Dikke kranten liggen op tafel, dikke tijdschriften, dubbelnummers zoals altijd op het einde van het jaar. Ik laveer tussen alle tips voor de kerstdagen door, vraag me af hoe we ooit op eigen kracht die dagen doorkwamen, en lees luchtig alle interviews met bekende en minder beken... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Chaos
Misschien is de vraag inmiddels beantwoord: of het in Boston een misdaad was of een terroristische aanslag? Mij lijkt het hetzelfde. In het laatste geval dient de actie een hoger doel, om het zo maar eens te zeggen. Iets waarover wij allemaal moeten nadenken en niet zo’n beetje ook. Ik zag de eerste beelden gisteren in het ochtendprogramma Vandaagdedag. Ze voedden het gevoel dat ik altijd heb als ik een menigte zie. Niet moeilijk binnen een paar seconden een verschrikking te veroorzaken. Ik kijk naar die chaos. Ik zie mensen wegrennen en vraag me af waar ze op dat moment veilig kunnen zijn. Ik zie mensen telefoneren, om aan iemand te melden dat ze nog leven natuurlijk, en denk dat ik dat waarschijnlijk ook zou doen. Die opluchting probeer ik me voor te stellen. In het ochtendprogramma is inmiddels een Amerika-deskundige aangeschoven. Charles Groenhuijsen in dit geval. Die andere Amerika-deskundige lag waarschijnlijk nog chagrijnig te slapen, anders had hij de boel waarschijnlijk behoorlijk gerelativeerd. Wat heb je als Amerika-deskundige te melden? De vrouw van Charles Groenhuiisen liep mee met de marathon en was niets overkomen. Dat lijkt me voor de Amerika-deskundige belangrijker dan Amerika-deskundige te zijn. Hij zei: `Ik weet niet wie ik dankbaar moet zijn.’ De presentatrice zei: `In ieder geval iemand.’ Terwijl ik daarover nadacht, vroeg ik me af wat voor weer het was in Boston. Meestal is het mooi weer als er iets heel ergs gebeurt. Ik dacht ook aan het Oranjezonnetje eind deze maand. Aan De Dam.
Columns
-
-
Vorige week dinsdag was ik jarig. Aan die dag besteed ik meestal nauwelijks aandacht. Wel heb ik dierbaren die attenter zijn dan ik en mij een feestelijke kaart sturen, van papier, bedoel ik. Die liggen dan op de deurmat, een tafereel dat dankbaar stemt.
Velen van ons verl... lees meer -
Stom dat ik er nog steeds vaag verontschuldigend over doe. Gisteren zette ik hem vlak voor vertrek op tafel en voelde dat ik er raar naar wees. In mijn gezelschap werd er ernstig geknikt. Ze vonden dat ik gelijk had. Vind ik zelf ook, maar ga er nog onhandig mee om.
De fiet... lees meer -
Al vaker beweer ik het, maar telkens herhaal ik het met genoegen: voor nieuwe verhalen en onverwachte belevenissen en avonturen, hoef je maar de straat op te gaan en je wordt op je wenken bediend. Natuurlijk wel goed kijken en luisteren, niet de hele tijd het mobieltje bestudere... lees meer
-
Verstandig heb ik altijd een moeilijk woord gevonden. Niet moeilijk omdat het woord niet te begrijpen is, maar waarvoor het staat. In mijn opvoeding hoorde ik het vaker dan ik kon verwerken.
“Doe wel verstandig.” Mijn moeder zei dat bijvoorbeeld wanneer ik naar een feest gi... lees meer -
Niet op gerekend: op een lege stoep staan, voorheen overdekt met kerstbomen, in alle formaten. Volgens mij de hele week, nu niet. Er komt een man die een plastic zak pakt die tegen een lantaarnpaal staat. Ik vraag hem of hij iets weet van de kerstbomen die hier te koop waren.... lees meer
-
In een gesprek op de radio hoorde ik een man binnen een minuut of vijf drie keer zeggen dat hij een buikpijnmoment had, dus naar aanleiding van iets wat hij had meegemaakt of waargenomen. Waarover het ging, weet ik niet meer. Het vervaagde na afloop, niet alleen omdat het me nie... lees meer
-
Dit weekend waarschijnlijk nog niet in de hevige mate, maar volgende week zullen ze niet te stuiten zijn, tips omtrent de kerstdagen. Alsof we niet in staat zijn daarover helder na te denken, wat trouwens best kan, want velen van ons zullen min of meer bedwelmd zijn door de sfee... lees meer
-
Wanneer het was weet ik niet meer, wel dat ik schrok: iemand stond voor me op in de bus. Ontzettend sympathiek en sociaal, maar toch zei ik dat het echt niet hoefde en dat ik er bovendien bij de volgende halte al uit moest. Laatste was onzin, gevolg van vreemde paniek. Voor de g... lees meer
-
Er zijn van die woorden die maar even een rol spelen in de volle tijd die ons leven is. Hitteplan bijvoorbeeld. Wordt in deze fase van het jaar niet uitgesproken, pas over een maand of zes weer. Pakjesavond. Vorige week nog actueel, nu bijna vervaagd. Ik geloof niet dat mensen d... lees meer
-
Bijna iedereen zal het zich herinneren uit de jeugdjaren: ergens in de buurt was een grasveld dat `het veldje’ werd genoemd. Door jongens werd er vooral gevoetbald. Meisjes zag je er niet vaak, maar het was een andere tijd, zij hielden zich op in een wereld die geheimzinnig en v... lees meer
-
Signalen is vooral een kwetsbaar woord geworden doordat het een rol ging spelen in het slappe politieke jargon. De bijna vergeten premier Balkenende was er sterk in. Om de haverklap had hij het over signalen, maar hij nam genoegen met het bestaan ervan, niet met wat ze zouden mo... lees meer
-
“Sinterklaas vliegt gewoon terug naar Spanje,” zei een oom toen ik me best lang geleden hardop afvroeg waarom we Sinterklaas niet met ons allen uitzwaaiden. Hij voegde eraan toe: “In een vliegtuig dus.” Waarschijnlijk was hij bang dat ik dacht dat Sinterklaas met de vogels mee n... lees meer
-
We zeggen het niet vaak, en dat is begrijpelijk, maar we weten allemaal dat Nederland de laatste jaren grotendeels een open inrichting is geworden. Misschien was dat al eerder aan de hand, maar toen hadden we het nog niet zo in de gaten en noemden we ons vertederd een eigenzinni... lees meer
-
Nog nooit heb ik het geturfd, maar volgens mij denk ik per dag zeker een paar keer: Hoe kan dat nou? Soms hoor ik me die woorden zelfs hardop uitspreken, tegen niemand in het bijzonder, vooral tegen mezelf: Hoe kan dat nou?
Een vraag die interessant kan zijn, maar op het m... lees meer