Jano van Gool

In de Pers

lekker tobben met de tragikomedie van Thomas Verbogt - Binnen één alinea van lachen naar huilen: lekker tobben met de tragikomedie van Thomas Verbogt ★★★★★ ... - Katinka Polderman in: De Volkskrant lees meer
Vogel, met Bram van der Vlugt - Vijfentachtig is Bram van der Vlugt, bijna dan, maar zijn hoofd weigert dat feest te vieren. Liever leert het nog lange teksten.... - DICK VAN TEYLINGEN, theaterkrant in: Theaterkrant lees meer
Hoe alles moest beginnen - Twee kinderen, Thomas en Licia, gaan met elkaar het verzonnen leven aan, want het echte leven vertrouwen ze niet.... - Thomas Verbogt in: Uitg. Nieuw Amsterdam lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Vragen

Het kleine bericht stond maar in een paar kranten en dat snap ik wel, ver weg, nauwelijks van belang, behalve voor de betrokkene. Toch las ik het. Ging over een Chinese zakenvrouw die in een Duitse trein haar rugzak vergat. Daar zat 14000 euro in en ook nog Chinees geld. De conductrice vond die rugzak en zorgde ervoor dat de Chinese zakenvrouw die weer terugkreeg. Dat is het. 
Door de goede afloop is het nauwelijks nieuws voor een krant. Maar ik stel me voor dat ik die rugzak vind, niet in een Duitse trein, maar in een Nederlandse. Natuurlijk geef ik die aan de conducteur. In een Frans stadje vond ik eens een goed gevulde portemonnee die ik naar het politiebureau bracht. Aan de agent aan wie ik die gaf, was sterk te zien wat er met die portemonnee ging gebeuren. Hier neem ik aan dat het goed komt. 
Maar stel dat niemand zich meldt en ik dat toevallig te horen krijg, wat denk ik dan? Houdt me dat een tijdje bezig? Voel ik spijt omdat ik zo keurig heb gehandeld?
Andere gedachte: ik zie iemand anders de rugzak vinden, de inhoud inspecteren en hé, wat hebben we hier, 14.000 euro! Ga ik me daarmee bemoeien? “Zeg, die geeft u dadelijk toch wel aan de conducteur?” Als ik me dat hoor zeggen, bevalt me  dat allerminst. Wat denk ik wel? Ben ik soms een achterdochtige negativo?
Kan ook net doen alsof ik het niet gezien heb, wat makkelijk is, zeker als ik het uitgangspunt huldig dat iedereen alles zelf moet weten. Dat laatste vind ik trouwens niet en daar moet ik steeds vaker over praten.
Al deze vragen zijn misschien belangrijker dan het kleine bericht. Met de Chinese zakenvrouw en haar kapitaaltje kwam het immers goed. En hoe je 14000 euro kunt vergeten, is verder niet interessant.