Jano van Gool

In de Pers

Thomas Verbogt voegt met deze ontroerende roman een kunststukje toe aan zijn rijke oeuvre - Thomas Verbogt heeft met zijn ontroerende nieuwe roman Foto’s van zonnige dagen een prachtig kunststukje toege... - Vivian de Gier in: Het Parool lees meer
Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Lekker!

Iemand vroeg waarom ik niets over het Koningslied had geschreven. Had ik wel, maar toen was het er nog niet officieel. En nu is het weer weg, als ik het goed begrepen heb. Het is teruggetrokken. Kan dat wel? Het lied is er toch? We hebben het toch gehoord? Ik aarzel een beetje als het over dat lied gaat, want ik vind lelijke dingen altijd zielig. Daarom heb ik al behoorlijk wat oranje inhuldigingsspullen in huis. Die zie ik dan liggen in het warenhuis en ik vraag me bijna hardop af: wie wil jullie dan? Het Koningslied is of was ook een lelijk ding. Dat hebben we de afgelopen dagen gewéten, op radio en tv en waar niet. Maar dat was te voorspellen. Dat Koningslied had nooit goed kunnen zijn, wat niet alleen aan de makers ligt. Mij verbaasde wel dat men ineens zo kritisch en kwaad was over de kromme taal in het lied. Die was inderdaad krom, maar over een gemiddeld lied van Jan Smit hoor je nooit gefoeter. Of over Hazes! `We houden van Oranje, om zijn daden en zijn doen.’ Is ook niet mis. Had overigens met een paar aanpassingen een goed Koningslied kunnen zijn, maar ja, te laat. Ik voelde vaag de behoefte het héél even voor het Koningslied op te nemen. Bijvoorbeeld voor het vaak geciteerde zinnetje `De W van wakker, stamppot eten’. Volgens mij werd bedoeld dat het hier om wárme stamppot ging. De W zat er impliciet in. Koude stamppot is meestal niet te doen. Hoewel ik die lang geleden weleens op brood heb gehad, hutspot om precies te zijn. Met een fijn vlies van mosterd eroverheen. Lekker! Kon er weer tegen!

Columns

  • Zondag overleed Jan Donkers, 83 jaar. Ik las een paar mooie stukken over hem, die voor heimwee zorgen naar een tijd dat je nog voor de radio ging zitten om kennis te maken met nieuwe rockmuziek of oude opnieuw te horen, met een toelichting van Donkers waarover je even nadacht. Z... lees meer

  • Gelukkig weet ik op tijd dat we in de Nationale Aardappelweek zitten. In mijn omgeving is de aardappel een underdog geworden. We eten hem wel, zo nu en dan, maar dan zijn we in een behoudende stemming. Pasta, rijst, salades in diverse verschijningsvormen, dat allemaal wel.
    ... lees meer

  • Paar dagen geleden sprak ik een van de 8 miljoen Nederlanders die op meivakantie gaan. Hij verlaat het land om ergens in Spanje neer te strijken, bestemming ben ik vergeten, maar waar in ieder geval ‘alles geregeld’ is. Zou ik ook best in mijn dagelijks leven willen hebben, maar... lees meer

  • Nog steeds zijn er dingen waarvan ik niet weet hoe ze genoemd worden. Meestal in de gereedschapssfeer. Is niet erg, maar ik heb altijd het gevoel dat ik meer in mijn omgeving thuishoor wanneer ik weet hoe alles heet. Woorden kunnen je helpen je leven te begrijpen.
    Nu is het... lees meer

  • In het ochtendprogramma op Radio 1 werd er gisteren na half 8 overgeschakeld naar een schoolplein in, ik meen, Zeist. De verslaggever vertelde hoe dat plein werd klaargemaakt voor het Fietsexamen.
    Scholieren moesten laten zien hoe ze aangaven links – of rechtsaf te slaan, w... lees meer

  • Wat ik niet wist, maar me niet verbaast is dat er maar liefst 5 miljoen landgenoten getatoeëerd zijn, sommigen zitten min of meer helemaal vol, iets minder hebben er maar een paar of één, een kleintje, niet al te opvallend. Hoe het zit met die ontwikkeling, geen idee. Misschien... lees meer

  • Graag herhaal ik hier dat niets lang geleden is. Ik heb het niet over de oertijd, nee, over het leven dat je leeft. Misschien moet ik voor mezelf spreken: mijn leven.

  • Wanneer een zeer Bekende Nederlander is overleden, tuimelen de mooie woorden onstuitbaar over elkaar heen, soms zo intens dat je voorzichtig denkt: een onsje minder mag ook wel, er was ook een andere kant.

  • Politici en hun muzikale voorkeur, interessant om daar kennis van te nemen, maar meestal weten we er niets van.
    Dacht eraan toen zaterdag de Japanse premier, Sanae Takaichi, de Engelse hardrockband Deep Purple bezocht. De musici, allemaal enorm pensioengerechtigd, geven dez... lees meer

  • Hoewel het allemaal niet handig is, moeten we de komende dagen maar niet meer zeuren over het bezoek van onze majesteiten aan de Amerikaanse president.

  • Zorgwekkend geluid in de vroege ochtend. Komt van de straat. Ben bezig wakker te worden en dat doe ik met lichte tegenzin. Het zorgwekkende geluid alarmeert me.

  • In de wachtruimte van de polikliniek gaat een man tegenover me zitten die eerst nijdig om zich heen heeft gekeken. Sommige mensen kunnen dat goed en lijken dat van nature te doen, overal nijdig om zich heen kijken. Misschien geeft alles daar ook wel aanleiding toe. Overal loert... lees meer

  • Terwijl ik met een kennis op straat sta te praten, zie ik vanuit een ooghoek in een etalage een affiche hangen met daarop in blije letters Lebensgefühl Österreich! Foto van zeer lachend gezicht erbij.

  • Een woord dat al vroeg in mijn kindertijd zijn intrede deed en daarna levenslang meeging, nog steeds, is `houvast’. Daar moest je voor zorgen ofgdzorgen dat er iemand was die daarvoor zorgde. Zonder houvast gaat het niet, zonder houvast ontstaat er onzekerheid of, erger nog, pan... lees meer

  • De vrouw die hier helpt het huishouden op orde te houden, komt uit Afghanistan. Al lang geleden ontsnapt aan de Taliban en ook daarom altijd in een goed humeur.

Pagina's