Jano van Gool

In de Pers

Vogel, met Bram van der Vlugt - Vijfentachtig is Bram van der Vlugt, bijna dan, maar zijn hoofd weigert dat feest te vieren. Liever leert het nog lange teksten.... - DICK VAN TEYLINGEN, theaterkrant in: Theaterkrant lees meer
Hoe alles moest beginnen - Twee kinderen, Thomas en Licia, gaan met elkaar het verzonnen leven aan, want het echte leven vertrouwen ze niet.... - Thomas Verbogt in: Uitg. Nieuw Amsterdam lees meer
Wat is precies de bedoeling? - Van tijd tot tijd vraagt iemand wie de opvolger is van Carmiggelt. De vraag is even onzinnig als begrijpelijk.... -  in: Boekensalon lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Onhandig

Of ik verkiezingsdag in Europese stemming begon, nou nee. Er zaten twee dingen in mijn hoofd die er maar niet uit wilden. Ik werd er tot mijn spijt mee wakker. Het eerste was `onvrijwillige seks’. Natuurlijk weet ik wat er bedoeld wordt, maar ik dacht aan de vaders en moeders van mijn generatie, vooral aan de moeders, van wie een groot deel nog leefde volgens het Thierry Baudet-ideaal: aanrecht, boodschappen, kinderen opvoeden, enz. Ze hadden hun handen daar zo aan vol dat het humeur voor vrijwillige seks er niet altijd was. Dan maar onvrijwillig. 
Van moderne huwelijken heb ik geen verstand, maar, nee, laat ik erover ophouden, want nogmaals, ik wéét wat er bedoeld wordt, al vraag ik me af of seks die onvrijwillig is, nog wel seks genoemd mag worden, net zoals ongewenste intimiteiten helemaal geen intimiteiten zijn, want een intimiteit is iets moois en kun je daarom niet ongewenst noemen. We gaan onhandig met woorden om, net zoals met onszelf.
Waarmee ik ook wakker werd, is iets wat ik hoorde tijdens het lijsttrekkersdebat van de avond ervoor. Totaal onbelangrijk, maar toch. Het kwam uit de mond van Esther de Lange van het CDA die met enorm grote ogen sterk kan discussiëren. In een gedachtewisseling met de te bedeesde Anja Hazekamp van de Partij voor de Dieren riep ze schamper lachend uit: “Maar we willen wel een lekker stukje vlees!” Waarom, geen idee, maar ik huiverde, wat niet komt doordat ik steeds minder vlees eet. Het zat hem, geloof ik, in dat `lekker stukje’, het klonk zo, ja hoe? En dat stukje kreeg ik maar niet weg. En gisterochtend doemde het vrijwel meteen op toen ik me afvroeg wat er ook alweer was vandaag. Niet best. Voel je je dus allerminst Europeaan.