één alinea van lachen naar huilen: lekker tobben met de tragikomedie van Thomas Verbogt ★★★★★ ... - Katinka Polderman in: De Volkskrant lees meer
Vogel, met Bram van der Vlugt - Vijfentachtig is Bram van der Vlugt, bijna dan, maar zijn hoofd weigert dat feest te vieren. Liever leert het nog lange teksten.... - DICK VAN TEYLINGEN, theaterkrant in: Theaterkrant lees meer
Hoe alles moest beginnen - Twee kinderen, Thomas en Licia, gaan met elkaar het verzonnen leven aan, want het echte leven vertrouwen ze niet.... - Thomas Verbogt in: Uitg. Nieuw Amsterdam lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Daglicht

Graag citeer ik hier regelmatig mijn moeder. Het is het zinnetje: “Wat kunnen ze toch veel, jongen.” Zei ze vaak, vol vrolijke oprechte verbazing. Het ging dan om uitvindingen, ontwikkelingen, apparaten die het dagelijks leven makkelijker maakten. In mijn gedachten hoor ik het haar nog steeds zeggen. Nu bijvoorbeeld: in sommige kledingwinkels komt een apparaat waarop je kunt zien welke maat je hebt. Ja, die kun je ook onthouden, maar soms verschilt het per kledingstuk. Ik zeg dit niet goed, maar iedereen snapt wat ik bedoel. Je gaat voor dat apparaat staan en vervolgens wordt je lichaam gescand. Klaar.
Voor mij is het kopen van kleren nooit een gebeurtenis waarop ik me verheug. In een meestal te kleine ruimte achter een gordijntje iets passen dat te klein of te groot blijkt. En daarna dus nog een keer. Ik ben niet iemand die snel in de ban raakt van grote woede. Dan wel. Die woede wint aan kracht omdat het onduidelijk is waarop die zich richt. In principe bevind ik me uit vrije wil in die winkel. Ik weet dat ik de boel ook via internet kan bestellen, maar dat doe ik niet, want ik ben een voorstander van winkels waarin je naar binnen kunt. 
Met het scannende apparaat wordt dit onderdeel van het leven dus minder bedrukkend. Ik vermoed dat ik om die reden niet vaker naar zo’n winkel ga. Dat gevaar is er. Voordat je er erg in hebt zit je in de schuldensanering. Vaak gaat daaraan een moeiteloze gang van zaken vooraf.
Wat ik echter vooral ga missen is opluchting. Na het gesodemieter in die pashokjes en krampachtige gesprekjes (ligt aan jou) met het personeel weer op straat staan, in het volle daglicht en met hart en ziel beseffen dat het voorbij is.
Opluchting is lichtgevend.