Jano van Gool

In de Pers

Hoe alles moest beginnen - Twee kinderen, Thomas en Licia, gaan met elkaar het verzonnen leven aan, want het echte leven vertrouwen ze niet.... - Thomas Verbogt in: Uitg. Nieuw Amsterdam lees meer
Wat is precies de bedoeling? - Van tijd tot tijd vraagt iemand wie de opvolger is van Carmiggelt. De vraag is even onzinnig als begrijpelijk.... -  in: Boekensalon lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Mok

De zaterdagochtend is voor mij toch een andere zaterdagochtend als ik niet naar het radioprogramma Nieuwsshow luister. Bestaat al ruim twintig jaar, lees ik, het wordt in ieder geval al ruim twintig jaar gepresenteerd door hetzelfde duo, Mieke van der Weij en Peter de Bie.
Ik heb niet altijd geluisterd, maar wel vaak. Als ik het lees, van die twintig jaar, vraag ik me af wat ik twintig jaar geleden deed, wat me bezighield, wat er aan de hand was in mijn leven. En wat er sindsdien veranderd is en wat die veranderingen me gegeven hebben. Maar daar kunnen Peter de Bie en Mieke van der Weij niets aan doen.
Een zeer gelukt duo, die twee. Mieke altijd ernstig met een glimlach, en Peter die een gesprek vaak wat bonkig los kon trappen: “ Je zegt dat nu wel, maar…  ” Of: “Je bedoelt toch niet… ” En als je dat dan juist wel bedoelde, ga je even na of je het wel echt bedoelde.
Er is nu ruzie. Peter de Bie doet niet meer mee en zit, zoals dat heet, thuis. Mieke van der Weij presenteert het programma met een andere collega, Jan Mom, maar in september houdt zij er ook mee op.
Ze hebben trouwens geen ruzie met elkaar, maar met de leiding. Wij, belangstellenden, horen van die ruzie, maar weten het fijne er niet van. In De Volkskrant zegt Peter de Bie onder meer: “De nieuwe leiding heeft schijt aan ons, er is geen enkel respect voor het team dat verantwoordelijk is voor het programma dat jarenlang veruit het best beluisterd wordt op Radio 1.”
Ik knik, want het klinkt ernstig, maar snap er niets van. Waarom staat het dan in de krant?
Tot mijn genoegen was ik ook een paar keer gast bij Mieke en Peter. De laatste keer kreeg ik een gezellige mok waarop hun hoofden staan. Ter herinnering.