Jano van Gool

In de Pers

Thomas Verbogt voegt met deze ontroerende roman een kunststukje toe aan zijn rijke oeuvre - Thomas Verbogt heeft met zijn ontroerende nieuwe roman Foto’s van zonnige dagen een prachtig kunststukje toege... - Vivian de Gier in: Het Parool lees meer
Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Paneermeel

Op de zolder bij vrienden trof ik een zeer beduimeld stripboek over de Jetsons. Dat is een tekenfilmserie van lang geleden, van de makers van de Flintstones. De Flintstones leefden in het stenen tijperk, de Jetsons in de toekomst. Hoe oud was ik toen ik ernaar keek? Jaar of tien, denk ik. Ik wist dat het stenen tijdperk nooit meer terug zou komen, maar toch waren de Flintstones me liever dan de Jetsons. Die toekomst interesseerde me niet zo. Vaak dacht ik: het zal wel. Van alle apparaten die het leven makkelijk en sneller moesten maken, vroeg ik me af of ik tegen die tijd snapte hoe ik ze moest bedienen. Van de Flintstones zag ik weleens een herhaling, nog steeds leuk, van de Jetsons nooit. Misschien vinden we dat soort series ook niet meer zo interessant, omdat bijna alles wat daarin vertoond wordt, werkelijkheid is geworden. Ik dacht eraan toen ik las dat gisteren een dingetje is gelanceerd dat je in de supermarkt helpt snel je boodschappen te vinden. Die toets je in en het dingetje vertelt je waar je moet zijn. Vergelijkbaar met de Tom Tom, het handige apparaat in je auto dat je overal de weg wijst, zodat je nooit meer verdwaalt en geen onverwachte avonturen meer beleeft. De supermarkthulp betreur ik nu al. Ik kom er niet graag, maar het is net te doen als je ook nog eens iets meemaakt. Bijvoorbeeld dat je een buurvrouw ziet aan wie je vraagt of zij weet waar het paneermeel staat. Ze loopt dan met me mee en ondertussen praten we wat en hoor ik iets wat ik nog niet wist. Stelt niet veel voor, maar toch!

Columns

  • Veel Dick Schoof wat de klok slaat deze dagen.  Zijn afscheid. Afscheid van een van de miezerigste parlementaire periodes sinds ik weet niet hoe lang.
    Van wie nemen we afscheid, behalve van een wat formele, plichtsgetrouwe man. Ik weet het niet. Misschien is het een goed be... lees meer

  • Mijn moeder bleef haar hele leven lang `radiogids’ zeggen. Tegen het omroepblad dus. Weet niet eens of het zo heet, omroepblad, maar bij ons thuis was dat de KRO-gids.

  • Net iets te lang ging het deze week over Nathalie van Berkel die staatssecretaris zou worden. Leugentje gooide roet in het eten. Ze verlaat nu ook de Tweede Kamer. Dat laatste licht Rob Jetten toe, die nog steeds beóógd premier wordt genoemd, terwijl hij dat over een paar dagen... lees meer

  • Weten nog veel mensen dat het vandaag Aswoensdag is? In mijn directe omgeving niemand! Zelf ben ik even terug in mijn kindertijd in het rooms-katholieke Nijmegen waar duchtig carnaval werd gevierd, terwijl niemand moeilijk deed over deze dag. In de vroege ochtend zat de kerk al... lees meer

  • Een sportprestatie als kunstwerk. Je moet daarin selectief zijn. Of moet, niets moet, maar het gaat er wel naar het unieke te blijven zoeken. Doelpunt van Marco van Basten bijvoorbeeld, 1988, in de EK-finale tegen de Sovjet-Unie. Ja, ik bedoel van die momenten die je meteen te b... lees meer

  • Zeker weten doe ik het niet, maar iets in mij zegt dat ik niet alsnóg gevraagd word als Minister van Emotionele Zaken. Over een week staat `de ploeg’ op het koninklijk bordes, popelend `de klus’ te klaren en daar denkt vast niemand aan het balletje dat ik misschien iets te wijsn... lees meer

  • Wist niet dat het hebben van rood haar nog een kwestie was. Kleine kwestie, dat wel. Er verscheen een boek over, van Rosie Coetsier. Titel vind ik beetje ongemakkelijk: De waarheid over roodharigen ontkruld.
    Boek las ik niet, wel erover, maar concentratie bleek nie... lees meer

  • Voor de liefhebber is het een drukke dag vandaag. Eerst laat je hier en daar wat rozen bezorgen, met een kaartje erbij waarop je wat spannende Valentijnswoorden schrijft. En daarna trek je je carnavalskostuum aan (een uitmuntend clownspak dit jaar) en dan dans je de straat op, m... lees meer

  • Dat is nu precies wat de koning moet doen: namens ons allemaal in een sportief toptrainingspak op de tribune lekker staan juichen. Uit zijn dak gaan, zoals de oer-Hollandse uitdrukking luidt. Supporter tussen de supporters. Zijn rol is een verbindende. Nou, die vervult hij daar... lees meer

  • Op woensdag mag je best nog even terug naar maandag gaan. We hoeven ons niets aan te trekken van de tijd die veel te snel gaat, minstens zo snel als Jutta Leerdam.
    Ik kwam die avond pas laat thuis, veel te veel bezigheden buitenshuis en tijdens die bezigheden had ik al geho... lees meer

  • In bijna ieder praatprogramma schoof hij aan, in bijna iedere krant werd hij geïnterviewd, opinieonderzoeker Peter Kanne die een boek schreef dat de titel heeft Lang zal ik lekker leven. En daaronder: De genotzuchtige Nederlander: van ik-verslaving naar wij-gevoel... lees meer

  • Zaterdag besloot ik weer eens naar een wedstrijd te gaan van het team waarin mijn favoriete spits speelt. Ik heb het over voetbalvereniging SDZ, Samenspel Doet Zegevieren – zou ook een prima motto voor het nieuwe kabinet zijn geweest. Ik begreep dat de tegenstander een team van... lees meer

  • Zinnen waarin het woord `stukje’ voorkomt, vind ik altijd zielig. Niet: `Je hebt een stukje spinazie tussen je voortanden.’ Ook niet: `Wie wil er een stukje taart?’ Ook niet: `Zullen we een stukje lopen?’ Allemaal prima. In dit verband is er een strikt persoonlijke uitzondering:... lees meer

  • Misschien is de tijd er nog niet rijp voor. Kan ook zijn dat het een gepasseerd station is. Ik heb het over een ministerie waarvan ik weleens droomde, een droom die ik me bleef herinneren: het Ministerie van Emotionele Zaken. De bewindspersoon die over dat ministerie gaat, moet... lees meer

  • Bijna overal waar ik moet zijn, ben ik te vroeg. Komt doordat ik niet te laat wil komen. Voor de zekerheid bovendien: dan bén ik er alvast, is dáár tenminste niets tussen gekomen.
    Nu in het ziekenhuis, voor een onderzoek dat ik vaker had. Ze willen daar graag dat je je meld... lees meer

Pagina's