Nederland fietsland. Dat weten we enorm en het staat ook in informatie voor toeristen uit buitenlanden, maar niet dat ze voortdurend gealarmeerd over straat moeten lopen.
We worden ook een steeds intenser fietsland, wat voor- en nadelen heeft. Nadeel is bijvoorbeeld wannee... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Fantasie
Haast niets in dit land kan zonder Bekende Nederlanders. Kan me verder niet schelen, maar begrijpen doe ik het ook niet. Ja, het kan me wel wat schelen, want soms voel ik lichte schaamte die ik niet goed kan verklaren. Ik hoorde dat er gisteren een elftal van Bekende Nederlanders is opgericht, allemaal mannen, allemaal vaders. Het gaat om voorlezen. Vaders doen dat blijkbaar te weinig en daar moet verbetering in komen. Ik vergeet meteen dat ik soms last heb van die Bekende Nederlanders, want ik snap het belang van deze actie. Goed voor taal- en leesontwikkeling, heet het deftig. Natuurlijk. Maar ook de fantasie begint dan te werken en hoe meer fantasie, hoe spannender, leuker en intenser het leven wordt. Daar kan niet vroeg genoeg mee begonnen worden. We moeten ook de intimiteit van het voorlezen niet vergeten. Ik denk aan mijn eigen vader die er niet meer is. Ik zat als heel klein jongetje op zijn schoot. In de grote fauteuil onder de schemerlamp. Hij hield mijn blote voeten vast en las sprookjes voor uit een groot rood boek. Niet alles drong tot me door, maar ik luisterde min of meer ademloos, diep onder de indruk. Het was niet alleen wat hij las, maar ook zijn stem en natuurlijk de wereld waarin we ons bevonden die even veilig als geheimzinnig was. Ik wilde helemaal niet weg uit die wereld en ook niet van zijn schoot. Toen ik later zelf kon lezen, was ik benieuwd wat ik van die sprookjes vond als ik ze zelfstandig onderging. Toen ontdekte ik dat hij er veel had bij verzonnen. Dat vond ik sensationeel.
Columns
-
-
Het is bekend dat we snel iets een probleem vinden. Dan gaan we een beetje hangerig praten en raar bezorgd kijken. Als iemand suggereert dat het misschien niet echt een probleem is, zeggen we ‘Ja, máár…’ en daar komt dan een heleboel achteraan, want het probleem zeurt om ruimte.... lees meer
-
Graag observeer ik, uiteraard ongezien, reizende echtparen. Reizende stellen, moet ik zeggen. Je krijgt dan weer inzichten in levens en over die inzichten kun je even nadenken. Daardoor kom je automatisch terecht in gedachten over onze samenleving en dat is nuttig, want iedere d... lees meer
-
Altijd voel ik lichte wrevel als ik het woord ‘net’ hoor. Of erger nog: netjes. Een nette mevrouw. Een net jongetje. Netjes zitten.
Als het woord mijn pad kruist, denk ik altijd aan mijn kindertijd, toen je heel veel netjes moest doen, netjes eten, netjes praten, nette kler... lees meer -
Maandag las ik in deze krant over de snor. Maik de Boer, stylist, zegt: ‘De snor is een manier om jezelf meer stijl te geven en je in de kijker te spelen.’
Vraag die dan meteen in me opkomt is: ‘Wil ik me in de kijker spelen?’ Vraag erna: ‘Wanneer deed ik dat voor het laats... lees meer -
Perron station Den Bosch, zaterdag: man en een vrouw, dertigers, met tussen hen in een meisje van een jaar of vijf, verkleed als heks, in het zwart, ook een grote zwarte punthoed, op haar gezicht zwarte vlekken, ook een op het puntje van haar neus. Ze heeft iets te grote, gloedn... lees meer
-
Om een station binnen te komen moet je door een poortje. Dat gaat open als je je kaartje voor een scanner houdt. Zelfde gang van zaken als je eruit wil.
Wanneer ik in grote haast door het geopende poortje loop, dus erg snel, gebeurt het vaak dat iemand achter me door dezelf... lees meer -
Wanneer het begon, weet ik niet meer, ergens ver weg in de vorige eeuw, maar ineens was die er: koopzondag. Vond het een érg lelijk woord. Veel mensen waren blij dat die er was gekomen, niet omdat het makkelijk was, maar om van de zondag wat te maken, tot dan toe een dag vol gee... lees meer
-
Had hier ook kunnen gebeuren, maar het was een Ierland: een spotje waarin grootouders gemaand werden eerst hun kleinkinderen om toestemming te vragen voordat ze hen gingen knuffelen. De slotwoorden van het overheidsfilmpje zijn: ‘Niet iedereen wil een knuffel, zelfs niet van men... lees meer
-
Derde dag van de wintertijd is begonnen. Nog even en we staan er niet meer bij stil, maar nu nog wel een beetje. Ik hoor mensen vaak zeggen: ‘Het is eigenlijk…’ en dan noemen ze het tijdstip van nu vóór de wintertijd. Vrij nutteloze informatie, maar ja, van gedachten over tijd r... lees meer
-
Wanneer ik op zaterdag, niet al te laat in de ochtend alsjeblieft, over de markt loop, heb ik het geruststellende gevoel dat mijn drukke woonplaats een dorp is geworden. Misschien is dat de voornaamste reden dat ik er heen ga. Er zijn makkelijkere manieren om levensmiddelen te v... lees meer
-
Woord waarvan ik onrustig word: klus. Of kleiner: klusje. Uiteraard is het niet het woord, maar wat het woord betekent of oproept. Woord dat ook te nonchalant gebruikt wordt.
Een nieuwe regeringsleider wordt gevraagd wat de plannen voor het land zijn. Antwoord is meestal v... lees meer -
Gistermorgen keek ik even naar Goedemorgen Nederland dat ‘een fris ochtendprogramma’ wordt genoemd, waarschijnlijk omdat er vaker in gelachen wordt dan in andere actualiteitenprogramma’s. Daar is niets op tegen: aan het begin van de dag lekker lachen kan de energie voeden die no... lees meer
-
Als kind vond ik nieuwe schoenen lastig. Behalve dat ze nog lekker moesten gaan zitten (‘inlopen’ noemde de man in de winkel dat), was het vervelend dat ze er zo nieuw uitzagen. Je voelde je meteen een stuk braver dan je was, een veel te net jongetje. Je hoorde die eerste dagen... lees meer
-
Met een klein beetje vlees in een klein zakje verlaat ik de slagerij en dan springt op straat een niet al te grote hond fel blaffend tegen me op. Ik heb geen verstand van honden, maar zie wel wat mij aantrekkelijk maakt.