Jano van Gool

In de Pers

Hoe alles moest beginnen - Twee kinderen, Thomas en Licia, gaan met elkaar het verzonnen leven aan, want het echte leven vertrouwen ze niet.... - Thomas Verbogt in: Uitg. Nieuw Amsterdam lees meer
Wat is precies de bedoeling? - Van tijd tot tijd vraagt iemand wie de opvolger is van Carmiggelt. De vraag is even onzinnig als begrijpelijk.... -  in: Boekensalon lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Tomaten

Teun van de Keuken is een leerzaam mens. Ik volg niet alles wat hij doet, maar graag lees ik hoe hij veel onzin tegen het licht houdt. Er zijn nogal wat producenten van bijvoorbeeld levensmiddelen die een loopje met ons nemen. In vanillevla zit helemaal geen vanille, om maar eens wat te noemen. Het meeste weten we min of meer heus wel, maar altijd goed dat iemand het signaleert. Afgelopen weken hoorde ik hem een paar keer in praatprogramma’s over zijn nieuwe boek: De supermarktsurvivalgids. Met als ondertitel: Hoe overleef je de tocht langs de schappen. 
Heb het nog niet gelezen, maar zal dat nog doen, ook al werd het in die praatprogramma’s duidelijk wat er ongeveer in staat. Belangrijkste is je niet laten verleiden. Alles in de supermarkt is daarop gericht. Begint met de beslissing een winkelwagentje, een mandje op wieltjes of gewoon een mandje te nemen. Het eerste is linke soep, want dat gooi je al snel vol, vooral met levensmiddelen en dingen die je niet nodig hebt en waarvoor je niet naar de supermarkt ging. 
Andere tip: je vooral niet in de luren laten leggen door producten die op de verpakking tot je spreken: Hallo, ik ben een lekkere tomaat. In die sfeer, ik bedenk maar een voorbeeld. 
Om het maar eens bij tomaten te houden: gisteren kocht ik tomatensoep van nieuwe makers. Was ik niet van plan. Waarom toch? Op de verpakking stonden ze afgebeeld,  jonge vrolijke vrouwen die Chantal, Jente en Lisanne heten. Ben ik enorm gevoelig voor, ja. Het is niet te geloven, maar op de verpakking noemen ze me `een gekke groenteheld’, want `Wow! Met deze soep red je minstens 360 gram gekke tomaten’. Echt waar. Ik moest verder lezen, maar dat deed ik niet, ik was verpletterd.