De typering `een verward persoon’ kan ik verwarrend vinden. Je weet niet altijd of je met zo iemand te maken hebt. Soms is het duidelijk: de verwarde persoon loopt schreeuwend of luid pratend over de stoep, wild gebaren makend, lijkt zich niet van een omgeving bewust. Er is een binnenwereld waarvan wij ons geen voorstelling kunnen maken, want wij zijn geen verwarde personen. Van dat laatste ben ik niet voortdurend overtuigd. Ik vind me ook weleens een verward persoon. Dwaal ik ook door een binnenwereld. Ik schreeuw er niet bij en beweeg me niet ontremd, maar toch. Het verschil is waarschijnlij... lees meer