Jano van Gool

In de Pers

Thomas Verbogt voegt met deze ontroerende roman een kunststukje toe aan zijn rijke oeuvre - Thomas Verbogt heeft met zijn ontroerende nieuwe roman Foto’s van zonnige dagen een prachtig kunststukje toege... - Vivian de Gier in: Het Parool lees meer
Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Lekker!

Iemand vroeg waarom ik niets over het Koningslied had geschreven. Had ik wel, maar toen was het er nog niet officieel. En nu is het weer weg, als ik het goed begrepen heb. Het is teruggetrokken. Kan dat wel? Het lied is er toch? We hebben het toch gehoord? Ik aarzel een beetje als het over dat lied gaat, want ik vind lelijke dingen altijd zielig. Daarom heb ik al behoorlijk wat oranje inhuldigingsspullen in huis. Die zie ik dan liggen in het warenhuis en ik vraag me bijna hardop af: wie wil jullie dan? Het Koningslied is of was ook een lelijk ding. Dat hebben we de afgelopen dagen gewéten, op radio en tv en waar niet. Maar dat was te voorspellen. Dat Koningslied had nooit goed kunnen zijn, wat niet alleen aan de makers ligt. Mij verbaasde wel dat men ineens zo kritisch en kwaad was over de kromme taal in het lied. Die was inderdaad krom, maar over een gemiddeld lied van Jan Smit hoor je nooit gefoeter. Of over Hazes! `We houden van Oranje, om zijn daden en zijn doen.’ Is ook niet mis. Had overigens met een paar aanpassingen een goed Koningslied kunnen zijn, maar ja, te laat. Ik voelde vaag de behoefte het héél even voor het Koningslied op te nemen. Bijvoorbeeld voor het vaak geciteerde zinnetje `De W van wakker, stamppot eten’. Volgens mij werd bedoeld dat het hier om wárme stamppot ging. De W zat er impliciet in. Koude stamppot is meestal niet te doen. Hoewel ik die lang geleden weleens op brood heb gehad, hutspot om precies te zijn. Met een fijn vlies van mosterd eroverheen. Lekker! Kon er weer tegen!

Columns

  • Mij gebeurt het vaak: de herinnering is er al, maar ik kan hem nog niet vinden. Bijna altijd een áángename herinnering. Ik weet dat die in de buurt is, maar waar? En ik weet ook dat er cadeaupapier omheen zit en dat ik hem voorzichtig moet uitpakken. Als ik het te ongeduldig doe... lees meer

  • De coronaperiode lijkt zo ontzettend lang geleden, maar ik zeg er meteen bij dat ik voor mezelf spreek. Ik ben wel ziek geweest, maar was toch nooit echt slachtoffer van de pandemie. In mijn werk heb ik er ook last van gehad, maar toch kan en mag ik niet zeggen dat ik er erg ond... lees meer

  • In een vroege trein komt er een jonge vrouw tegenover me zitten aan wie te zien is dat haar nacht ultrakort was en de uren daarvoor slopend intens. Het is net alsof ze helemaal opnieuw met leven moet beginnen.
    Nu kan dat soms hoogst wenselijk zijn: ik denk dat we vaak in on... lees meer

  • Was me helemaal ontgaan dat Angela de Jong het Nederlandse volk had opgeroepen wat intenser aan voortplanting te doen. Ja, er kwamen volgens haar te weinig kinderen bij. Ze richtte zich vooral tot jonge mensen.
    Een van die jonge mensen bracht me op de hoogte.
    `Wie zei... lees meer

  • In het avontuur van Kuifje De geheimzinnige ster staat ergens in de eerste helft van het verhaal kapitein Haddock aan het roer van zijn schip. Het stormt en regent onbarmhartig, het schip is bijna niet te beheersen. Kuifje komt aan dek en is zorgelijk over het noodweer.... lees meer

  • Van voetbal heb ik niet veel verstand. Ben wel liefhebber en zie veel. Maar als het gaat over de fijne kneepjes van techniek, houd ik mijn mond. Ik sla het op, maar weet dat ik zelf alsjeblieft geen duit in het zakje moet doen, want voor die duit geeft niemand een cent. Vind het... lees meer

  • In omroepland is de zomerstilte al een tijdje aan het neerdalen en het wordt uiteraard nog stiller. Om die leegte een beetje op te vrolijken krijgen we mondjesmaat te horen waarop we ons in het nieuwe seizoen mogen verheugen. Dan is het al bijna herfst, einde van het jaar komt i... lees meer

  • Er zijn scholen die leerlingen belonen als ze op eigen kracht zijn gekomen, dus niet gebracht in de auto of bakfiets, nee, helemaal zelf, bijvoorbeeld lopend of op eigen fiets.

  • Van heel veel gaat mijn hart sneller kloppen, ik mag wel zeggen min of meer ieder uur, maar van voetbal nog niet. Terwijl dat wel moet. Juichjack bij de Jumbo, ik noem maar wat. Of die oranje badjas bij Albert Heijn. Ik verlang ernaar dat ik zoiets dolgraag wil, maar dat is niet... lees meer

  • Tijdje geleden stopte een kantoorboekhandel ermee. Ik kwam er vaak. Van dat soort winkels houd ik zeer. Er met een doel heen gaan, bijvoorbeeld om een potje inkt te kopen (doe ik ontzettend graag) en dan nog even om je heen kijken. Is er nog een aantrekkelijk potlood of een opsc... lees meer

  • Net als bijna ieder kind had ik destijds veel waarom-vragen. Die vragen bleven zich ook daarna aandienen, maar naarmate je ouder wordt, houd je ze vaak voor je of probeer je die zelf te beantwoorden. Dat laatste deed je als kind niet, ook omdat je niet wist hoe dat moest, ergens... lees meer

  • De warmte, het is wat. En dan is het nog pas mei. Dinsdag was het de warmste dag in mei ooit. Informatie die je een fractie van een seconde opslaat, maar dan maakt die zich weer uit je los, omdat het veel te warm is zulke feitjes te onthouden, ook omdat je er niets mee kunt.... lees meer

  • Een van de weinige televisieprogramma waarnaar ik kijk is de quiz 2 voor 12. Er komen vragen aan de orde waarover je even nadenkt en als je het antwoord niet weet, voegt iets toe aan je algemene kennis. De geldprijzen zijn bescheiden. En er doen geen Bekende Nederlander... lees meer

  • Op zonovergoten pinkstermaandag passeerde ik de speeltuin waar we een paar dagen daarvoor waren met Kes die sinds haar vierde verjaardag vaak zegt dat ze bijna vijf is. Nu was het er druk. Toen wij er waren niet.
    Het is een speeltuin waar je een kaartje voor moet kopen, dat... lees meer

  • Goed uitleggen kan ik het niet, maar ik vind die foto’s van het koninklijke gezin twee keer per jaar altijd een beetje zielig. Niet de familie zelf, hoewel het bekend is dat geen van hen zin heeft in deze poespas. Dat zeggen ze natuurlijk niet, nee, daarvoor zijn ze te fatsoenli... lees meer

Pagina's