Jano van Gool

In de Pers

Thomas Verbogt voegt met deze ontroerende roman een kunststukje toe aan zijn rijke oeuvre - Thomas Verbogt heeft met zijn ontroerende nieuwe roman Foto’s van zonnige dagen een prachtig kunststukje toege... - Vivian de Gier in: Het Parool lees meer
Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Missen

Vrienden gaan met vakantie, maar er zijn er ook die ervan terugkeren en daar ben ik blij om, want ik heb ze graag in de buurt. Ik ben benieuwd naar hoe hun vakantie was, maar kan daarover helaas alleen maar tamelijk saaie vragen stellen. En ja, toch komen de vakantieverhalen los en het lukt me zelden daarbij voortdurend mijn volle aandacht brandend te houden. Het mooiste van een vakantie is meestal nauwelijks overtuigend te vertellen. Natuurlijk is er gelachen, was er een restaurantje dat met geen enkele restaurantje waar ook ter wereld te vergelijken is (zingende kok!), kwamen er op het strandje bijna geen andere toeristen en stond de caravan voor een uitzicht dat je alleen maar ziet aan het einde van films die hartstikke goed aflopen. Prima. Ik hoor het graag en heb verder geen vragen meer. Dan komen uiteraard de foto’s. Eerlijk gezegd begin ik ze een beetje te missen, de pákken foto’s die nog niet zo lang geleden ter tafel kwamen, en ook voel ik lichte heimwee naar het dia-avondje van iets langer geleden. Nu moet je naar het mobieltje kijken terwijl je rusteloos vage wapperbewegingen met je wijsvinger maakt. Ik vind die foto’s daarop echt te klein. Als er veel op staat, krijg ik het geheel niet scherp. Je kunt natuurlijk wel op een foto terugkomen, maar daarvoor moet je dan heel lang met je wijsvinger wapperen. Vroeger legde je de foto’s waarover je een vraag had, gewoon even apart, bijvoorbeeld die waarop te zien is hoe een vriendin op het punt staat met een bijl woest een kookstelletje te bestraffen.

Columns

  • Vorige week woensdag overleed de befaamde dirigent Herbert Blomstedt, 99 jaar oud geworden. Hij werd zo oud door onder meer geen koffie of alcohol te drinken, niet te roken, vegetarisch te eten en zo vaak mogelijk de trap te nemen in plaats van de lift. Bij zulke informatie knik... lees meer

  • Nederland fietsland. Dat weten we enorm en het staat ook in informatie voor toeristen uit buitenlanden, maar niet dat ze voortdurend gealarmeerd over straat moeten lopen. 
    We worden ook een steeds intenser fietsland, wat voor- en nadelen heeft. Nadeel is bijvoorbeeld wannee... lees meer

  • Het is bekend dat we snel iets een probleem vinden. Dan gaan we een beetje hangerig praten en raar bezorgd kijken. Als iemand suggereert dat het misschien niet echt een probleem is, zeggen we ‘Ja, máár…’ en daar komt dan een heleboel achteraan, want het probleem zeurt om ruimte.... lees meer

  • Graag observeer ik, uiteraard ongezien, reizende echtparen. Reizende stellen, moet ik zeggen. Je krijgt dan weer inzichten in levens en over die inzichten kun je even nadenken. Daardoor kom je automatisch terecht in gedachten over onze samenleving en dat is nuttig, want iedere d... lees meer

  • Altijd voel ik lichte wrevel als ik het woord ‘net’ hoor. Of erger nog: netjes. Een nette mevrouw. Een net jongetje. Netjes zitten.
    Als het woord mijn pad kruist, denk ik altijd aan mijn kindertijd, toen je heel veel netjes moest doen, netjes eten, netjes praten, nette kler... lees meer

  • Maandag las ik in deze krant over de snor. Maik de Boer, stylist, zegt: ‘De snor is een manier om jezelf meer stijl te geven en je in de kijker te spelen.’
    Vraag die dan meteen in me opkomt is: ‘Wil ik me in de kijker spelen?’ Vraag erna: ‘Wanneer deed ik dat voor het laats... lees meer

  • Perron station Den Bosch, zaterdag: man en een vrouw, dertigers, met tussen hen in een meisje van een jaar of vijf, verkleed als heks, in het zwart, ook een grote zwarte punthoed, op haar gezicht zwarte vlekken, ook een op het puntje van haar neus. Ze heeft iets te grote, gloedn... lees meer

  • Om een station binnen te komen moet je door een poortje. Dat gaat open als je je kaartje voor een scanner houdt. Zelfde gang van zaken als je eruit wil.
    Wanneer ik in grote haast door het geopende poortje loop, dus erg snel, gebeurt het vaak dat iemand achter me door dezelf... lees meer

  • Wanneer het begon, weet ik niet meer, ergens ver weg in de vorige eeuw, maar ineens was die er: koopzondag. Vond het een érg lelijk woord. Veel mensen waren blij dat die er was gekomen, niet omdat het makkelijk was, maar om van de zondag wat te maken, tot dan toe een dag vol gee... lees meer

  • Had hier ook kunnen gebeuren, maar het was een Ierland: een spotje waarin grootouders gemaand werden eerst hun kleinkinderen om toestemming te vragen voordat ze hen gingen knuffelen. De slotwoorden van het overheidsfilmpje zijn: ‘Niet iedereen wil een knuffel, zelfs niet van men... lees meer

  • Derde dag van de wintertijd is begonnen. Nog even en we staan er niet meer bij stil, maar nu nog wel een beetje. Ik hoor mensen vaak zeggen: ‘Het is eigenlijk…’ en dan noemen ze het tijdstip van nu vóór de wintertijd. Vrij nutteloze informatie, maar ja, van gedachten over tijd r... lees meer

  • Wanneer ik op zaterdag, niet al te laat in de ochtend alsjeblieft, over de markt loop, heb ik het geruststellende gevoel dat mijn drukke woonplaats een dorp is geworden. Misschien is dat de voornaamste reden dat ik er heen ga. Er zijn makkelijkere manieren om levensmiddelen te v... lees meer

  • Woord waarvan ik onrustig word: klus. Of kleiner: klusje. Uiteraard is het niet het woord, maar wat het woord betekent of oproept. Woord dat ook te nonchalant gebruikt wordt. 
    Een nieuwe regeringsleider wordt gevraagd wat de plannen voor het land zijn. Antwoord is meestal v... lees meer

  • Gistermorgen keek ik even naar Goedemorgen Nederland dat ‘een fris ochtendprogramma’ wordt genoemd, waarschijnlijk omdat er vaker in gelachen wordt dan in andere actualiteitenprogramma’s. Daar is niets op tegen: aan het begin van de dag lekker lachen kan de energie voeden die no... lees meer

  • Als kind vond ik nieuwe schoenen lastig. Behalve dat ze nog lekker moesten gaan zitten (‘inlopen’ noemde de man in de winkel dat), was het vervelend dat ze er zo nieuw uitzagen. Je voelde je meteen een stuk braver dan je was, een veel te net jongetje. Je hoorde die eerste dagen... lees meer

Pagina's