Rekeningen die ik moet betalen, spaar ik altijd even op. En ondertussen probeer ik er zo min mogelijk aan te denken. Ze liggen op een uithoek van mijn bureau en bovenop dat stapeltje heb ik een boek met humoristische verhalen gelegd. Wanneer ik dat boek zie, moet ik glimlachen.... lees meer
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Pleister
Misschien zijn op televisie programma’s over auto’s nog wel te doen, want dan zie je ze tenminste en ook de omgeving waar ze doorheen rijden, maar op de radio hebben ze op mij een erg saaie uitstraling. Ik luister er soms naar in de auto. Kan wel een andere zender opzetten, maar dan ben ik de vorige kwijt, en ik heb een nogal antiautoritaire autoradio, wat hij van mij heeft. Soms hoor ik iets waarvan ik opkijk. Onlangs bijvoorbeeld een autoprogramma gepresenteerd door twee mannen die elkaar niet laten uitpraten. Het ging over een auto zonder dak, dus niet met een open dak, nee, zeg maar een sportauto. Zo noemden ze die niet, ze hadden het over iets wat ik vergeten ben, doet er ook niet toe, een van de mannen zei dat `een echte kerel’ natuurlijk niet in zo’n auto ging zitten. Op dat moment reed ik door een betoverend duingebied en had best zin in zo’n auto: wind in je haar, rommelige geliefde naast je en dadelijk op een duintop picknicken met zachte witte wijn en broodjes koude kip en krab. Wat mankeert er aan mij dat ik even een vluchtig verlangen naar zo’n voertuig voel? Hoezo ben ik dan geen echte kerel? Uiteraard begin ik ook koortsachtig te denken over het wezenlijke van een echte kerel. Daarbij word ik geconfronteerd met mijn eigen auto waarin ik dus zit terwijl ik het programma beluister. Daarin kan nauwelijks iets open en na een conflict met een raar paaltje heeft hij een grote pleister op zijn kont. Wat voor soort man maakt deze auto van me? Hoor ik nooit iemand over. Zal niet voor niets zijn.
Columns
-
-
Je moet altijd voor jezelf opkomen. Heb ik geleerd, ben ik het mee eens, maar soms is het moeilijk. Nee, niet moeilijk, ingewikkeld. Ik merk dat ik niet goed kan uitleggen waarom.
-
In ons geheugen zit veel meer dan we denken, Het is soms even zoeken. Je voelt dat er een herinnering wakker wordt, maar waar zit die?
-
Wanneer ik de supermarkt verlaat, word ik fel opzij geduwd door een van de personeelsleden, in zo’n blauw supermarktjasje. Ik heb geen tijd geïrriteerd te zijn, want hij stormt op een man af die zijn fiets van het slot aan het halen is.
‘Meekomen!’ roept hij tegen die man.... lees meer -
Dat ik niet mijn best doe, kan ik niet zeggen, maar het lukt helaas zelden. Dan heb ik bijvoorbeeld al veertig vakantiefoto’s gezien, waarvan de meeste heel erg op elkaar leken, en zeg ik, echt zo enthousiast mogelijk: ‘Laat me nu eens de foto zien die jullie vakantie het treffe... lees meer
-
Volgens mij is het prima als je af en toe beseft dat je kinderachtig bezig bent. Ik bedoel niet alleen tijdens huiselijke ruzies (‘Nou, jij begon!’), maar in het grote sociale leven. Bijvoorbeeld in het verkeer.
Niet zo lang geleden kreeg ik vaak post van het Centraal Justi... lees meer -
Voortdurend hebben we behoefte aan nieuwigheid. Dat is niet erg, want zo houden we de boel levendig. Ik schrijf hier ‘de boel’ zonder dat ik precies weet wat ik met de boel bedoel, maar het staat voor veel.
Nu zit er bij nieuwigheid vaak nutteloze nieuwigheid, maar ook dat... lees meer -
Wanneer ben je gek? In de straten zijn steeds meer verwarde personen te zien. Zijn dat allemaal gekken? Gisteren hoorde ik op het journaal dat er voor mensen met een psychiatrische aandoening steeds minder zorg of nazorg is. Zijn dat ook allemaal gekken? Onlangs hoorde ik op de... lees meer
-
Misschien is het niet raar dat je ook van onzinnige dingen kunt houden. Onzin maakt wat zin heeft, alleen maar helderder. Over onzin hoef je ook niet diep na te denken, het is vaak amusant, meestal ook nog onbedoeld.
Ben bijvoorbeeld gek op de aanduiding ‘concept’. Laatst i... lees meer -
Veel onthouden we met behulp van ezelsbruggetjes. We leven nu op volle kracht in de zomertijd. Lange tijd moest ik ieder jaar nadenken over hoe het zat met de klok. Moet die nu aan het begin van de zomertijd voor- of achteruit? Voor veel mensen is dat een simpele kwestie, voor m... lees meer
-
Op het grote terras naast het café kun je zitten, maar ook liggen, op brede banken die op een kleine verhoging staan, zodat je liggend op die bank de wereld toch een beetje kunt overzien.
Ik houd niet van grote terrassen en wil er ook niet op liggen. Daarvoor ga ik niet naa... lees meer -
Twintig jaar geleden verscheen er een boek over Earth and Fire, dat ik onmiddellijk kocht, want ik was nog steeds diep geïnteresseerd in alles omtrent Jerney Kaagman.
-
Natuurlijk kan ik me vergissen, maar in de Albert Heijn die ik een paar keer per week bezoek, zie ik nooit iemand die om spaarzegels vraagt. Ik kom er niet graag en om mijn korte verblijf daar te veraangenamen, let ik altijd op details, want details vertellen veel over ons.
-
Doordat er zich zo veel voordoet, gaat er ook veel aan me voorbij. De manosfeer, ik noem maar wat. Veel over gehoord, ik leef niet onder een steen, maar toch vroeg ik me niet af wat ervan moest denken. Als mannen zich als mannen gedragen, is dat niet niks. Kwam het daar niet ong... lees meer
-
Vorige week schreef ik het nog: met dit erg warme weer alsjeblieft geen foto’s in de krant van kwetsbare ouderen die in een zorginstelling met waterijsjes zwaaien, hun voeten in een bak koud water.
Ik ben daarop tegen omdat ik zo’n foto al te vaak heb gezien en bovendien vr... lees meer
