Jano van Gool

In de Pers

Thomas Verbogt voegt met deze ontroerende roman een kunststukje toe aan zijn rijke oeuvre - Thomas Verbogt heeft met zijn ontroerende nieuwe roman Foto’s van zonnige dagen een prachtig kunststukje toege... - Vivian de Gier in: Het Parool lees meer
Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Vol

Gisterochtend passeerde ik zo nu en dan de radio. Die stond aan en er werd heel vaak verbinding gemaakt met een plek waar grote kerstdrukte heerste. Minstens vier keer hoorde ik: `Het is hier een gekkenhuis.’ Zijn we dat van de dagen voor Kerstmis aan het maken, gekkenhuisdagen? Kerst lukt, zegt Albert Heijn. Ik had pas laat door dat het hier om een woordspeling gaat. Dat er gespeeld wordt met `mis’ van Kerstmis. Soort omkering. `Kerstraak’ kon natuurlijk niet. Vandaar: kerst lukt. Ik heb beloofd dit jaar niet meer over dit soort dingen te schrijven. Doe ik ook niet. Ik houd mezelf gewoon voor: kerst lukt. Het is helaas geen kerstgedachte, maar daar is het helaas veel te druk voor. Er ligt nog een stapel kerstbijlagen van kranten op tafel en de kersnummers van tijdschriften. Mij waaien voortdurend lijstjes om de oren, lijstje die iets over het afgelopen jaar moeten zeggen, beste films, beste boeken, grappigste mensen, grootste blunders, en zo voort, en zo veel te lang voort. Zo kom ik nooit aan een kerstgedachte toe. Die van vorige jaar herinner ik me niet, het kan dus ook geen goede zijn geweest. De dagen voor kerstmis zijn ieder jaar weer veel te vol. Ik zie uit naar de stilte van de dagen daarna, de mijmerdagen. Misschien kom ik in de buurt van een kerstgedachte als ik denk aan de `mooie dagen’ die we elkaar in deze tijd van het jaar toewensen. Wat daarvoor te doen? Misschien moeten we het vaker tegen elkaar zeggen. Mooie dagen. Met vooral veel aandacht voor hoe dat gaat, dagen mooi maken. Moet lukken.

 

Columns

  • Een sportprestatie als kunstwerk. Je moet daarin selectief zijn. Of moet, niets moet, maar het gaat er wel naar het unieke te blijven zoeken. Doelpunt van Marco van Basten bijvoorbeeld, 1988, in de EK-finale tegen de Sovjet-Unie. Ja, ik bedoel van die momenten die je meteen te b... lees meer

  • Zeker weten doe ik het niet, maar iets in mij zegt dat ik niet alsnóg gevraagd word als Minister van Emotionele Zaken. Over een week staat `de ploeg’ op het koninklijk bordes, popelend `de klus’ te klaren en daar denkt vast niemand aan het balletje dat ik misschien iets te wijsn... lees meer

  • Voor de liefhebber is het een drukke dag vandaag. Eerst laat je hier en daar wat rozen bezorgen, met een kaartje erbij waarop je wat spannende Valentijnswoorden schrijft. En daarna trek je je carnavalskostuum aan (een uitmuntend clownspak dit jaar) en dan dans je de straat op, m... lees meer

  • Wist niet dat het hebben van rood haar nog een kwestie was. Kleine kwestie, dat wel. Er verscheen een boek over, van Rosie Coetsier. Titel vind ik beetje ongemakkelijk: De waarheid over roodharigen ontkruld.
    Boek las ik niet, wel erover, maar concentratie bleek nie... lees meer

  • Dat is nu precies wat de koning moet doen: namens ons allemaal in een sportief toptrainingspak op de tribune lekker staan juichen. Uit zijn dak gaan, zoals de oer-Hollandse uitdrukking luidt. Supporter tussen de supporters. Zijn rol is een verbindende. Nou, die vervult hij daar... lees meer

  • Op woensdag mag je best nog even terug naar maandag gaan. We hoeven ons niets aan te trekken van de tijd die veel te snel gaat, minstens zo snel als Jutta Leerdam.
    Ik kwam die avond pas laat thuis, veel te veel bezigheden buitenshuis en tijdens die bezigheden had ik al geho... lees meer

  • In bijna ieder praatprogramma schoof hij aan, in bijna iedere krant werd hij geïnterviewd, opinieonderzoeker Peter Kanne die een boek schreef dat de titel heeft Lang zal ik lekker leven. En daaronder: De genotzuchtige Nederlander: van ik-verslaving naar wij-gevoel... lees meer

  • Zaterdag besloot ik weer eens naar een wedstrijd te gaan van het team waarin mijn favoriete spits speelt. Ik heb het over voetbalvereniging SDZ, Samenspel Doet Zegevieren – zou ook een prima motto voor het nieuwe kabinet zijn geweest. Ik begreep dat de tegenstander een team van... lees meer

  • Zinnen waarin het woord `stukje’ voorkomt, vind ik altijd zielig. Niet: `Je hebt een stukje spinazie tussen je voortanden.’ Ook niet: `Wie wil er een stukje taart?’ Ook niet: `Zullen we een stukje lopen?’ Allemaal prima. In dit verband is er een strikt persoonlijke uitzondering:... lees meer

  • Misschien is de tijd er nog niet rijp voor. Kan ook zijn dat het een gepasseerd station is. Ik heb het over een ministerie waarvan ik weleens droomde, een droom die ik me bleef herinneren: het Ministerie van Emotionele Zaken. De bewindspersoon die over dat ministerie gaat, moet... lees meer

  • Bijna overal waar ik moet zijn, ben ik te vroeg. Komt doordat ik niet te laat wil komen. Voor de zekerheid bovendien: dan bén ik er alvast, is dáár tenminste niets tussen gekomen.
    Nu in het ziekenhuis, voor een onderzoek dat ik vaker had. Ze willen daar graag dat je je meld... lees meer

  • Het hád wat, in de rij staan voor een theater of concertzaal. We deelden de vrolijke, spannende, verbijsterende sensatie die we dadelijk gingen meemaken. Ik houd niet zo van het woord voorpret, maar zoiets was het wel.
    Maar we kunnen niet zo goed meer tegen voorpret, het mo... lees meer

  • In deze krant las ik gisteren in de column van Kitty Herwijer dat diensplicht goed is voor het psychisch welzijn van jongeren. Het stond er zelfs boven waardoor die woorden op de vroege maandagochtend niet mis waren.
    In het coalitieakkoord is wat geschreven over een selecti... lees meer

  • Hoewel ik Nederland geen gaaf land vind, houd ik er wel van. De typering `gaaf land’ krijg ik niet uit mijn hoofd, waarschijnlijk omdat ik zo verbaasd was dat Mark Rutte er destijds mee kwam, zonder met de ogen te knipperen.

  • Soms is het lastig, maar vaak ook grappig: heel veel zie ik meteen ontzettend concreet voor me. Lekkende Kamerleden bijvoorbeeld. Zo worden genoemd, onze volksvertegenwoordigers die vertrouwelijk informatie niet voor zich kunnen houden en stiekem De Telegraaf bellen: lekkende Ka... lees meer

Pagina's