Jano van Gool

In de Pers

Thomas Verbogt voegt met deze ontroerende roman een kunststukje toe aan zijn rijke oeuvre - Thomas Verbogt heeft met zijn ontroerende nieuwe roman Foto’s van zonnige dagen een prachtig kunststukje toege... - Vivian de Gier in: Het Parool lees meer
Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Rollen

Jaar of wat geleden onderging ik in een ziekenhuis een krachtig optreden tegen een niersteen. Na de behandeling, die effectief was, moest ik in de spreekkamer van de uroloog komen. Die evalueerde de gang van zaken en sloot af met: `En denk erom, véél drinken, meneer Verbogt!’ Ik vond dit een aangenaam advies. En de inhoud ervan begreep ik heus wel, maar toch vroeg ik: `Maakt niet uit wat?’ De geneesheer staarde even naar een punt in de verte en vaag was aan hem te zien dat mijn vraag hem niet écht irriteerde, maar hij moest natuurlijk in zijn rol blijven. `Meneer Verbogt,’ zei hij. En hij laste een korte pauze in. Die pauze moest me de gelegenheid geven even verstandig over mijn leven na te denken. En hij vervolgde: `We begrijpen heel goed wat ik bedoel.’ Toch hoorde ik me later in cafés weleens zeggen, meestal tegen sluitingstijd: `Ja, maar dat moet van de dokter!’ Ik lees wat PvdA-leider Samsom zegt over de bezuinigingen van 2014. Hij vindt dat de overheid ons moet stimuleren ons geld te laten rollen. De overheid zal dat ook doen. Geld laten rollen. Een advies waarvan je gulzig wilt inademen. Ik moet zeggen dat ik er wel zin in heb. Als je geld laat rollen, gaat dat meestal op aan dingen die je niet per se nodig hebt. Grote en kleine hebbedingen, zal ik maar zeggen. In de winkel vraag je er een leuke strik om te doen. Om jezelf ook maar. En dan dus zo thuiskomen: `Ja, het moet van de overheid!’ Het is vooral prettig zo te handelen als je het geld eigenlijk niet hebt. Dat is economisch goed bezig zijn.

Columns

  • Misschien wordt het een trend: lokale en wellicht ook landelijke politici die een spectaculaire tegenprestatie beloven aan kiezers die zich democratisch gedragen.
    De burgemeester van Rotterdam gaat abseilen van de Euromast, een hoogte van 185 meter, best hoog voor iemand di... lees meer

  • Wie wil er mijn marmotje zien?
    Die vraag stel ik niet, maar het was de titel van een televisieprogramma uit mijn vroege jeugd, een programma voor kinderen. Ging over dieren. Ik denk dat die titel in deze tijd niet wenselijk is. Flauwe grapjes zouden niet van de lucht zijn e... lees meer

  • Hoe vaak verzuchtte ik niet dat ik zelden zo’n zwevende kiezer was als bij deze verkiezingen? Bij de vorige landelijk was het gelukkig wel duidelijk: er moest een andere regering komen dan die waarmee we niet zo heel lang, maar toch veel te lang zaten opgescheept.

  • Niet de eerst keer, de waarschuwing dat we rekening moeten houden met terrorisme. Stadium van de waarschuwing is al voorbij: joodse instellingen zijn doelwit geworden.
    Maar er komt nog meer aan, beweren de mensen die het kunnen weten. De oorlog is niet ver weg. We willen da... lees meer

  • Soms zijn het van die kleine dingen die je meteen wilt weten, maar ze schieten je niet te binnen. Bijvoorbeeld een flard van een liedje op de radio dat herinneringen mobiliseert aan een tijd die voorbij is, warme zomeravond, je zit in een tuin, innig geluk flitst door je heen en... lees meer

  • Het is waarschijnlijk niet mooi van mezelf, ik hóór het niet te vinden, maar tóch deed het me goed president Trump eergisteren Jutta Leerdam te horen prijzen. Hij deed dat sympathiek en had haar Olympische race ook gezien. Dat zei hij. Hij zal wel wat anders aan zijn hoofd hebbe... lees meer

  • Toen ik tijdje terug zag dat een van de ruiten van mijn auto kapot was geslagen – staat hoog op de lijst van teleurstellende momenten- voelde ik de neiging meteen naar huis te gaan en daarna weer terug naar de auto te lopen in de hoop dat ik me zojuist vergist had. Dat de ruit h... lees meer

  • Toen ik er hier voor het eerst over schreef, veronderstelde ik met tegenzin dat het verschijnsel in schoonheid zou sterven, maar dat is gelukkig niet zo. Ik heb het over de Silent Book Club. Waarom het in het Engels moet, komt doordat het een internationaal initiatief is, maar d... lees meer

  • `Waar is het geld ook alweer? Jij had toch cash in huis gehaald?’
    `Jij zei dat je het in dat boek had gestopt.’
    `Dat boek? Dat boek? Er zijn nogal wat boeken hier in huis. In welke boek had ik het dan gestopt?’

  • Graag herhaal ik het: bij verkleinwoorden is waakzaamheid geboden. Ik dacht er weer aan toen ik gisteren in een gezelschap iemand hoorde zeggen: `Dat is echt een klusje voor Thomas.’
    Het woord dat in deze mededeling moeilijkheden kan veroorzaken, is klusje. Ieder klusje is... lees meer

  • Toch zie ik het me niet doen: op mijn tenen naar de glasbak op de hoek lopen. Zaterdag las ik in deze krant dat het nuttig is. Voor de voetspieren die vergeten voetspieren worden genoemd. Misschien vergelijkbaar met vergeten groenten die sommige mensen al een tijdje best belangr... lees meer

  • Hoe het zit met de hoeveelheid prominenten in andere partijen, weet ik niet, maar zestig vind ik behoorlijk veel. Wanneer ben je trouwens een prominent? Bepaal je dat zelf of doen anderen dat? 

  • Waarom denk ik niet: wat heb ik ermee te maken? Denk ik bijna nooit want je hebt met alles wat er om je heen gebeurt te maken, of je wilt of niet. Of je je ermee moet bemoeien, is wat anders, maar je kunt ook weer niet zeggen: ik bemoei me nergens mee. Belangrijk is dat je er ho... lees meer

  • Vroeg op de dag op weg naar een afspraak passeer ik een terrein waar een kermis wordt opgebouwd. Het grote karwei is bijna voltooid. Doordat ik overal te vroeg ben, heb ik tijd er even overheen te lopen. Dat is het voordeel van niet alles op het nippertje te doen. Het is net als... lees meer

  • Een stille namiddag in het buurtcafé met de hoge ramen. Het meisje achter de bar leest een boek, ik ook. De vrouw op de hoek van die bar zit verdiept in haar laptop. 

Pagina's