Misschien maak ik het mezelf wijs, maar ik ben ervan overtuigd dat ik gevoelig ben voor kleine signalen, signalen die verschillend van uitstraling zijn. Ook in de persoonlijke sfeer en daar teken ik meteen bij aan dat die gevoeligheid voor- en nadelen heeft. Maar daar heb ik het... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Krimp
Wanneer ben je topman? Of topvrouw? Bepalen anderen dat of stel je dat zelf vast? Word je op een stralende ochtend wakker en zeg je terwijl je in de spiegel kijkt: ja, nu is het zover. Hoe maak je het vervolgens bekend? Ga je bedrijven bellen? Als we over topmannen of –vrouwen lezen is er meestal iets mis. Niet met de topman of –vrouw zelf, nee, met het bedrijf waarin het topmens werkzaam is. Dat bedrijf zakt in elkaar of valt om. Hoe zit het dan met de topman of –vrouw? Je hoort zelden spreken over een voormalig topman of – vrouw. Deze kwestie hield me weer bezig toen ik dinsdag in deze krant een stuk las over de bezuinigingen bij PostNL. Daar gaat het niet goed mee. Bij PostNL heeft een topvrouw het voor het zeggen, Herna Verhagen. Ze legt uit dat het niet aan PostNL zelf ligt, maar aan ons, consumenten. Bekende verhaal: we sturen minder brieven en kaarten, veel te veel gaat via internet enzovoort. Is enórm waar. Topvrouw Verhagen gaat de postzegel duurder maken, want dat helpt tegen de krimp. Toen ik dat las, werd ik bedroefd. Niet vanwege die duurdere zegel, maar wel een beetje omdat zo’n zegel niet garandeert dat je dan die post ook ontvangt, maar zelfs dat is niet het ergste. Het ergste is al een paar jaar erg: dat er een prachtig instituut aan het verdwijnen is. De brievenbussen mochten niet meer rood blijven, kleine postkantoren moesten dicht, de postbode werd opgeheven er kwamen bezorgers, maandag is een postloze dag, binnenkort zijn nog meer dagen dat. En we laten het gewoon gebeuren! Wij ja.
Columns
-
-
Dikke kranten liggen op tafel, dikke tijdschriften, dubbelnummers zoals altijd op het einde van het jaar. Ik laveer tussen alle tips voor de kerstdagen door, vraag me af hoe we ooit op eigen kracht die dagen doorkwamen, en lees luchtig alle interviews met bekende en minder beken... lees meer
-
Stom dat ik er nog steeds vaag verontschuldigend over doe. Gisteren zette ik hem vlak voor vertrek op tafel en voelde dat ik er raar naar wees. In mijn gezelschap werd er ernstig geknikt. Ze vonden dat ik gelijk had. Vind ik zelf ook, maar ga er nog onhandig mee om.
De fiet... lees meer -
Vorige week dinsdag was ik jarig. Aan die dag besteed ik meestal nauwelijks aandacht. Wel heb ik dierbaren die attenter zijn dan ik en mij een feestelijke kaart sturen, van papier, bedoel ik. Die liggen dan op de deurmat, een tafereel dat dankbaar stemt.
Velen van ons verl... lees meer -
Al vaker beweer ik het, maar telkens herhaal ik het met genoegen: voor nieuwe verhalen en onverwachte belevenissen en avonturen, hoef je maar de straat op te gaan en je wordt op je wenken bediend. Natuurlijk wel goed kijken en luisteren, niet de hele tijd het mobieltje bestudere... lees meer
-
Verstandig heb ik altijd een moeilijk woord gevonden. Niet moeilijk omdat het woord niet te begrijpen is, maar waarvoor het staat. In mijn opvoeding hoorde ik het vaker dan ik kon verwerken.
“Doe wel verstandig.” Mijn moeder zei dat bijvoorbeeld wanneer ik naar een feest gi... lees meer -
Niet op gerekend: op een lege stoep staan, voorheen overdekt met kerstbomen, in alle formaten. Volgens mij de hele week, nu niet. Er komt een man die een plastic zak pakt die tegen een lantaarnpaal staat. Ik vraag hem of hij iets weet van de kerstbomen die hier te koop waren.... lees meer
-
In een gesprek op de radio hoorde ik een man binnen een minuut of vijf drie keer zeggen dat hij een buikpijnmoment had, dus naar aanleiding van iets wat hij had meegemaakt of waargenomen. Waarover het ging, weet ik niet meer. Het vervaagde na afloop, niet alleen omdat het me nie... lees meer
-
Dit weekend waarschijnlijk nog niet in de hevige mate, maar volgende week zullen ze niet te stuiten zijn, tips omtrent de kerstdagen. Alsof we niet in staat zijn daarover helder na te denken, wat trouwens best kan, want velen van ons zullen min of meer bedwelmd zijn door de sfee... lees meer
-
Wanneer het was weet ik niet meer, wel dat ik schrok: iemand stond voor me op in de bus. Ontzettend sympathiek en sociaal, maar toch zei ik dat het echt niet hoefde en dat ik er bovendien bij de volgende halte al uit moest. Laatste was onzin, gevolg van vreemde paniek. Voor de g... lees meer
-
Er zijn van die woorden die maar even een rol spelen in de volle tijd die ons leven is. Hitteplan bijvoorbeeld. Wordt in deze fase van het jaar niet uitgesproken, pas over een maand of zes weer. Pakjesavond. Vorige week nog actueel, nu bijna vervaagd. Ik geloof niet dat mensen d... lees meer
-
Bijna iedereen zal het zich herinneren uit de jeugdjaren: ergens in de buurt was een grasveld dat `het veldje’ werd genoemd. Door jongens werd er vooral gevoetbald. Meisjes zag je er niet vaak, maar het was een andere tijd, zij hielden zich op in een wereld die geheimzinnig en v... lees meer
-
Signalen is vooral een kwetsbaar woord geworden doordat het een rol ging spelen in het slappe politieke jargon. De bijna vergeten premier Balkenende was er sterk in. Om de haverklap had hij het over signalen, maar hij nam genoegen met het bestaan ervan, niet met wat ze zouden mo... lees meer
-
“Sinterklaas vliegt gewoon terug naar Spanje,” zei een oom toen ik me best lang geleden hardop afvroeg waarom we Sinterklaas niet met ons allen uitzwaaiden. Hij voegde eraan toe: “In een vliegtuig dus.” Waarschijnlijk was hij bang dat ik dacht dat Sinterklaas met de vogels mee n... lees meer
-
We zeggen het niet vaak, en dat is begrijpelijk, maar we weten allemaal dat Nederland de laatste jaren grotendeels een open inrichting is geworden. Misschien was dat al eerder aan de hand, maar toen hadden we het nog niet zo in de gaten en noemden we ons vertederd een eigenzinni... lees meer