Jano van Gool

In de Pers

Thomas Verbogt voegt met deze ontroerende roman een kunststukje toe aan zijn rijke oeuvre - Thomas Verbogt heeft met zijn ontroerende nieuwe roman Foto’s van zonnige dagen een prachtig kunststukje toege... - Vivian de Gier in: Het Parool lees meer
Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Weetjes

Het moppenboek is uit onze wc’s aan het verdwijnen. Ik stel dit niet zelf vast. Het is onderzocht door de supermarktketen Jumbo. Ik heb de indruk dat men zich de laatste tijd vaak buigt over alles wat met onze stoelgang te maken heeft. Misschien zegt het iets over de staat van het land. Had ik ooit een moppenboek op de wc? Ik kan het me niet voorstellen, want ik voel niet de dringende behoefte daar onbekommerd te zitten schateren. Ik lees er weleens wat, een boek of artikel vol weetjes bijvoorbeeld, niet per se weetjes die je echt moeten weten, maar die grappig zijn om bij de hand te hebben. Weetjes die ook voortkomen uit het onderzoek van Jumbo: vrouwen doen drie minuten over een grote boodschap, mannen vier tot tien minuten. Uiteraard vroegen de onderzoekers van Jumbo zich af waarom vrouwen er korter over doen. Het antwoord is verrassend simpel: ze  hebben er eerder genoeg van. Bij dit standpunt voel ik me thuis. Ik ken mannen die met gemak ruim twintig minuten op de pot zitten. Ik heb helemaal geen zin daarover na te denken, maar als je dat wel doet, ga je vurig verlangen naar een frisse wind door dat gedrag. Ander weetje: we gebruiken 25 velletjes per dag. En als het op is nemen we ons toevlucht tot – en nu komt er een woord dat ik niet kende, maar de onderzoeker van Jumbo spreekt het zomaar en hartstikke luchtig uit, hier komt het: snoetendoekjes! Ik probeer me er een voorstelling van te maken en dat lukt ook wel, maar ik weiger snoetendoekjes te combineren met de stoelgang. Soort branchevervuiling.

Columns

  • Van lolligheidjes over namen houd ik helemaal niet, maar toch vind ik het plezierig dat onze minister van Verkeer Karremans heet. Oudhollandse dynamiek.
    Gisteravond stelde ik me voor dat minister Karremans vanochtend in alle vroegte bekend zou maken dat het vandaag een auto... lees meer

  • Van de beweging die Het Heilig Huwelijk heet, had ik alleen maar gehoord. Gisteren maakte deze krant er twee pagina’s voor vrij, het is dus menens: jonge mensen en misschien ook wel oudere mensen dan jonge zoeken houvast in het huwelijk waarin, kort door de bocht, de ma... lees meer

  • Dagelijks lees ik dat ik me veel moet bewegen en ook hoe. Soms word ik er onrustig van, wat door schuldgevoel komt, en dat wordt veroorzaakt door de elektrische fiets die voor het huis staat. Tegen de niet-elektrische fiets aan.
    Ik ga vier keer per week naar de fitnessclub... lees meer

  • In mijn omgeving kreunt een kleine klacht: een uur minder slaap! Er zijn ook mensen die zeggen dat er een uur wég is, maar dat is natuurlijk onzin: al die tijdsaanduidingen hebben we ooit zelf bedacht om het leven overzichtelijk te houden, zonder dat we in de gaten hebben dat he... lees meer

  • Hoewel ik warme belangstelling heb voor lentekriebels, weet ik niet meer waarom de Week van de Lentekriebels onder druk stond. Wel wie voor die druk zorgde, de conservatieve katholieke stichting Civitas Chistiana. Men was daar ongetwijfeld van mening dat God ernstige bezwaren ha... lees meer

  • Omdat ik niets lang geleden vind, kan ik vaak niet zeggen hoe lang geleden ik iets meemaakte wat ik me nog steeds herinner. Herinneringen maken momenten van toen tot momenten van nu.
    Was een regenachtige namiddag in de herfst. Ik moest in een radiostudio zijn, in Amsterdam,... lees meer

  • Van geld heb ik geen of weinig verstand. Kreeg ik van huis uit mee. Mijn ouders bleven hechten aan huurwoningen en toen ze een koophuis kregen aangeboden, prachtig huis, unieke ligging, hadden ze geen zin daarover na te denken, wat door mijn vader kwam. Die zei: `Moet ik op zo’n... lees meer

  • Je staat er niet bij stil, maar misschien ligt het voor de hand dat veel mensen weg willen, uit Nederland, uit Europa. Zal het zelf niet doen, wat geen hárd standpunt is, maar dacht er wel over na, toen ik las over Emigratiebeurs, afgelopen weekend in Utrecht.

  • Onrust in de straat. In een groot gedeelte hebben de fietsen een sticker op het stuur gekregen. Die moeten elders worden gezet. Als dat niet gebeurt, gaan ze naar een vreemd opslaggebied, ver buiten de stad. Daar stopt geen openbaar vervoer. Als je er wilt komen, is dat, wat we... lees meer

  • De belangrijkste en moeilijkste vraag die we ons kunnen stellen is hoe te leven. Die vraag is niet te beantwoorden, anders zou de wereld er anders uitzien. Maar je kunt wel in de buurt komen van een antwoord dat niet bestaat.

  • Misschien wordt het een trend: lokale en wellicht ook landelijke politici die een spectaculaire tegenprestatie beloven aan kiezers die zich democratisch gedragen.
    De burgemeester van Rotterdam gaat abseilen van de Euromast, een hoogte van 185 meter, best hoog voor iemand di... lees meer

  • Wie wil er mijn marmotje zien?
    Die vraag stel ik niet, maar het was de titel van een televisieprogramma uit mijn vroege jeugd, een programma voor kinderen. Ging over dieren. Ik denk dat die titel in deze tijd niet wenselijk is. Flauwe grapjes zouden niet van de lucht zijn e... lees meer

  • Hoe vaak verzuchtte ik niet dat ik zelden zo’n zwevende kiezer was als bij deze verkiezingen? Bij de vorige landelijk was het gelukkig wel duidelijk: er moest een andere regering komen dan die waarmee we niet zo heel lang, maar toch veel te lang zaten opgescheept.

  • Niet de eerst keer, de waarschuwing dat we rekening moeten houden met terrorisme. Stadium van de waarschuwing is al voorbij: joodse instellingen zijn doelwit geworden.
    Maar er komt nog meer aan, beweren de mensen die het kunnen weten. De oorlog is niet ver weg. We willen da... lees meer

  • Soms zijn het van die kleine dingen die je meteen wilt weten, maar ze schieten je niet te binnen. Bijvoorbeeld een flard van een liedje op de radio dat herinneringen mobiliseert aan een tijd die voorbij is, warme zomeravond, je zit in een tuin, innig geluk flitst door je heen en... lees meer

Pagina's