Van het hoogste belang is dus het snoer waaraan die kleine nepkaarsjes zitten, enorm efficiënt op te rollen. Geen risico nemen. Ik zeg er zelfs bij: `Voordat we het in de gaten hebben, is het december en staan we de kerstboom weer op te tuigen. En als we dan een uur bezig zijn d... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Servet
In de supermarkt kom ik een kennis tegen. Het is namiddag, ik moet avondeten bedenken en ben blij iemand te ontmoeten met wie ik erover kan praten. Prima voor de creativiteit. `O, ik maak pannenkoeken,’ zegt de kennis. En ze voegt eraan toe: `Lekker.’ Sommige mensen spreken het woord `lekker’ zo uit dat je zin krijgt in waar zij zin in hebben. Deze kennis ook. Ik knik en wacht op zin, maar die komt niet, en dat vind ik jammer. Ik heb begrepen dat de crisis de pannenkoek populair maakt en daar doe ik niets aan. Nog nooit stelde ik aan vrienden voor gezellig naar een pannenkoekenrestaurant te gaan en ook zette ik nog nooit voor mijn gasten een stapel pannenkoeken neer. Zo daalde het gerecht in mijn kinderleven neer: in de avonturen van Flipje uit Tiel kwam er altijd zo’n stapel op tafel als er iets te vieren viel, een tafereel dat ik érg aantrekkelijk vond. Natuurlijk maakte mijn moeder pannenkoeken, maar telkens was dat een teleurstelling, wat echt niet aan haar lag, maar aan mij. Tussen mij en de pannenkoek wil het helaas niet boteren. Graag zag ik dat het anders was. Dat ik meteen een groot servet omknoopte als iemand erover begon. Was misschien ook goed voor mijn karakter. Toen Gerrie Knetemann niet meer professioneel aan wielrennen deed, opende hij op een paar plekken in Nederland pannenkoekenrestaurants. Hij zei stellig dat de wereld er béter uit zou zien als meer mensen pannenkoeken aten. Niet lang daarna ging hij dood. En het was ook geen crisis. Allemaal alweer bedolven onder het zand van de tijd.
Columns
-
-
Boven een artikel in deze krant zie ik zaterdag staan: Invoering vuurwerkverbod kent nog haken en ogen.
-
Herhaling kan een zekere orde ondersteunen, overzicht bewerkstelligen en heeft daarom in veel gevallen iets geruststellends. Soms heeft die herhaling een tragische uitstraling, zonder dat ik kan uitleggen hoezo.
-
Vuilniszak!
Met dat woord schoot ik gistermorgen vroeg wakker. En meteen betreurde ik dat: niet echt een woord om de eerste ochtend van het nieuwe jaar mee te beginnen. Gráág ander woord, sterrenhemel of uitzicht, ik noem maar wat, of lentebries. Omhelzing! Er zijn er zo ve... lees meer -
Is een traditie geworden: op de laatste dag van het jaar koop ik een boek waarvan ik denk dat het past in mijn gedachten over de afgelopen 12 maanden en die over het nieuwe lange jaar dat morgen begint.
Ik denk dat het het laatste boek van de Vlaamse psychiater Dirk De Wach... lees meer -
Even terug naar zondag. Heb net mijn column klaar. Een vriend belt: `Je bent zeker een nieuwe column aan het schrijven.’
Ik begrijp wat hij bedoelt, zeg dat ik er nog niet aan toe ben.
Zojuist is bekendgemaakt dat Brigitte Bardot is overleden. De laatste jaren dacht ik... lees meer -
Wat me altijd prima bevalt is wanneer sportverslaggevers de gedachten weergeven van de sporters van wie ze prestaties volgen. Dus over een voetballer die scoort: `Hij dacht aan zijn vader die net uit het ziekenhuis ontslagen is.’
-
De meeste woorden die met de winter te maken hebben, hoor ik graag. Bijvoorbeeld: ijspret. Of: de ijzers, in de zin `Nederland bindt de ijzers onder’. Op eerste kerstdag bleef het stil, maar gisteren was het kersen plukken.
De Winterswijkse IJsvereniging hoort natuurlijk oo... lees meer -
Daar heb ik helemaal geen zin in!
Dacht ik gisterochtend toen ik deze krant slordig had opengeslagen en meteen bij een foto terechtkwam waarop Barry Madelener te zien is. Wie? Barry Madlener! Was PVV-minister van Infrastructuur en heeft ervoor gezorgd dat er op, ik meen, vi... lees meer -
Misschien maak ik het mezelf wijs, maar ik ben ervan overtuigd dat ik gevoelig ben voor kleine signalen, signalen die verschillend van uitstraling zijn. Ook in de persoonlijke sfeer en daar teken ik meteen bij aan dat die gevoeligheid voor- en nadelen heeft. Maar daar heb ik het... lees meer
-
Dikke kranten liggen op tafel, dikke tijdschriften, dubbelnummers zoals altijd op het einde van het jaar. Ik laveer tussen alle tips voor de kerstdagen door, vraag me af hoe we ooit op eigen kracht die dagen doorkwamen, en lees luchtig alle interviews met bekende en minder beken... lees meer
-
Vorige week dinsdag was ik jarig. Aan die dag besteed ik meestal nauwelijks aandacht. Wel heb ik dierbaren die attenter zijn dan ik en mij een feestelijke kaart sturen, van papier, bedoel ik. Die liggen dan op de deurmat, een tafereel dat dankbaar stemt.
Velen van ons verl... lees meer -
Stom dat ik er nog steeds vaag verontschuldigend over doe. Gisteren zette ik hem vlak voor vertrek op tafel en voelde dat ik er raar naar wees. In mijn gezelschap werd er ernstig geknikt. Ze vonden dat ik gelijk had. Vind ik zelf ook, maar ga er nog onhandig mee om.
De fiet... lees meer -
Al vaker beweer ik het, maar telkens herhaal ik het met genoegen: voor nieuwe verhalen en onverwachte belevenissen en avonturen, hoef je maar de straat op te gaan en je wordt op je wenken bediend. Natuurlijk wel goed kijken en luisteren, niet de hele tijd het mobieltje bestudere... lees meer
-
Verstandig heb ik altijd een moeilijk woord gevonden. Niet moeilijk omdat het woord niet te begrijpen is, maar waarvoor het staat. In mijn opvoeding hoorde ik het vaker dan ik kon verwerken.
“Doe wel verstandig.” Mijn moeder zei dat bijvoorbeeld wanneer ik naar een feest gi... lees meer